Cryonics Questions and Choices
Το δύσκολο ερώτημα δεν είναι αν η κρυονική χρησιμοποιεί φάρμακα. Το κάνει. Το δύσκολο ερώτημα είναι πότε αυτά τα φάρμακα μπορούν ακόμα να κάνουν τη δουλειά τους, και πότε το σώμα έχει ήδη αλλάξει τόσο πολύ ώστε να μην μπορούν να βοηθήσουν.
Στην κρυονική, ο χρόνος παίζει ρόλο με έναν πολύ απλό τρόπο. Μετά τον νομικό θάνατο, το σώμα αρχίζει να χάνει την κυκλοφορία του αίματος, το οξυγόνο σταματά να φτάνει στον εγκέφαλο και τα κύτταρα αρχίζουν να αποτυγχάνουν σε διάφορα σημεία. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται κατά την κρυονική δεν μπορούν να αναιρέσουν αυτή τη βλάβη. Μπορούν μόνο να προσπαθήσουν να περιορίσουν μέρος από αυτήν, και μόνο αν χορηγηθούν στο σωστό χρονικό παράθυρο και με τη σωστή σειρά.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το πρωτόκολλο έχει τόσο μεγάλη σημασία. Ένα πρωτόκολλο είναι απλώς ένας προγραμματισμένος χειρισμός. Στην κρυονική, σημαίνει μια καθορισμένη ακολουθία για την ετοιμότητα (standby), τη σταθεροποίηση, τη μεταφορά και τη διατήρηση. Τα φάρμακα είναι ένα μέρος αυτής της ακολουθίας, όχι μια μαγική προσθήκη.
Κάποια από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην κρυονική έχουν πρακτικούς στόχους που είναι εύκολο να κατανοηθούν. Ορισμένα προορίζονται να μειώσουν τη πήξη. Άλλα προορίζονται να βοηθήσουν στον έλεγχο του οιδήματος. Κάποια χρησιμοποιούνται κατά την περιφυσή, δηλαδή τη διαδικασία μεταφοράς του διαλύματος συντήρησης μέσα στα αιμοφόρα αγγεία μετά την κήρυξη του θανάτου. Στόχος δεν είναι να ξαναζωντανέψει το άτομο. Στόχος είναι να προστατευτεί ο ιστός όσο το δυνατόν περισσότερο πριν από τη διατήρηση.
Αλλά το σώμα δεν παραμένει ακίνητο μετά τον θάνατο. Το αίμα δεν ρέει πλέον φυσιολογικά. Τα μικρά αγγεία μπορεί να δυσκολεύονται να ανοίξουν καλά. Αυτό ονομάζεται συχνά πρόβλημα μη επαναρροής (no-reflow). Σημαίνει ότι ακόμη και όταν υγρό ωθείται μέσα στα μεγαλύτερα αγγεία, τα μικρότερα κανάλια μπορεί να μην το απορροφήσουν όπως θα έπρεπε. Αυτό κάνει τον χρονισμό και την τεχνική ασύγκριτα συνδεδεμένα.
Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο ο αυστηρός χρονισμός έχει περισσότερη σημασία από μια μακριά λίστα φαρμάκων. Ένα φάρμακο που χορηγείται πολύ αργά μπορεί να έχει λίγη επίδραση. Ένα φάρμακο που χορηγείται πολύ νωρίς μπορεί να είναι άχρηστο αν η κυκλοφορία δεν έχει διακοπεί ακόμη με τον αναμενόμενο τρόπο, ή αν τα νομικά και διαδικαστικά βήματα δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη. Στην κρυονική, η σειρά των γεγονότων αποτελεί μέρος της θεραπείας.
Βρίσω αυτό το μέρος αποσβολωτικό, αλλά και ειλικρινές. Κρατά το θέμα μακριά από τη φαντασία. Η κρυονική δεν βασίζεται στην απλή υπόσχεση ότι οποιαδήποτε χημική ουσία μπορεί να διορθώσει οποιαδήποτε καθυστέρηση. Βασίζεται στη στενότερη ιδέα ότι οι προσεκτικοί χειρισμοί, που γίνονται γρήγορα και συνεπώς, μπορεί να διατηρήσουν περισσότερο δομικό υλικό από ό,τι η груبة μεταχείριση ή η σύγχυση.
Ένα τεκμηριωμένο σημείο έχει σημασία εδώ. Στη σχετική με την κρυονική εργασία, η διατήρηση χωρίς πάγο έχει αναφερθεί ακόμη και μετά από περίπου μία ώρα θερμικής ισχαιμίας, που σημαίνει μια περίοδο χωρίς φυσιολογική ροή αίματος στη θερμοκρασία του σώματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι η καθυστέρηση είναι ακίνδυνη. Σημαίνει ότι η επίδραση των φαρμάκων δεν είναι ο μόνος παράγοντας σε δράση. Το σώμα, η ψύξη, η μέθοδος περιφυσής και η συνολική αντίδραση έχουν όλα σημασία μαζί.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο οι γενικές ισχυρισμοί για ένα «καλύτερο φάρμακο» είναι παραπλανητικοί. Ένα πρωτόκολλο δεν είναι μια λίστα αγορών. Είναι μια αλυσίδα. Αν η αλυσίδα σπάσει σε ένα σημείο, τα επόμενα βήματα μπορεί να χάσουν αξία. Αν η κυκλοφορία έχει ήδη αποτύχει σοβαρά, ένα φάρμακο που εξαρτάται από την κίνηση του αίματος μπορεί να μην φτάσει στον ιστό που προορίζεται να προστατεύσει. Αν η ψύξη είναι πολύ αργή, η βλάβη συνεχίζεται. Αν η μεταφορά είναι οργανωτικά χαοτική, το χρονικό παράθυρο κλείνει περαιτέρω.
Ένα απλό παράδειγμα βοηθά. Φανταστείτε ότι μια ομάδα συντήρησης καλείται μετά την κήρυξη του νομικού θανάτου. Σταθεροποιούν το σώμα, το ψύχουν και προετοιμάζονται για περιφυσή. Αν ένα αντιπηκτικό φάρμακο χρησιμοποιηθεί τη λάθος στιγμή, μπορεί να μην βοηθήσει τα μικρά αγγεία να ανοίξουν αργότερα. Αν το ίδιο φάρμακο χρησιμοποιηθεί μέσα στο σωστό πρωτόκολλο, μπορεί να υποστηρίξει καλύτερη ροή κατά το επόμενο βήμα. Η διαφορά δεν είναι το όνομα του φαρμάκου. Η διαφορά είναι ο χρονισμός και η θέση του στην ακολουθία.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όσοι μελετούν την κρυονική συχνά μιλούν για ετοιμότητα (standby) και σταθεροποίηση πριν μιλήσουν για διάλυμα συντήρησης. Ετοιμότητα σημαίνει να είσαι έτοιμος κοντά στον χρόνο του θανάτου. Σταθεροποίηση σημαίνει γρήγορη ψύξη και υποστήριξη του σώματος μετά τον νομικό θάνατο. Αυτά τα βήματα δεν είναι δραματικά, αλλά διαμορφώνουν όλα όσα ακολουθούν. Τα φάρμακα μπορούν να λειτουργήσουν μόνο μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο.
Η πρακτική lesson είναι σαφής. Τα φάρμακα της κρυονικής δεν κρίνονται μόνο από το τι είναι. Κρίνονται από το πόσο γρήγορα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, από το πόσο καλά ταιριάζουν στο πρωτόκολλο, και από το πόσο καλά έχει προετοιμαστεί το σώμα πριν μπουν στην εικόνα. Ακόμα κι έτσι, είναι εργαλεία υπό πίεση, όχι εγγυήσεις.
Αυτό εξηγεί επίσης γιατί διαφορετικοί πάροχοι και ομάδες μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετικά μείγματα ή διαδικασίες. Οι απαιτήσεις διαφέρουν ανά χώρα, όπως και οι νομικές και λειτουργικές συνθήκες γύρω από τον θάνατο, τη μεταφορά και τη διατήρηση. Ένα πρωτόκολλο φαρμάκων που ταιριάζει σε ένα περιβάλλον μπορεί να μην ταιριάζει σε άλλο. Αυτό δεν είναι αδυναμία μόνο του πεδίου. Είναι μέρος της εργασίας με ανθρώπινα σώματα, νόμους και χρόνο την ίδια στιγμή.
Υπάρχει επίσης ένα ευρύτερο προειδοποιητικό στοιχείο εδώ. Όταν οι άνθρωποι ακούν για έρευνα στη διατήρηση, μπορούν να πέσουν πολύ γρήγορα στη φαντασίωση της διάσωσης. Αλλά η διατήρηση δεν είναι η αναβίωση. Κανένας ασθενής κρυονικής δεν έχει αναβιώσει. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει στο μυαλό μας. Κρατά τον ρόλο των φαρμάκων ειλικρινή. Προορίζονται να διατηρήσουν περισσότερο, όχι να υπόσχονται επιστροφή.
Αυτή η ειλικρίνεια μπορεί να είναι δύσκολο να διατηρηθεί. Η ελπίδα αγαπά τα καθαρά τελικά. Η κρυονική δεν προσφέρει ένα. Προσφέρει μια στενή μορφή πιθανότητας, διαμορφωμένη από χρονισμό, διαδικασία και όρια. Κάποιοι αναγνώστες μπορεί να το βρουν λιγότερο καθησυχαστικό από μια τολμηρή υπόσχεση. Νομίζω ότι είναι επίσης πιο σεβαστό.
Άρα το πραγματικό μάθημα είναι απλό. Στην κρυονική, τα φάρμακα έχουν σημασία, αλλά έχουν σημασία μέσα σε μια αυστηρή ακολουθία. Η χρησιμότητά τους εξαρτάται από τον χρονισμό, από την περιφυσή, από τη συμπεριφορά των αγγείων και από το πόσο καλά έχει ήδη εκτελεστεί η συνολική διαδικασία σταθεροποίησης. Αν το καταλάβεις αυτό, καταλαβαίνεις μία από τις κεντρικές αλήθειες του πεδίου.
Και εκεί είναι που το The Longer Horizon παραμένει χρήσιμο για μένα, γιατί κρατά μια ξεκάθαρη ερώτηση στο προσκήνιο: τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα όταν ο χρόνος, ο θάνατος και η μελλοντική διατήρηση έχουν όλα όρια;
Article by Lea Varga ·