Standby, Stabilization and Transport
Η μακροζωία σημαίνει επιβίωση σταθεροποίησης και μεταφοράς. Στην κρυονική, αυτό είναι το πρώτο σκληρό τεστ. Ένα άτομο δεν μπορεί να φτάσει σε μια πιθανή μελλοντική αποκατάσταση αν το σώμα ή ο εγκέφαλος υποστεί υπερβολική βλάβη πριν από τη μακροπρόθεσμη αποθήκευση.
Αυτό το σημείο είναι εύκολο να παραληφθεί. Η λέξη «μακροζωία» συχνά φέρνει στο μυαλό μια πιο μακρά ζωή. Η κρυονική θέτει μια διαφορετική ερώτηση. Μπορεί η σημαντική δομή ενός ατόμου να επιβιώσει μέσα στις ώρες μετά τον νομικό θάνατο, στο ταξίδι προς ένα κέντρο, στη διαδικασία συντήρησης και σε πολλά χρόνια αποθήκευσης;
Αυτή η ερώτηση είναι λιγότερο μεγαλοπρεπής. Είναι επίσης πιο χρήσιμη.
Το πρώτο μέρος του ταξιδιού
Η κρυονική ξεκινά μόνο μετά από εξουσιοδοτημένη δήλωση νομικού θανάτου. Δεν είναι θεραπεία για ζωντανό άτομο. Μετά τον θάνατο, ο χρόνος έχει σημασία επειδή η ροή αίματος και το οξυγόνο έχουν σταματήσει.
Ομάδες αναμονής μπορεί να προετοιμάσουν την ψύξη και άλλες υποστηρικτικές ενέργειες πριν τον θάνατο. Η πραγματική διαδικασία της κρυονικής ξεκινά μετά την επιβεβαίωση του θανάτου. Ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί κάθε περαιτέρω αλλαγή ενώ διατάσσεται η μεταφορά και η συντήρηση.
Η ψύξη είναι ένα μέρος αυτής της εργασίας. Άλλο είναι η μεταφορά του ατόμου σε ένα κέντρο όπου μπορούν να λάβουν χώρα πιο σύνθετες διαδικασίες. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει νεκροφόρους, ιατρικό προσωπικό, εταιρείες μεταφορών, νομικά έγγραφα και κανόνες συνόρων. Οι λεπτομέρειες διαφέρουν ανά χώρα και ανά περίπτωση.
Αυτός είναι ο λόγος που η μεταφορά δεν είναι ένα μικρό παράπλευρο θέμα. Μια καθυστέρηση μπορεί να επιτρέψει περισσότερη βλάβη πριν ξεκινήσει η συντήρηση. Ένα μακρύ ταξίδι μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καιρό, τα χαρτιά, τις πτήσεις, την αποθήκευση ή τους τοπικούς κανόνες. Ένα πλάνο που λειτουργεί σε μια χώρα μπορεί να μην λειτουργεί σε μια άλλη.
Το σώμα μπορεί να ψυχθεί με πάγο κατά αυτή την φάση. Αργότερα, χρησιμοποιείται ένα ρευστό συντήρησης που ονομάζεται κρυοπroteκτικό. Αντικαθιστά μέρος του νερού στους ιστούς και βοηθά στη μείωση του σχηματισμού πάγου. Ο στόχος συχνά ονομάζεται υαλοποίηση. Με απλά λόγια, ο ιστός ψύχεται σε μια κατάσταση παρόμοια με το γυαλί αντί να σχηματίσει μεγάλους κρυστάλλους πάγου.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει τη δική της βλάβη. Τα κρυοπroteκτικά μπορεί να είναι τοξικά στις ποσότητες που απαιτούνται. Μπορούν επίσης να αποτύχουν να φτάσουν σε κάθε μέρος του σώματος εγκαίρως. Η ψύξη μπορεί να είναι ανομοιόμορφη. Τα αιμοφόρα αγγεία μπορεί ήδη να έχουν υποστεί βλάβη. Αυτά τα προβλήματα έχουν σημασία επειδή η συντήρηση δεν είναι ένα καθαρό ενιαίο γεγονός.
Τι σημαίνει «επιβίωση» εδώ
Η επιβίωση έχει προσεκτική σημασία σε αυτό το πλαίσιο. Δεν σημαίνει ότι ένας ασθενής κρυονικής είναι ζωντανός κατά την αποθήκευση. Δεν σημαίνει ότι έχει αποδειχθεί ότι η ανάσταση λειτουργεί.
Κανείς ασθενής κρυονικής ανθρώπων δεν έχει αναστηθεί μετά από μακροπρόθεσμη συντήρηση. Δεν υπάρχει αποδεδειγμένη μέθοδος για την επαναφορά τέτοιου ατόμου. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει στο κέντρο οποιασδήποτε ειλικρινούς συζήτησης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επιβίωση σημαίνει ότι μπορεί να παραμείνει αρκετή σημαντική πληροφορία. Για τον εγκέφαλο, αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη λεπτή δομή που συνδέεται με τη μνήμη, τις συνήθειες, τον χαρακτήρα και άλλα μέρη της προσωπικής ταυτότητας. Το αν αυτές οι πληροφορίες μπορούν αργότερα να αναγνωστούν, να επισκευαστούν και να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση ενός ζωντανού ατόμου είναι άγνωστο.
Αυτό είναι ένα ισχυρισμό σχετικά με τη δυνατότητα μελλοντικής εργασίας. Δεν είναι απόδειξη ενός μελλοντικού αποτελέσματος.
Η εργαστηριακή έρευνα έχει δείξει ότι κάποια κύτταρα, ιστοί, όργανα και άλλο βιολογικό υλικό μπορούν να ψυχθούν και να αποκατασταθούν υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν την πήξη, τον πάγο, την τοξικότητα και τη βλάβη. Δεν δείχνουν ότι ένας ολόκληρος άνθρωπος μπορεί να αναστηθεί μετά από κρυονική αποθήκευση.
Η ίδια προσοχή ισχύει για τη δομή του εγκεφάλου. Η καλή συντήρηση της δομής θα ήταν σημαντική αν ποτέ επιχειρούνταν μελλοντική επισκευή. Δεν θα απέδειξε ότι το μυαλό, η ταυτότητα ή η συνείδηση ενός ατόμου θα μπορούσαν να επιστρέψουν.
Νομίζω ότι αυτή είναι η στιγμή όπου η λέξη «μακροζωία» χρειάζεται επιμέλεια. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μια μαλακή λέξη για την αθανασία. Περιγράφει την ευκαιρία ότι η συντηρημένη πληροφορία επιβιώνει μέσω κάθε σταδίου. Δεν υπόσχεται τι συμβαίνει μετά από αυτό.
Η μεταφορά είναι μέρος των στοιχείων
Ένα πλάνο συντήρησης μπορεί να φαίνεται ισχυρό όταν περιγράφεται μόνο στο τελικό του στάδιο. Ένα δοχείο αποθήκευσης σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία μπορεί να φαίνεται ως το κύριο γεγονός. Ωστόσο, η διαδρομή προς αυτό το δοχείο μπορεί να είναι рівσο σημαντική.
Το άτομο πρέπει να φτάσει στο κέντρο σε κατάσταση που ακόμα επιτρέπει τη συντήρηση. Τα αρχεία πρέπει να είναι σωστά. Τα σωστά άτομα πρέπει να μπορούν να ενεργήσουν. Η τοπική νομοθεσία πρέπει να επιτρέπει τα απαιτούμενα βήματα. Χρηματοδότηση και κανόνες παρόχου πρέπει επίσης να υπάρχουν. Οι απαιτήσεις διαφέρουν ανάλογα με τις προσωπικές περιστάσεις και τη χώρα.
Αυτά είναι πρακτικά γεγονότα, όχι σημάδια αποτυχίας. Οποιαδήποτε μακρά διαδικασία εξαρτάται από το πιο αδύναμο στάδιό της. Αν η ψύση καθυστερήσει, ή η μεταφορά διαταχθεί poorly, η μελλοντική τεχνολογία μπορεί να έχει λιγότερο να δουλέψει.
Υπάρχει επίσης διαφορά μεταξύ ενός σώματος και μιας διάταξης μόνο-εγκέφαλου. Οι μέθοδοι, τα κόστη, οι νομικές λεπτομέρειες και οι ανάγκες μεταφοράς μπορεί να διαφέρουν. Κανένα από αυτά τα επιλογές δεν αφαιρεί την κεντρική αβεβαιότητα. Μια μελλοντική κοινωνία θα χρειαζόταν ακόμα έναν τρόπο για να επισκευάσει τη βλάβη και να αποφασίσει τι μετράει ως αποκατάσταση του ίδιου ατόμου.
Δεν νομίζω ότι αυτό κάνει την ερώτηση κενή. Κάνει την ερώτηση πιο στενή. Ο ειλικρινής ισχυρισμός δεν είναι, «Αυτό το άτομο θα ζήσει ξανά». Ο ειλικρινής ισχυρισμός είναι, «Αυτή η διαδικασία μπορεί να διατηρήσει αρκετά από το άτομο για μελλοντική επισκευή, αλλά κανείς δεν ξέρει αν αυτή η επισκευή θα είναι δυνατή.»
Αυτός ο ισχυρισμός μπορεί ακόμα να έχει σημασία για κάποιον. Μπορεί επίσης να απορριφθεί. Και οι δύο αντιδράσεις είναι λογικές.
Το όριο που δεν μπορεί να κρυφτεί
Το μεγαλύτερο όριο δεν είναι μόνο η μεταφορά. Είναι το χάσμα μεταξύ συντήρησης και ανάστασης.
Σήμερα, δεν υπάρχει ανθρώπινο παράδειγμα που να γεμίζει αυτό το χάσμα. Τα μελλοντικά μηχανήματα μπορεί να είναι καλύτερα από τα τρέχοντα μηχανήματα. Η μελλοντική επιστήμη μπορεί να κατανοήσει τη βλάβη του εγκεφάλου με τρόπους που δεν είναι διαθέσιμοι τώρα. Παρόλα αυτά, η δυνατότητα δεν είναι απόδειξη επιτυχίας.
Τα ψηφιακά αρχεία δεν λύνουν αυτό το πρόβλημα. Ένα αρχείο φωνής, ένα μοντέλο AI, ή μια ψηφιακή αντιγραφή μπορεί να διατηρήσει πληροφορίες σχετικά με κάποιον. Δεν εγγυάται επιβίωση, ταυτότητα ή συνείδηση. Η ίδια προσοχή ισχύει για ισχυρισμούς σχετικά με έναν συντηρημένο εγκέφαλο. Η δομή μπορεί να είναι πολύτιμη χωρίς να είναι ένα πλήρες άτομο.
Για εμένα, η προσεκτική ελπίδα ξεκινά με αυτά τα όρια. Η ελπίδα είναι ισχυρότερη όταν δεν κρύβει τα δύσκολα μέρη. Η σταθεροποίηση και η μεταφορά είναι δύσκολα μέρη επειδή αποφασίζουν πόση μελλοντική εργασία παραμένει δυνατή.
Η σημασία του τίτλου είναι επομένως αρκετά ακριβής. Η μακροζωία στην κρυονική δεν είναι απλώς ένας μακρός χρόνος σε αποθήκευση. Είναι η επιβίωση χρήσιμης δομής μέσω θανάτου, ψύξης, χειρισμού, μεταφοράς, συντήρησης και αποθήκευσης. Κάθε στάδιο μπορεί να προσθέσει βλάβη. Κάθε στάδιο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Αυτό αφήνει μια ανοιχτή ερώτηση. Αν μια μελλοντική τεχνολογία μπορούσε να επισκευάσει τη βλάβη, θα ήταν η συντηρημένη δομή αρκετή για να αποκαταστήσει το άτομο που ζούσε κάποτε; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό σήμερα. Αλλά το να ρωτάς την ερώτηση ειλικρινά είναι καλύτερο από το να μετατρέψεις την αβεβαιότητα σε υπόσχεση.
Το Longer Horizon συνεχίζεται με μία καθαρή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα. Αυτή η ερώτηση ανήκει εκεί επειδή η ελπίδα ξεκινά με το να γνωρίζεις τι πρέπει να επιβιώσει πρώτα.
Article by Lea Varga ·