Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική δεν κρατά τον ασθενή ακίνητο και κρύο με μία μόνο ενέργεια. Το σώμα χειρίζεται βήμα-βήμα. Κάθε βήμα έχει το καθήκον του. Ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί η ζημιά μετά από τη νομική θάνατο και να προετοιμαστεί ο ασθενής για τη μετέπειτα συντήρηση.
Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα εδώ: τι σημαίνει «σταθεροποιημένος» στην κρυονική και τι δεν σημαίνει;
Δεν σημαίνει ίαση. Δεν σημαίνει ανάσταση. Σημαίνει ότι η φροντίδα εστιάζεται στη μείωση της βλάβης πριν και κατά τη μεταφορά, πριν ξεκινήσει η βαθύτερη ψύξη. Στην κρυονική, αυτό το πρώιμο στάδιο είναι σημαντικό επειδή ο εγκέφαλος και άλλοι ιστοί συνεχίζουν να αλλάζουν μετά τον θάνατο εκτός αν διαχειριστούν προσεκτικά ο χρόνος, η θερμοκρασία και η κυκλοφορία.
Το πρώτο βήμα είναι η αναμονή (standby). Αυτό σημαίνει ότι μια ομάδα είναι έτοιμη όταν δηλώνεται ο θάνατος. Ο ασθενής αντιμετωπίζεται τότε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Η ψύξη ξεκινά νωρίς, επειδή η θερμότητα προωθεί την πρόοδο της βλάβης. Η ροή αίματος μπορεί να υποστηριχτεί για λίγο χρόνο, και το σώμα μπορεί να λάβει φάρμακα και κρύα θεραπεία για να επιβραδύνει τη σήψη και να προστατεύσει τον ιστό.
Στη συνέχεια έρχεται η σταθεροποίηση. Αυτό είναι το μέρος που πολλοί φαντάζονται ως «προετοιμασία», αλλά είναι πιο ακριβές από αυτό. Το σώμα ψύχεται προς το σημείο ακριβώς πάνω από το παγωμένο. Αυτό μειώνει τον μεταβολισμό. Επίσης δίνει στην ομάδα χρόνο να αντικαταστήσει το αίμα με ένα διάλυμα συντήρησης όταν αυτό είναι δυνατόν. Το σημείο είναι να μειωθεί η πήξη, να μειωθεί το πρήξιμο και να διατηρηθεί ο ιστός σε μια κατάσταση που μπορεί να δεχτεί καλύτερα τη μετέπειτα θεραπεία με αντιψυκτικά μέσα.
Το αντιψυκτικό μέσο (cryoprotectant) είναι μια μακριά λέξη για ένα προστατευτικό υγρό. Χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στην πρόληψη της βλάβης από πάγο κατά τη βαθύτερη ψύξη. Αντί να αφήνει τα νερά του σώματος να σχηματίσουν μεγάλα κρυστάλλους πάγου, το διάλυμα αλλάζει αυτό που συμβαίνει μέσα στον ιστό. Ο στόχος είναι η βιτριοποίηση, που σημαίνει μετατροπή του ιστού σε μια γυαλώδη κατάσταση αντί για μια παγωμένη.
Ένας απλός τρόπος να το φανταστεί κανείς είναι ένα φρούτο. Αν το φρούτο καταψύχεται αργά, οι κρύσταλλοι πάγου μπορούν να διασπάσουν τη δομή του. Αν μια ειδική διαδικασία κρατήσει το νερό από το να κάνει αυτούς τους κρυστάλλους, το σχήμα του φρούτου μπορεί να παραμείνει πιο κοντά στην αρχική του μορφή. Ο ανθρώπινος ιστός είναι πολύ πιο σύνθετος, φυσικά, αλλά η βασική ιδέα είναι οικεία. Η κρυονική προσπαθεί να προστατεύσει τη δομή ελέγχοντας αυτό που προκαλεί ο πάγος.
Η ψύξη δεν συμβαίνει ταυτόχρονα. Απαιτούνται ημέρες για να φτάσει στη θερμοκρασία του υγρού αζώτου, περίπου -196°C. Αυτή η αργή πτώση είναι σημαντική. Αν ο ιστός ψυχθεί πολύ γρήγορα ή ανόμοια, μπορεί να συσσωρευτεί θερμικό στρες. Αυτό το στρες μπορεί να προκαλέσει ρηγματώσεις. Οι ρηγματώσεις είναι ένας γνωστός τύπος βλάβης στην κρυοσυντήρηση, και παραμένουν ένα σοβαρό πρόβλημα. Μπορούν να ξεκινήσουν σε θερμοκρασίες υψηλότερες από αυτή του υγρού αζώτου, έτσι η απειλή δεν περιορίζεται στο τελικό στάδιο.
Αυτό είναι γιατί το σύστημα ψύξης είναι τόσο σημαντικό. Παλαιότερες μέθοδοι βασίζονταν heavily σε τεχνικούς που παρακολουθούσαν τις ροές, τις πιέσεις και την απομάκρυνση υγρών χειροκίνητα. Αυτή η δουλειά απαιτεί ακόμα δεξιοτεχνία. Αλλά ο υπολογιστικός έλεγχος αλλάζει την εικόνα. Μπορεί να κρατήσει την πίεση, τη θερμοκρασία και τη ροή εντός καθορισμένων ορίων. Μπορεί επίσης να καταγράψει τι συνέβη σε κάθε περίπτωση, που δίνει στις μετέπειτα ομάδες καλύτερα δεδομένα παρά η μνήμη ή η μαντεία μόνη τους.
Αυτή η καταγραφή είναι σημαντική για έναν απλό λόγο. Οι περιπτώσεις κρυονικής είναι σπάνιες, και καμία δεν είναι ακριβώς ίδια με την άλλη. Αν μια ομάδα μπορεί να συγκρίνει παρόμοιες περιπτώσεις, μπορεί να δει πού η απορρόφηση υγρών ήταν καλή, πού μπορεί να ξεκίνησε το οίδημα, και πού η ψύξη κύλησε ομαλά ή άσχημα. Ένα χρήσιμο νέο μέτρο είναι η ισορροπία υγρών. Αυτό λέει στην ομάδα πόσο αντιψυκτικό μέσο απορροφά ο ιστός και αν το πρήξιμο μπορεί να αναπτύσσεται νωρίς. Σε μακρινές μεταφορές, αυτό το προειδοποιητικό σήμα μπορεί να είναι ιδιαίτερα πολύτιμο.
Ένα σύστημα ψύξης ασφαλείας είναι επίσης μέρος της ίδιας πρακτικής σκέψης. Αν ένα σύστημα αποτύχει, ή αν πολλοί ασθενείς χρειαστούν ψύξη ταυτόχρονα, χρειάζεται δεύτερη διαδρομή. Η κρυονική γεμίζει με αυτόν τον τύπο σχεδιασμού. Η δουλειά δεν είναι ρομαντική. Είναι μηχανική, αργή και ακριβής. Αυτό απαιτεί η σοβαρή σταθεροποίηση.
Υπάρχει επίσης ένα άλλο επίπεδο φροντίδας πριν από τη μακροχρόνια αποθήκευση. Ορισμένες ομάδες χρησιμοποιούν ένα ερευνητικό στήριγμα με εναλλάκτες θερμότητας, οξυγόνωση και εξοπλισμό bypass για να υποστηρίξουν μελέτες ψύξης και επαναθέρμανσης. Αυτός ο τύπος εργαστηριακής δουλειάς δεν είναι ίδιος με την ανάσταση ασθενών. Υπάρχει για να δοκιμάσει πώς ανταποκρίνεται ο ιστός και να βελτιώσει μεθόδους. Στην κρυονική, η έρευνα και η φροντίδα ασθενών συνδέονται, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Η ίδια προσοχή εφαρμόζεται σε νεότερες ιδέες όπως η αποθήκευση σε ενδιάμεση θερμοκρασία. Αυτό σημαίνει να κρατάς έναν βιτριοποιημένο ασθενή πιο κρύο από τις συνηθισμένες θερμοκρασίες καταψύκτη, αλλά πιο ζεστό από τη θερμοκρασία του υγρού αζώτου. Το σημείο είναι να μειωθεί το στρες από την τελική βαθιά ψύξη. Μπορεί επίσης να επιτρέψει αποθήκευση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε λιγότερο ακραία θερμοκρασία. Δεν λύνει τη ρηγματωσία. Είναι ένα βήμα υποστήριξης, όχι μια ίαση για τα δύσκολα μέρη της συντήρησης.
Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Μερικοί άνθρωποι ακούν «μελλοντική ιατρική θεραπεία» και φαντάζονται βεβαιότητα. Η κρυονική δεν προσφέρει αυτό. Προσφέρει συντήρηση υπό συνθήκες που σκοπεύουν να κρατήσουν τη δομή όσο πιο αμετάβλητη γίνεται για όποια μελλοντική ιατρική μπορεί κάποια μέρα να είναι σε θέση να κάνει. Αυτό είναι μια πιθανότητα, όχι μια υπόσχεση.
Η λέξη «σταθεροποιώ» μπορεί να звучει ήπια. Στην πράξη, σημαίνει μια μακριά αλυσίδα προσεκτικών αποφάσεων. Ψύξε το σώμα αρκετά γρήγορα για να επιβραδύνεις τη βλάβη. Χρησιμοποίησε τα σωστά υγρά. Πρόσεχε για πρήξιμο. Έλεγξε τη θερμοκρασία. Μετακίνησε τον ασθενή ασφαλώς. Καταγράφε όλα όσα μπορούν να μετρηθούν. Κάθε μέρος έχει έναν λόγο.
Μια μικρή παράδειγμα κάνει αυτό πιο εύκολο να το δει κανείς. Φαντάσου έναν ασθενή που πρέπει να μεταφερθεί σε μεγάλη απόσταση. Αν η ομάδα ψύξει το σώμα και ξεκινήσει θεραπεία συντήρησης, αλλά δεν μπορεί να παρακολουθήσει την ισορροπία υγρών, το οίδημα μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Αν το σύστημα καταγράφει την απορρόφηση αυτόματα, η ομάδα λαμβάνει ένα νωρίς προειδοποιητικό σήμα. Αυτό δεν εγγυάται επιτυχία. Δίνει προσωπικό μια καθαρότερη εικόνα και μπορεί να βοηθήσει να αποφύγουν αποφευκτές βλάβες.
Αυτό είναι για τι χρησιμεύει η σταθεροποίηση στην κρυονική. Δεν αναβιώνει. Δεν υπόσχεται το μέλλον. Δημιουργεί τις καλύτερες γνωστές συνθήκες ώστε η μελλοντική ιατρική αποκατάσταση να έχει κάτι με το οποίο να δουλέψει. Αυτό είναι ένα скромный claim, αλλά είναι το ειλικρινές.
Και αυτή η ειλικρίνεια είναι όπου ζει η σκληρή ελπίδα. Το Longer Horizon συνεχίζει να ρωτά ένα ξεκάθαρο ερώτημα σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα, και αυτό είναι ένα καλό ερώτημα να κρατάς κοντά.
Article by Lea Varga ·