Preservation Science and Its Limits
Το κρυοκοίταγμα παραμένει αδύνατο με την τρέχουσα επιστήμη.
Αυτή είναι η απλή απάντηση και πιστεύω ότι είναι η μόνη ειλικρινής. Οι άνθρωποι μπορούν να συντηρήσουν σώματα και μερικές φορές μέρη σωμάτων, αλλά κανείς δεν έχει αναζωογονηθεί από κρυονική. Αυτό το χάσμα έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε ελπιδοφόρα φράση.
Η λέξη κρυοκοίταγμα звучει ομαλά. Υποδηλώνει ύπνο, αφύπνιση και μια καθαρή επιστροφή. Η πραγματική κρυονική δεν είναι έτσι. Ξεκινά μόνο μετά από νομική δήλωση θανάτου και γίνεται με την ελπίδα ότι η μεταγενέστερη επιστήμη θα κάνει αυτό που η τρέχουσα επιστήμη δεν μπορεί.
Στέκομαι εκεί γιατί εδώ είναι όπου πολλές συζητήσεις στρίβουν πλαγίως. Η συντήρηση δεν είναι ίδια με την αναζωογόνηση. Ένα σώμα μπορεί να ψυχθεί, να προστατευθεί με χημικά και να αποθηκευτεί σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι το άτομο μπορεί να επανέλθει. Δεν σημαίνει ούτε even ότι ο εγκέφαλος μπορεί να αποκατασταθεί σε φυσιολογική λειτουργία.
Το κύριο πρόβλημα είναι η βλάβη. Ο θάνατος ξεκινά γρήγορα. Τα κύτταρα χάνουν οξυγόνο. Οι ιστοί αλλάζουν. Ο πάγος μπορεί να σχηματιστεί αν η ψύξη δεν ελέγχεται καλά. Ακόμη και όταν αποφεύγεται ο πάγος, μπορεί να συμβεί άλλη ζημιά. Η θερμότητα, τα χημικά και η καθυστέρηση έχουν όλοι σημασία. Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα δύσκολο να προστατευθεί επειδή είναι ευαίσθητος και πολύπλοκος.
Γι’ αυτό αντιμετωπίζω το κρυοκοίταγμα ως τρέχουσα αδυναμία, όχι ως όνειρο με ένα μικρό τυπογραφικό λάθος στην επιστήμη. Το πεδίο έχει πραγματικά τεχνικά βήματα. Υπάρχει η προετοιμασία, που σημαίνει να είσαι έτοιμος να ενεργήσεις κοντά στον χρόνο του θανάτου. Υπάρχει η σταθεροποίηση, που σημαίνει προσπαθείς να επιβραδύνεις τη σήψη και να διατηρήσεις την κυκλοφορία όσο το νόμος και η κατάσταση το επιτρέπουν. Υπάρχει η μεταφορά σε χώρο συντήρησης. Υπάρχει η αποθήκευση σε πολύ κρύες συνθήκες. Κάθε βήμα έχει σκοπό. Κανένα από αυτά δεν είναι ίδιο με την απόδειξη μελλοντικής αναζωογόνησης.
Η απόσταση μεταξύ συντηρημένου ιστού και αναζωογονημένου ανθρώπου είναι ακόμα τεράστια. Πιστεύω ότι αυτή είναι η πραγματικότητα που οι αναγνώστες χρειάζονται περισσότερο. Η επιστήμη έχει δείξει ότι ορισμένα κύτταρα, ιστοί και μικρά βιολογικά μέρη μπορούν να επιβιώσουν από βαθιά ψύξη υπό ειδικές συνθήκες. Αυτή είναι πραγματική εργασία. Αλλά αυτά τα αποτελέσματα δεν δείχνουν ότι ένας ολόκληρος άνθρωπος μπορεί να αποκατασταθεί, με μνήμη, ταυτότητα και συνείδηση αμετάβλητες.
Αυτή η γραμμή είναι εύκολο να θολωθεί. Δεν θέλω να τη θολώσω.
Κάποιοι άνθρωποι αναφέρονται στη δομή του εγκεφάλου, στα ψηφιακά μοντέλα ή στα αρχεία μνήμης και ρωτούν αν αυτά μπορεί κάποια μέρα να βοηθήσουν. Μπορεί να βοηθήσουν τους ερευνητές να σκεφτούν την ταυτότητα και την πληροφορία. Μπορεί να βοηθήσουν με αρχεία. Μπορεί ακόμη και να βοηθήσουν με ερωτήσεις μελλοντικής αναδόμησης. Αλλά δεν αποδεικνύουν επιβίωση. Ένα συντηρημένο μοτίβο δεν είναι ίδιο με έναν ζωντανό νου. Ένα ψηφιακό αντίγραφο δεν είναι εγγύηση συνείδησης. Ένα μοντέλο που μιμείται ένα άτομο δεν είναι αυτό το άτομο.
Άρα πού παραμένει η ειλικρινής αβεβαιότητα; Είναι στο μέλλον, όχι στο παρόν. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει όλες τις μελλοντικές μεθόδους επισκευής. Αυτό είναι το σοβαρό μέρος της ερώτησης της κρυονικής. Μια μεταγενέστερη επιστήμη μπορεί να είναι καλύτερη στην επισκευή κυττάρων, στη διόρθωση βλαβών και στην αποκατάσταση λειτουργίας με τρόπους που εμείς ακόμη δεν έχουμε. Αλλά αυτό είναι μια πιθανότητα, όχι επίτευγμα. Είναι ένα ανοιχτό ερώτημα, όχι αποτέλεσμα.
Πιστεύω ότι αυτή η διάκριση προστατεύει καλύτερα τους αναγνώστες από την υπερβολή. Η ελπίδα γίνεται αδύναμη όταν pretending να είναι βεβαιότητα. Γίνεται πιο δυνατή όταν κρατά τα όριά της υπόψη.
Υπάρχει επίσης ένα πρακτικό σημείο που οι άνθρωποι μερικές φορές χάνουν. Οι διατάξεις κρυονικής συνδέονται με νόμο, χρήματα, χρόνο και κανόνες χώρας. Οι απαιτήσεις ποικίλλουν από τόπο σε τόπο και από άτομο σε άτομο. Οι λεπτομέρειες δεν είναι απλές και δεν είναι ίδιες παντού. Παρόλα αυτά, κανένα από αυτά τα πρακτικά ζητήματα δεν αλλάζει τον βασικό επιστημονικό γεγονός. Ακόμη και η καλύτερη τρέχουσα διαδικασία είναι μια προσπάθεια συντήρησης μετά από νομικό θάνατο, όχι μια λειτουργική μέθοδος για ύπνο και μετέπειτα αφύπνιση.
Γι’ αυτό ο τίτλος πρέπει να παραμείνει σταθερός. Το κρυοκοίταγμα δεν είναι δυνατό με την τρέχουσα επιστήμη. Όχι ως θεραπεία. Όχι ως επιστροφή. Όχι ως αποδεδειγμένη διαδρομή επιστροφής από τον θάνατο.
Δεν το λέω αυτό για να κλείσω την πόρτα στην μελλοντική έρευνα. Το λέω επειδή τα σαφή όρια έχουν σημασία. Μια σοβαρή ερώτηση αξίζει μια σοβαρή απάντηση. Η απάντηση σήμερα είναι όχι, όχι ακόμη, και ίσως όχι για πολύ καιρό. Αυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο. Είναι επίσης πιο καθαρό από μια υπόσχεση που η επιστήμη δεν έχει αποκτήσει.
Το Longer Horizon ζητά ακριβώς αυτόν τον τύπο ειλικρίνειας. Μια σαφής ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·