Cryonics Questions and Choices
Τι συμβαίνει όταν μια οικογένεια θέλει μελλοντική αποκατάσταση για ένα πρόσωπο που αγαπά, αλλά δεν υπάρχει ακόμη καμία εταιρεία για να κατασκευάσει τα απαραίτητα εργαλεία;
Αυτή είναι η δύσκολη ερώτηση πίσω από τη χρηματοδότηση της κρυοβοτικής. Η ιδέα είναι απλή στο περίγραμμα και δύσκολη στην πράξη. Αν η κρυονική πρέπει να μεταβεί από τη διατήρηση στην αποκατάσταση, κάποιος πρέπει να πληρώσει για τα μηχανήματα, το λογισμικό και τις μεθόδους που θα μπορούσαν να λειτουργούν σε κρυογενείς θερμοκρασίες.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσει κανείς είναι ότι η κρυοβοτική δεν είναι ίδια με τη συνηθισμένη χειρουργική. Αναφέρεται σε μικροσκοπικά μηχανήματα που θα λειτουργούσαν μέσα σε έναν κρυοδιατηρημένο ασθενή. Θα έπρεπε να λειτουργούν σε ακραίο κρύο, όπου το υγρό νερό δεν υπάρχει με τον συνηθισμένο τρόπο. Αυτό καθιστά το πρόβλημα πολύ διαφορετικό από την ιατρική της παρούσας εποχής.
Η προγραμματισμένη εργασία έχει δύο ευρείς τομείς. Πρώτον, το σύστημα θα έπρεπε να βρει και να ανοίξει τις κατεστραμμένες κυκλοφορικές οδούς στον διατηρημένο ιστό. Δεύτερον, θα έπρεπε να επιθεωρήσει τον ιστό και να αποφασίσει τι μπορεί να θερμανθεί και να αποκατασταθεί σε υγρή μορφή, και τι όχι. Αν ο ιστός είναι πολύ κατεστραμμένος για την άμεση ανίχνευση των αγγείων, μπορεί να χρειαστεί αντίθετα ένας πλήρης μοριακός σαρωτής του ασθενούς.
Για αυτόν τον λόγο η χρηματοδότηση έχει τόσο μεγάλη σημασία. Η κρυοβοτική δεν είναι μια μικρή προσθήκη. Είναι η εργασία που μπορεί να κάνει εφικτή οποιαδήποτε μελλοντική αποκατάσταση. Χωρίς χρήματα για αυτό το στάδιο, η κρυοδιατήρηση παραμένει μόνο μια ενέργεια αναμονής.
Ποιος είναι πιθανό να πληρώσει;
Οι πιο πιθανοί πρώτοι χρηματοδότες είναι άνθρωποι ήδη κοντά στην κρυονική. Αυτό περιλαμβάνει οργανισμούς κρυονικής, τα μέλη τους και οικογένειες με κάποιον που ελπίζουν να διατηρηθεί. Σε αυτή την άποψη, οι άνθρωποι που κατανοούν καλύτερα την ανάγκη είναι επίσης αυτοί που είναι πιο πιθανό να την υποστηρίξουν πρώτοι.
Κάποια από αυτή τη χρηματοδότηση θα μπορούσε να προέρχεται από εν ζωή μέλη της κοινότητας της κρυονικής που έχουν κρυοδιατηρήσει αγαπημένα τους πρόσωπα. Το κίνητρό τους είναι ξεκάθαρο. Αν ένα μελλοντικό εργαλείο αποκατάστασης μπορεί να βοηθήσει κάποιον που φροντίζουν, μπορεί να θέλουν να υποστηρίξουν την ανάπτυξή του τώρα.
Μια άλλη πηγή θα μπορούσε να είναι άνθρωποι που αναμένουν να κρυοδιατηρηθούν οι ίδιοι. Μπορεί να βλέπουν την κρυοβοτική ως μέρος της δικής τους μακροπρόθεσμης σκέψης. Αν η τεχνολογία βοηθήσει στη μελλοντική αποκατάσταση, τότε η χρηματοδότησή της δεν είναι φιλανθρωπία με την συνηθισμένη έννοια. Είναι μια προσπάθεια να χτίσουν το δρόμο επιστροφής.
Μια τρίτη πηγή θα μπορούσε να είναι μέλη της κοινότητας της κρυονικής που μπορούν να εντοπίσουν αξία έξω από την ίδια την κρυονική. Αν τα κρυοbots μπορούν επίσης να κάνουν χρήσιμη δουλειά στην συμβατική ιατρική, τότε η αγορά μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την κρυονική μόνη της. Αυτό έχει σημασία γιατί μια ευρύτερη αγορά μπορεί να εισφέρει περισσότερα χρήματα και περισσότερες τεχνικές δεξιότητες.
Γιατί οι οικογένειες έχουν σημασία σε αυτή την εικόνα
Οι οικογένειες συχνά γίνονται η πρώτη πρακτική πηγή χρηματοδότησης επειδή αισθάνονται το πρόβλημα από κοντινή απόσταση. Δεν χρηματοδοτούν μια θεωρία. Χρηματοδοτούν μια δυνατότητα συνδεδεμένη με ένα άτομο, ένα σώμα, ένα μέλλον.
Αυτό δεν κάνει την επιλογή εύκολη. Μπορεί να είναι ένα βαρύ αίτημα. Η κρυοβοτική είναι αβέβαιη, μακροπρόθεσμη και τεχνικά απαιτητική. Ζητά από τους ανθρώπους να υποστηρίξουν εργασία που μπορεί να μην αποδώσει σύντομα, και μπορεί ποτέ να μην φτάσει στο ακριβές αποτέλεσμα που ελπίζουν.
Παρά ذلك, η οικογενειακή χρηματοδότηση έχει νόημα με έναν στενό, ειλικρινή τρόπο. Ταιριάζει σε ένα έργο του οποίου η αρχική αξία μπορεί να είναι προσωπική πριν γίνει δημόσια. Μια οικογένεια μπορεί να σκέφτεται λιγότερο όρους μιας ευρείας αγοράς και περισσότερο όρους ενός διατηρημένου γονέα, συντρόφου ή παιδιού. Αυτός ο τύπος κινήτρου δεν είναι αφηρημένος. Είναι οικείος και άμεσος.
Δωρητές, επενδυτές και το σχήμα της οργάνωσης
Η πηγή των χρημάτων επηρεάζει επίσης το σχήμα της Κρυοβοτικής نفسها. Αν η κύρια υποστήριξη προέρχεται από δωρεές, τότε μια μη κερδοσκοπική δομή φαίνεται φυσική. Αν τα χρήματα προέρχονται από επενδυτές που αναμένουν οικονομική απόδοση, τότε μια κερδοσκοπική μορφή είναι πιο πιθανή.
Αυτό δεν είναι ένα μικρό λεπτομέρεια. Διαμορφώνει για ποιον σκοπό είναι η οργάνωση, πώς μεγαλώνει, και σε ποιον απαντά. Μια προσπάθεια υποστηριζόμενη από δωρητές μπορεί να εστιάσει στο όραμα. Μια υποστηριζόμενη από επενδυτές μπορεί να εστιάσει σε προϊόντα που μπορούν να πωληθούν.
Υπάρχει επίσης μια μεσαία οδός. Κάποια χρηματοδότηση μπορεί να προέρχεται από ανθρώπους που δεν αναμένουν μια άμεση οικονομική απόδοση, αλλά που αναμένουν πραγματική αξία. Μπορεί να θέλουν η δουλειά να προχωρήσει πιο γρήγορα, και μπορεί να πιστεύουν ότι οι πρώτες εφαρμογές μπορούν να βοηθήσουν ολόκληρο τον τομέα.
Αυτό οδηγεί σε μια σημαντική ιδέα. Η κρυοβοτική μπορεί να μην χρειάζεται να ξεκινήσει με το τελικό όνειρο της πλήρους αποκατάστασης του ασθενούς. Μπορεί να ξεκινήσει με στενότερες χρήσεις που μπορούν ήδη να βοηθήσουν ανθρώπους. Αν ένα εργαλείο μπορεί να λύσει χρήσιμα ιατρικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αυτές οι χρήσεις μπορούν να προσελκύσουν εξωτερική υποστήριξη.
Ένα μικρό παράδειγμα
Φανταστείτε μια οικογένεια του οποίου ο πατέρας κρυοδιατηρείται μετά από νομικό θάνατο. Γνωρίζουν ότι η τρέχουσα διαδικασία δεν μπορεί να εγγυηθεί ανάκαμψη. Επίσης γνωρίζουν ότι οποιαδήποτε μελλοντική αποκατάσταση θα χρειαζόταν εργαλεία που δεν υπάρχουν ακόμη.
Αντί να περιμένουν μια μεγάλη θεσμική οργάνωση να δείξει ενδιαφέρον, βοηθούν στη χρηματοδότηση μιας ερευνητικής προσπάθειας που στοχεύει σε ένα κομμάτι του προβλήματος. Ίσως είναι καλύτεροι τρόποι χαρτογράφησης του κατεστραμμένου ιστού. Ίσως είναι μια νέα μέθοδος για την κίνηση μέσα από παγωμένα αγγεία. Ο στόχος δεν είναι η άμεση αναβίωση. Ο στόχος είναι να χτίσουν ένα ακόμα χρησιμοποιήσιμο βήμα.
Έτσι ξεκινούν πολλές δύσκολες τεχνολογίες. Όχι με ένα μεγάλο δημόσιο υπόσχεση, αλλά με ένα στενό πρόβλημα, έναν willing υποστηρικτή, και αρκετή υπομονή για να συνεχίσουν.
Γιατί αυτή η ερώτηση παραμένει ανοιχτή
Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι κανείς δεν ξέρει πόσο μέρος της κρυοβοτικής θα προέλθει από οικογένειες, πόσο από την κοινότητα της κρυονικής, και πόσο από εξωτερικές χρήσεις. Η πηγή της χρηματοδότησης είναι ακόμα ένα ανοιχτό ερώτημα επειδή η ίδια η τεχνολογία είναι ακόμα ένα ανοιχτό ερώτημα.
Αυτό που μπορεί να ειπωθεί καθαρά είναι αυτό. Η εργασία πιθανότατα δεν θα χρηματοδοτηθεί μόνο από την κυρίαρχη ιατρική, τουλάχιστον όχι αρχικά. Οι άνθρωποι πιο πιθανό να την προωθήσουν είναι εκείνοι που ήδη φροντίζουν για την κρυοδιατήρηση, την μελλοντική αποκατάσταση, και την πιθανότητα ότι ο κατεστραμμένος ιστός μπορεί κάποια μέρα να κατανοηθεί αρκετά καλά για να αποκατασταθεί η λειτουργία.
Αυτό είναι μια σοβαρή μορφή ελπίδας. Δεν είναι μια υπόσχεση. Είναι μια επιλογή να υποστηρίξετε τα εργαλεία που μπορεί κάποια μέρα να κάνουν την αποκατάσταση εφικτή όταν η τρέχουσα ιατρική σταματά.
Ένας αναγνώστης μπορεί τώρα να δει γιατί οι οικογένειες μπαίνουν σε αυτή την ιστορία καθόλου. Δεν πληρώνουν απλά για ένα μακρινό όνειρο. Βοηθούν να διαμορφώσουν τα πρώτα εργαλεία που μπορεί κάποια μέρα να μετατρέψουν τη διατήρηση σε αποκατάσταση, αν αυτός ο δρόμος μπορεί να γίνει πραγματικός.
Αυτός είναι ο τύπος της καθαρή, ασταθούς ερώτησης που το The Longer Horizon κρατά υπό όραμα: τι ελπίδα μπορεί ειλικρινά να σημαίνει όταν το μέλλον είναι πραγματικό, αλλά ακόμα μακριά.
Article by Lea Varga ·