Cryonics Questions and Choices
Η ψύξη ενός ανθρώπου μετά θάνατον μπορεί να διατηρήσει αρκετά στοιχεία ώστε να είναι δυνατή μια μελλοντική ανάσταση; Η κρυονική βασίζεται σε αυτό το ερώτημα. Προσφέρει μια πιθανότητα, όχι μια υπόσχεση. Κανένας ασθενής σε κρυονική δεν έχει αναζωογονηθεί και καμία γνωστή μέθοδος δεν μπορεί να το κάνει σήμερα.
Αυτό το όριο πρέπει να τίθεται στην αρχή κάθε ειλικρινούς αφήγησης. Η ελπίδα πίσω από την κρυονική είναι ότι τα μελλοντικά εργαλεία ίσως μπορέσουν να επισκευάσουν βλάβες που η τρέχουσα επιστήμη δεν μπορεί. Το χάσμα μεταξύ αυτής της ελπίδας και του τι μπορεί να γίνει τώρα είναι μεγάλο.
Τι προσπαθεί να προστατεύσει η συντήρηση
Μόλις σταματήσει η καρδιά, το σώμα δεν μεταφέρει πλέον οξυγόνο στους ιστούς του. Η ζημιά ξεκινά και ο χρόνος παίζει ρόλο. Οι διαδικασίες της κρυονικής ξεκινούν μόνο μετά την κηρύξη του νομικού θανάτου. Δεν αποτελούν θεραπεία για ένα ζωντανό άτομο.
Όταν υπάρχει μια διευθέτηση κρυονικής, μια ομάδα ετοιμότητας μπορεί να είναι έτοιμη κοντά αν ο θάνατος αναμένεται. Μετά τον νομικό θάνατο, η ομάδα μπορεί να ξεκινήσει την ψύξη και άλλα βήματα για να επιβραδύνει τη ζημιά. Η σταθεροποίηση μπορεί να περιλαμβάνει υποστήριξη της κυκλοφορίας και της αναπνοής, καθώς και βήματα για τη μείωση της πήξης του αίματος. Στη συνέχεια, το άτομο μεταφέρεται σε μια εγκατάσταση για περαιτέρω φροντίδα.
Στην εγκατάσταση, το προσωπικό μπορεί να χρησιμοποιήσει μια διαδικασία που ονομάζεται αιμάτωση (perfusion). Αυτό σημαίνει άντληση μιας διαλύματος μέσω των αγγείων του αίματος. Το διάλυμα περιέχει αντιψυκτικούς παράγοντες, ή CPAs. Αυτά τα χημικά βοηθούν στον περιορισμό του σχηματισμού πάγου καθώς το σώμα ψύχεται.
Ο πάγος μπορεί να βλάψει τα κύτταρα και τις λεπτές δομές μέσα σε αυτά. Σε κάποια πρωτόκολλα, ο στόχος είναι η υαλοποίηση. Η λέξη σημαίνει μετατροπή των ιστών σε ένα γυαλί-σαν στερεό, αντί να τους επιτρέπουμε να σχηματίσουν συνηθισμένο πάγο. Η επίτευξη αυτής της κατάστασης απαιτεί αρκετά CPA στους ιστούς, αλλά οι υψηλές ποσότητες μπορούν επίσης να προκαλέσουν βλάβη.
Αυτό είναι μια δύσκολη ισορροπία. Το διάλυμα πρέπει να φτάσει στους ιστούς, ωστόσο η συγκέντρωσή του και η ροή του πρέπει να διαχειρίζονται. Πάρα πολύ στρες κατά την αιμάτωση μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο ή άλλη ζημιά. Κακή ροή αίματος μπορεί επίσης να κάνει πιο δύσκολη για το διάλυμα να φτάσει στις θέσεις όπου χρειάζεται να φτάσει.
Μόλις ολοκληρωθούν τα βήματα συντήρησης, η μακροπρόθεσμη αποθήκευση χρησιμοποιεί πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Σε τέτοιες θερμοκρασίες, πολλές χημικές αντιδράσεις επιβραδύνονται σημαντικά. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση των δομών με τον χρόνο. Δεν δείχνει ότι αυτές οι δομές μπορούν να επισκευαστούν αργότερα, ή ότι ένα άτομο θα μπορούσε να αποκατασταθεί.
Γιατί η μελλοντική ανάσταση είναι αβέβαιη
Η ελπίδα βασίζεται σε several σύνδεσμες ερωτήσεις. Μπορεί η δομή του εγκεφάλου να διατηρηθεί αρκετά καλά; Θα μπορούσε η μελλοντική τεχνολογία να επισκευάσει βλάβες από τον θάνατο, την ψύξη, τα χημικά και την μακροχρόνια αποθήκευση; Θα μπορούσε τότε να αποκαταστήσει τη λειτουργία που υποστηρίζει τη μνήμη και την προσωπικότητα;
Δεν υπάρχουν καθιερωμένες απαντήσεις. Κάποια εργαστηριακά έργα μπορούν να ενημερώσουν τη μελέτη των κυττάρων, των ιστών ή των οργάνων. Αλλά η επιτυχία με αυτά δεν αποδεικνύει ότι ένας ολόκληρος άνθρωπος μπορεί να αναζωογονηθεί μετά από κρυονική συντήρηση. Το άλμα από μερική συντήρηση στην αποκατάσταση ενός ατόμου παραμένει πέρα από τις τρέχουσες δυνατότητες.
Η λέξη «ευκαιρία» μπορεί να ακούγεται πιο δυνατή από ότι επιτρέπουν τα στοιχεία. Σε αυτό το πλαίσιο, σημαίνει μια προτεινόμενη διαδρομή που εξαρτάται από μελλοντικές ανακαλύψεις. Δεν σημαίνει μια γνωστή πιθανότητα, μια λειτουργική διαδικασία ανάστασης, ή μια υπόσχεση αποτελέσματος.
Ένα μικρό παράδειγμα βοηθά να δείξει τόσο την έλξη όσο και το όριο. Φανταστείτε ένα άτομο των οποίων οι ιστοί ψύχονται και αποθηκεύονται μετά τον θάνατο. Η διαδικασία στοχεύει να επιβραδύνει περαιτέρω αλλαγές και να κρατήσει σημαντικές δομές. Αυτός ο στόχος μπορεί να έχει σημασία αν η μελλοντική επισκευή γίνει δυνατή. Ωστόσο, η συντήρηση μόνη της δεν μπορεί να μας πει αν αυτές οι δομές παραμένουν πλήρεις, αν η επισκευή μπορεί να φτάσει σε αυτές, ή αν το άτομο θα μπορούσε να επιστρέψει.
Ακόμα και η ιδέα της αποθήκευσης για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει όρια. Πολύ κρύες συνθήκες μπορούν να επιβραδύνουν πολλές αντιδράσεις, αλλά η μακροχρόνια αποθήκευση είναι μόνο ένα μέρος του προβλήματος. Η ζημιά πριν την ψύξη, τα αποτελέσματα της αιμάτωσης, και η διαδικασία της μελλοντικής θέρμανσης και επισκευής έχουν όλα σημασία. Ένα ισχυρό περί των αργών αντιδράσεων δεν είναι το ίδιο με απόδειξη μελλοντικής ανάστασης.
Για αυτόν τον λόγο, η κρυονική ζητά έναν ιδιαίτερο τύπο ελπίδας. Ζητά από τους ανθρώπους να αποδεχτούν ένα δυνατό μέλλον χωρίς να το αντιμετωπίζουν ως πιθανό. Αυτό μπορεί να είναι συναισθηματικά δύσκολο. Η ιδέα αγγίζει τον χρόνο, την απώλεια, και την επιθυμία να συνεχιστεί μια ζωή που φαίνεται ατελής. Αυτά τα συναισθήματα αξίζουν σεβασμό, αλλά δεν μπορούν να λύσουν την επιστήμη.
Πρακτικές ερωτήσεις επίσης διαμορφώνουν την πορεία. Ετοιμότητα, σταθεροποίηση, μεταφορά, και συντήρηση πρέπει να συμβούν με μια σειρά, και καθυστερήσεις ή τοπικές συνθήκες μπορούν να επηρεάσουν τι είναι δυνατό. Νομικοί κανόνες, πάροχοι, χρηματοδότηση, και διασυνοριακές διευθετήσεις διαφέρουν ανά χώρα και προσωπική περίσταση. Αυτές οι λεπτομέρειες δεν απαντούν αν η ανάσταση θα λειτουργήσει ποτέ, αλλά είναι μέρος του τι εμπλέκει η κρυονική τώρα.
Για εμένα, ο πιο ειλικρινής τρόπος να μιλήσω για την κρυονική είναι να κρατώ δύο σκέψεις μπροστά. Μια μελλοντική μέθοδος επισκευής δεν μπορεί να αποκλειστεί απλώς επειδή δεν υπάρχει σήμερα. Αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι θα φτάσει, ή ότι θα αποκαταστήσει ένα συντηρημένο άτομο.
Η κρυονική επομένως προσφέρει μια ευκαιρία στη στενή έννοια ενός ανοιχτού ερωτήματος. Προσπαθεί να κρατήσει κάποια φυσική δομή για ένα μέλλον που ίσως έχει καλύτερα εργαλεία. Δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι το άτομο θα επιστρέψει. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δηλώσεων έχει σημασία.
Το να κατανοείς αυτή τη διαφορά κάνει το θέμα πιο καθαρό. Ένας αναγνώστης μπορεί τώρα να δει πώς η ετοιμότητα, η σταθεροποίηση, η μεταφορά, η αιμάτωση, και η κρύα αποθήκευση ταιριάζουν μαζί, και γιατί κάθε βήμα αφήνει ακόμα απάντητα ερωτήματα. Η ελπίδα μπορεί να παραμείνει, αρκεί να μην παρεξηγηθεί ως απόδειξη.
Το The Longer Horizon ξεκινά με μία καθαρή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση, και τι η ελπίδα μπορεί ειλικρινά να σημαίνει.
Article by Lea Varga ·