Cryonics Questions and Choices
Kryonika wykorzystuje pozaukładowy obieg krwi do utrzymania żywotności tkanek.
Gdy przypadek w kryonice się zaczyna, trudny problem jest prosty do zdefiniowania, ale trudny do rozwiązania. Jak ciało utrzymuje wystarczająco dużo tkanki przy życiu na tyle długo, by proces konserwacji miał znaczenie?
Częściową odpowiedzią jest pozaukładowy obieg krwi. Oznacza to krążenie poza ciałem. Krew jest przepompowywana przez rurki i maszynę, a następnie zwracana, dzięki czemu dotlenianie i chłodzenie mogą kontynuować działanie, gdy osoba nie jest już w stanie robić tego samodzielnie.
W kryonice nie jest to dramatyczny dodatek. Jest jednym z praktycznych mostów między śmiercią jako faktem prawnym a konserwacją jako zadaniem technicznym. Ciało nie utrzymuje już siebie samo, ale jego tkanki nie zawodzą wszystkie naraz. Niektóre można podtrzymywać przez pewien czas, jeśli dostawa tlenu, kontrola temperatury i przepływ krwi są obsługiwane dobrze.
Dlatego tak bardzo liczy się gotowość, stabilizacja i transport. Gotowość oznacza bycie przygotowanym w momencie prawnej deklaracji śmierci. Stabilizacja oznacza natychmiastowe spowolnienie uszkodzeń. Transport oznacza przemieszczenie osoby w kontrolowanych warunkach do miejsca, gdzie konserwacja może się kontynuować. Pozaukładowy obieg krwi może być wpleciony w ten łańcuch, gdy pomaga w utrzymaniu perfuzji, czyli ruchu płynu przez naczynia ciała.
Prosta idea jest następująca. Tkankom potrzebny jest obieg krwi, aby uniknąć szybkich obrażeń wynikających z niedotlenienia i słabego przepływu. Jeśli ten obieg ustaje, komórki zaczynają cierpieć na różne sposoby. Mózg jest szczególnie wrażliwy. Takie same są serce, nerki i naczynia krwionośne. Obwód maszyny może czasem kupić czas, utrzymując ruch płynu i pomagając w chłodzeniu.
Chłodzenie jest częścią tej sprawy. Obniżanie temperatury zwalnia chemię. Zwala stopień, w jakim komórki zużywają energię. Nie zatrzymuje uszkodzeń za pomocą magii. Po prostu sprawia, że uszkodzenia postępują wolniej, co może mieć ogromne znaczenie podczas krótkiego okna po śmierci.
Zespół kryoniczny może również używać pozaukładowego obiegu krwi do wprowadzania środków krioprotekcyjnych. Są to chemikalia, które pomagają zmniejszyć tworzenie się lodu podczas głębokiego chłodzenia. Krew jest zastępowana w kontrolowany sposób, a ciało jest perfundowane wybranym roztworem. Musi to być wykonane ostrożnie, ponieważ ciało nie lubi nagłych zmian. Naczynia krwionośne mogą reagować. Organy mogą pęcznieć lub kurczyć się. Proces musi być obsługiwany z ścisłą kontrolą temperatury i stężenia.
Tam pojawiają się uczciwe granice. Maszyna może podtrzymywać żywotność tkanek przez pewien okres, ale nie może wymazać kruchości ciała. Nie zamienia kryoniki w rozwiązany zabieg medyczny. To narzędzie do opóźniania strat, a nie obietnica odzyskania zdrowia.
Dlaczego obieg ma znaczenie przed konserwacją
Kryonikę często opisuje się tak, jakby mrożenie było całą historią. Nie jest to prawda. Prawdziwa praca zaczyna się wcześniej, gdy ciało jest jeszcze ciepłe i wciąż się zmienia. Jeśli obieg może być utrzymywany lub zastępowany w kontrolowany sposób, tkanki mogą pozostać w lepszym stanie do późniejszego schłodzenia.
Pomyśl o małej latarniczce ze słabymi bateriami. Jeśli zasilanie ulegnie awarii, światło nie gaśnie nagle z jasnego na czarne w jednym kroku. Przygaśnie. W ten sam sposób tkanki przechodzą przez etapy upadku. Dobre wsparcie pozaukładowe próbuje spowolnić to przygaszanie na tyle długo, aby następne kroki mogły nastąpić.
Ten następny krok nie jest prostym zamrażaniem. We współczesnej kryonice celem jest chłodzenie w sposób unikający dużych kryształów lodu. Lód może uszkadzać komórki i naczynia. Dlatego ciało jest perfundowane roztworem krioprotekcyjnym przed głębokim chłodzeniem. Pozaukładowy obieg krwi czyni to możliwym, ponieważ daje drogę dla roztworu, aby dotarł do tkanek.
Istnieje również czysty powód, dla którego ma to znaczenie dla mózgu. Tkanka mózgowa jest trudna do przywrócenia, jeśli jest poważnie uszkodzona. Jeśli obieg jest słaby w okresie wczesnym po śmierci, szansa na zachowanie drobnej struktury spada. Dlatego system konserwacji zwraca tak dużą uwagę na przepływ, temperaturę i timing.
Przydatnym sposobem zobaczenia tego jest rozdzielenie problemu na warstwy.
Pierwszą warstwą jest prawna śmierć. Kryonika zaczyna się po tym, jak śmierć została zadeklarowana zgodnie z prawem. Nie jest to leczenie żywej osoby.
Drugą warstwą jest wsparcie. Ciało jest chłodzone, a obieg zarządzany jest tak szybko i delikatnie, jak to możliwe.
Trzecią warstwą jest perfuzja. Krew jest zastępowana roztworem krioprotekcyjnym w kontrolowanym obwodzie.
Czwartą warstwą jest transport i przechowywanie. Pacjent jest przenoszony do długoterminowej opieki w niskiej temperaturze.
Pozaukładowy obieg krwi znajduje się w warstwach wsparcia i perfuzji. Pomaga utrzymać żywotność tkanek, podczas gdy reszta procesu się rozwija.
Mały przykład
Wyobraźmy sobie osobę, która umiera w szpitalu, a gotowość kryoniczna jest już włączona. Zespół zaczyna chłodzenie wkrótce po prawnej deklaracji śmierci. Podłączają ciało do obwodu, który przesuwa płyn przez naczynia poza ciałem i z powrotem.
Na początku celem nie jest głębokie zimno. Celem jest spowolnienie obrażeń i utrzymanie użyteczności obiegu. Następnie zespół stopniowo zmienia krążący płyn. Krew wypływa. Do środka trafia roztwór krioprotekcyjny. Jeśli zrobione to zostanie dobrze, naczynia mogą przenieść nowy roztwór do mózgu i innych organów.
Teraz ciało jest gotowe do głębszego chłodzenia. Maszyna nie musi już robić wszystkiego. Wykonała pracę kupowania czasu i pomagania tkankom przetrwać pierwsze minuty i godziny.
Ten przykład jest hipotetyczny, ale logika jest prawdziwa. Pokazuje, dlaczego pozaukładowy obieg krwi nie jest boczowym szczegółem. Jest częścią podstawowej metody. Bez pewnego sposobu na poruszanie płynem przez ciało po śmierci, konserwacja byłaby znacznie mniej kontrolowana.
Co to znaczy, a czego nie
Pozaukładowy obieg krwi może podtrzymywać żywotność tkanek. Może poprawić szansę, że komórki i struktury pozostaną w stanie wartym zachowania. Może pomóc w chłodzeniu i dostarczaniu środków krioprotekcyjnych. Jest praktyczną częścią medycyny kryonicznej.
Nie oznacza to, że osiągnięto wskrzeszenie. Żaden pacjent kryoniczny nie został wskrzeszony. Ten fakt ma znaczenie. Utrzymuje dyskusję uczciwą. Kryonika to wysiłki konserwacyjne podejmowane w warunkach głębokiej niepewności, a nie zakończony akt ratunku.
Nie oznacza to również, że każdy organ toleruje te same warunki. Różne tkanki reagują inaczej na niedotlenienie, niską temperaturę i ekspozycję chemiczną. Płuca, mózg, serce i naczynia krwionośne mają swoje własne granice. Dobry protokół konserwacyjny musi szanować te granice, zamiast udawać, że ich nie ma.
Jest to jeden z powodów, dla których kryonika wymaga prostego myślenia. Pytanie nie brzmi, czy przyszłość na pewno naprawi wszystko. Pytanie brzmi, czy obecne metody mogą zachować wystarczająco dużo struktury, aby zostawić przyszłą szansę otwartą. Pozaukładowy obieg krwi pomaga w tym celu, ponieważ daje zespołowi sposób działania, zanim uszkodzenia rozprzestrzenią się zbyt daleko.
Jest w tym coś trzeźwego. To techniczna odpowiedź na ludzką skończoność. Mówi, że jeśli człowieka nie można uratować teraz, może nadal istnieć wartość w utrzymywaniu ciała w jak najlepszym porządku dla przyszłej nauki.
To wąska obietnica, ale jest prawdziwa w kształcie. Nie prosi o wiarę bez dowodów. Prosi tylko, abyśmy zrozumieli łańcuch opieki: śmierć, gotowość, stabilizacja, obieg, perfuzja, chłodzenie i przechowywanie.
Gdy ten łańcuch jest jasny, kryonika staje się łatwiejsza do oceny. Nie jest już mglistym zbiorem żargonu. Staje się pytaniem o metodę, granice i rodzaj przyszłości, dla której jesteśmy skłonni zostawić miejsce.
The Longer Horizon trzyma to pytanie w polu widzenia. Jedno wyraźne pytanie o kryonikę, przyszłą konserwację i to, co nadzieja może uczciwie oznaczać.
Article by Lea Varga ·