Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική χρησιμοποιεί εξωσωματική κυκλοφορία για τη διατήρηση της βιωσιμότητας των ιστών.
Όταν ξεκινά μια περίπτωση κρυονικής, το δύσκολο πρόβλημα είναι απλό να διατυπωθεί και δύσκολο να λυθεί. Πώς μπορεί το σώμα να κρατήσει αρκετούς ιστούς ζωντανούς για αρκετό χρόνο ώστε η συντήρηση να έχει σημασία;
Η απάντηση, εν μέρει, είναι η εξωσωματική κυκλοφορία. Αυτό σημαίνει κυκλοφορία έξω από το σώμα. Το αίμα μετακινείται μέσω σωληνώσεων και μιας μηχανής, και στη συνέχεια επιστρέφει, ώστε ο οξυγόνωση και η ψύξη να μπορούν να συνεχιστούν μετά από όποτε το άτομο δεν μπορεί πλέον να το κάνει μόνο του.
Στην κρυονική, αυτό δεν είναι ένα δραματικό πρόσθετο. Είναι ένας από τους πρακτικούς γέφυρες μεταξύ του θανάτου ως νομικού γεγονότος και της συντήρησης ως τεχνικής εργασίας. Το σώμα δεν υποστηρίζει πλέον τον εαυτό του, αλλά δεν αποτυγχάνουν όλοι οι ιστοί ταυτόχρονα. Ορισμένοι μπορούν να υποστηριχθούν για ένα διάστημα αν η παροχή οξυγόνου, ο έλεγχος της θερμοκρασίας και η ροή του αίματος χειρίζονται καλά.
Αυτός είναι ο λόγος που η αναμονή (standby), η σταθεροποίηση και η μεταφορά έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Η αναμονή σημαίνει να είσαι έτοιμος όταν συμβαίνει η νομική δήλωση θανάτου. Η σταθεροποίηση σημαίνει την επιβράδυνση της ζημιάς αμέσως. Η μεταφορά σημαίνει τη μετακίνηση του ατόμου υπό ελεγχόμενες συνθήκες στον τόπο όπου η συντήρηση μπορεί να συνεχιστεί. Η εξωσωματική κυκλοφορία μπορεί να ενταχθεί σε αυτή την αλυσίδα όταν βοηθά στη διατήρηση της αιμάτωσης (perfusion), δηλαδή της κίνησης του υγρού μέσω των αγγείων του σώματος.
Η απλή ιδέα είναι αυτή. Οι ιστοί χρειάζονται κυκλοφορία για να αποφύγουν τη γρήγορη ζημιά από χαμηλό οξυγόνο και κακή ροή. Αν σταματήσει αυτή η κυκλοφορία, τα κύτταρα αρχίζουν να υποφέρουν με διαφορετικούς τρόπους. Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος. Έτσι είναι και η καρδιά, οι νεφροί και τα αιμοφόρα αγγεία. Ένα κύκλωμα μηχανής μπορεί μερικές φορές να κερδίσει χρόνο κρατώντας το υγρό σε κίνηση και βοηθώντας με την ψύξη.
Η ψύξη είναι μέρος του σημείου. Η μείωση της θερμοκρασίας επιβραδύνει τη χημεία. Επιβραδύνει τον ρυθμό με τον οποίο τα κύτταρα χρησιμοποιούν ενέργεια. Δεν σταματά τη ζημιά με μαγεία. Απλά κάνει τη ζημιά να έρχεται πιο αργά, κάτι που μπορεί να έχει μεγάλη σημασία κατά τη διάρκεια του σύντομου παραθύρου μετά τον θάνατο.
Μια ομάδα κρυονικής μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει εξωσωματική κυκλοφορία για να εισάγει κρυοπροστατευτικά. Αυτά είναι χημικά που βοηθούν στη μείωση του σχηματισμού πάγου κατά τη βαθιά ψύξη. Το αίμα αντικαθίσταται με ελεγχόμενο τρόπο, και το σώμα αιματώνεται (perfused) με την επιλεγμένη λύση. Αυτό πρέπει να γίνει προσεκτικά, επειδή το σώμα δεν αρέσκονται στις ξαφνικές αλλαγές. Τα αιμοφόρα αγγεία μπορεί να αντιδράσουν. Τα όργανα μπορεί να διογκωθούν ή να συρρικνωθούν. Η διαδικασία πρέπει να χειριστεί με στενό έλεγχο της θερμοκρασίας και της συγκέντρωσης.
Εκεί εμφανίζονται τα ειλικρινή όρια. Μια μηχανή μπορεί να υποστηρίξει τη βιωσιμότητα των ιστών για μια περίοδο, αλλά δεν μπορεί να εξαλείψει την ευθραυστότητα του σώματος. Δεν μετατρέπει την κρυονική σε έναν λυμένο ιατρικό χειρισμό. Είναι ένα εργαλείο για την καθυστέρηση της απώλειας, όχι μια υπόσχεση ανάκαμψης.
Γιατί η κυκλοφορία έχει σημασία πριν από τη συντήρηση
Η κρυονική περιγράφεται συχνά σαν ο παγετός να είναι όλη η ιστορία. Δεν είναι. Η πραγματική εργασία ξεκινά νωρίτερα, με το σώμα ακόμα ζεστό και ακόμα σε αλλαγή. Αν η κυκλοφορία μπορεί να διατηρηθεί ή να αντικατασταθεί με ελεγχόμενο τρόπο, τότε οι ιστοί μπορεί να παραμείνουν σε καλύτερη κατάσταση για την επόμενη ψύξη.
Σκεφτείτε μια μικρή φακέτο με αδύνατες μπαταρίες. Αν η ηλεκτροδότηση διακοπεί, το φως δεν περνά από φωτεινό σε μαύρο σε ένα βήμα. Σβήνει σταδιακά. Με τον ίδιο τρόπο, οι ιστοί περνούν through στάδια φθοράς. Καλή εξωσωματική υποστήριξη προσπαθεί να επιβραδύνει αυτό το σβήσιμο αρκετά για να συμβούν τα επόμενα βήματα.
Αυτό το επόμενο βήμα δεν είναι απλός παγετός. Στην σύγχρονη κρυονική, ο στόχος είναι να ψυχθεί με τρόπο που αποφεύγει μεγάλους κρυστάλλους πάγου. Ο πάγος μπορεί να προκαλέσει ζημιά στα κύτταρα και τα αγγεία. Έτσι, το σώμα αιματώνεται με λύση κρυοπροστατευτικού πριν από τη βαθιά ψύξη. Η εξωσωματική κυκλοφορία κάνει αυτό δυνατό επειδή παρέχει μια διαδρομή για τη λύση να φτάσει στους ιστούς.
Υπάρχει επίσης ένας καθαρός λόγος γιατί αυτό έχει σημασία για τον εγκέφαλο. Ο ιστός του εγκεφάλου είναι δύσκολο να αποκατασταθεί αν έχει υποστεί σοβαρή ζημιά. Αν η κυκλοφορία είναι κακή κατά την πρώιμη περίοδο μετά τον θάνατο, η πιθανότητα διατήρησης της λεπτής δομής πέφτει. Αυτός είναι ο λόγος που ένα σύστημα συντήρησης δίνει τέτοια στενή προσοχή στη ροή, τη θερμοκρασία και τον χρόνο.
Ένας χρήσιμος τρόπος να το δεις είναι να χωρίσεις το πρόβλημα σε στρώματα.
Το πρώτο στρώμα είναι ο νομικός θάνατος. Η κρυονική ξεκινά μετά τον θάνατο που έχει δηλωθεί σύμφωνα με τον νόμο. Δεν είναι μια θεραπεία για ένα ζωντανό άτομο.
Το δεύτερο στρώμα είναι η υποστήριξη. Το σώμα ψύχεται και η κυκλοφορία διαχειρίζεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και απαλά.
Το τρίτο στρώμα είναι η αιμάτωση (perfusion). Το αίμα αντικαθίσταται με μια λύση κρυοπροστατευτικού σε ένα ελεγχόμενο κύκλωμα.
Το τέταρτο στρώμα είναι η μεταφορά και η αποθήκευση. Ο ασθενής μετακινείται σε μακροπρόθεσμη φροντίδα χαμηλής θερμοκρασίας.
Η εξωσωματική κυκλοφορία βρίσκεται στα στρώματα της υποστήριξης και της αιμάτωσης. Βοηθά στη διατήρηση της βιωσιμότητας των ιστών ενώ εξελίσσεται το υπόλοιπο της διαδικασίας.
Ένα μικρό παράδειγμα
Φαντάσου ένα άτομο πεθαίνει σε ένα νοσοκομείο και η αναμονή κρυονικής είναι ήδη σε εφαρμογή. Μια ομάδα ξεκινά την ψύξη σύντομα μετά τη δήλωση του νομικού θανάτου. Συνδέουν το σώμα με ένα κύκλωμα που μετακινεί υγρό μέσω των αγγείων έξω από το σώμα και πάλι πίσω.
Στην αρχή, ο στόχος δεν είναι η βαθιά κρύο. Ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί η ζημιά και να διατηρηθεί η κυκλοφορία χρήσιμη. Στη συνέχεια, η ομάδα αλλάζει σταδιακά το 순환ούμενο υγρό. Το αίμα βγαίνει έξω. Μια λύση κρυοπροστατευτικού μπαίνει μέσα. Αν αυτό γίνει καλά, τα αγγεία μπορούν να μεταφέρουν τη νέα λύση στον εγκέφαλο και άλλα όργανα.
Τώρα το σώμα είναι έτοιμο για βαθύτερη ψύξη. Η μηχανή δεν χρειάζεται πλέον να κάνει όλα τα πράγματα. Έχει κάνει το έργο της να κερδίσει χρόνο και να βοηθήσει τους ιστούς να επιβιώσουν τα πρώτα λεπτά και ώρες.
Αυτό το παράδειγμα είναι υποθετικό, αλλά η λογική είναι πραγματική. Δείχνει γιατί η εξωσωματική κυκλοφορία δεν είναι μια παρεκδοχή. Είναι μέρος της βασικής μεθόδου. Χωρίς κάποιο τρόπο για να μετακινήσεις υγρό μέσω του σώματος μετά τον θάνατο, η συντήρηση θα ήταν πολύ λιγότερο ελεγχόμενη.
Τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει αυτό
Η εξωσωματική κυκλοφορία μπορεί να υποστηρίξει τη βιωσιμότητα των ιστών. Μπορεί να βελτιώσει την πιθανότητα τα κύτταρα και οι δομές να παραμείνουν σε μια κατάσταση αξία συντήρησης. Μπορεί να βοηθήσει με την ψύξη και με την παράδοση των κρυοπροστατευτικών. Είναι ένα πρακτικό μέρος της ιατρικής κρυονικής.
Δεν σημαίνει ότι έχει επιτευχθεί η ανάσταση. Κανένα ανθρώπινο ασθενή κρυονικής δεν έχει αναστηθεί. Αυτό το γεγονός έχει σημασία. Κρατά τη συζήτηση ειλικρινή. Η κρυονική είναι μια προσπάθεια συντήρησης που γίνεται υπό βαθιά αβεβαιότητα, όχι μια ολοκληρωμένη διάσωση.
Δεν σημαίνει επίσης ότι κάθε όργανο ανέχεται τις ίδιες συνθήκες. Διαφορετικοί ιστοί ανταποκρίνονται διαφορετικά στο χαμηλό οξυγόνο, τη χαμηλή θερμοκρασία και τη χημική έκθεση. Οι πνεύμονες, ο εγκέφαλος, η καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία έχουν καθένα τα δικά τους όρια. Ένα καλό πρωτόκολλο συντήρησης πρέπει να σέβεται αυτά τα όρια αντί να υποκριθεί ότι δεν υπάρχουν.
Αυτός είναι ένας λόγος γιατί η κρυονική ζητάει απλή σκέψη. Το ερώτημα δεν είναι αν το μέλλον θα διορθώσει σίγουρα όλα τα πράγματα. Το ερώτημα είναι αν οι τρέχουσες μέθοδοι μπορούν να διατηρήσουν αρκετή δομή για να αφήσουν ανοιχτό ένα μελλοντικό chance. Η εξωσωματική κυκλοφορία βοηθά με αυτόν τον στόχο επειδή δίνει στην ομάδα έναν τρόπο να δράσει πριν η ζημιά spread too far.
Υπάρχει κάτι σοβαρό σε αυτό. Είναι μια τεχνική απάντηση στην ανθρώπινη πεπερασμενότητα. Λέει ότι αν ένα άτομο δεν μπορεί να σωθεί τώρα, μπορεί ακόμη να υπάρχει αξία στο να κρατήσεις το σώμα όσο το δυνατόν πιο τακτοποιημένο για τη μελλοντική επιστήμη.
Αυτή είναι μια στενή υπόσχεση, αλλά είναι πραγματική στο σχήμα της. Δεν ζητάει πίστη χωρίς στοιχεία. Ζητάει μόνο να κατανοήσουμε την αλυσίδα της φροντίδας: θάνατος, αναμονή, σταθεροποίηση, κυκλοφορία, αιμάτωση, ψύξη και αποθήκευση.
Μόλις αυτή η αλυσίδα είναι καθαρή, η κρυονική γίνεται πιο εύκολο να κριθεί. Δεν είναι πλέον μια θολή εικόνα με jargon. Γίνεται ένα ερώτημα σχετικά με τη μέθοδο, τα όρια και τον τύπο του μέλλοντος για το οποίο είσαι διατεθειμένος να αφήσεις χώρο.
Το Longer Horizon κρατά αυτό το ερώτημα στο οπτικό πεδίο. Ένα καθαρό ερώτημα σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί ειλικρινά να σημαίνει η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·