Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική ξεκινά μετά τον νόμιμο θάνατο. Το σώμα ψύχεται και συντηρείται με την ελπίδα ότι η ιατρική του μέλλοντος θα μπορέσει να επισκευάσει τις ζημιές. Αυτή η διαδικασία αντιμετωπίζει ένα δύσκολο πρόβλημα: η βλάβη δεν σταματά με τον θάνατο. Η φλεγμονή μπορεί να συνεχιστεί και ενδέχεται να προσθέσει στις ζημιές που έχουν ήδη προκληθεί από την έλλειψη οξυγόνου.
Το αιθυλικό πυρουβικό είναι μια μικρή χημική ένωση σχετική με το πυρουβικό, μια ουσία που χρησιμοποιείται στη φυσιολογική παραγωγή ενέργειας των κυττάρων. Σε πειραματικές συνθήκες, μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και ορισμένες μορφές ιστικής βλάβης. Αυτό το καθιστά ενδιαφέρον για την κρυοσυντήρηση. Δεν καθιστά την κρυονική ασφαλή ή αποδεδειγμένη. Είναι μία πιθανή βοήθεια μέσα σε μια πολύ μεγαλύτερη διαδικασία.
Γιατί έχει σημασία η φλεγμονή
Η πρώτη βλάβη συχνά συμβαίνει πριν αρχίσει η συντήρηση. Ένα άτομο μπορεί να υποστεί καρδιακή ανακοπή, απώλεια της ροής αίματος ή μακρά περίοδο χωρίς επαρκές οξυγόνο. Τα κύτταρα πιέζονται. Η ενεργειακή τους τροφοδοσία πέφτει. Οι κυτταρικές μεμβράνες μπορεί να εξασθενίσουν και οι κατεστραμμένοι ιστοί μπορούν να απελευθερώσουν σήματα που ειδοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Αυτά τα σήματα μπορούν να ενεργοποιήσουν τη φλεγμονή. Η φλεγμονή είναι η αντίδραση του οργανισμού στον τραυματισμό. Μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της λοίμωξης και στον καθαρισμό των κατεστραμμένων ιστών κατά τη διάρκεια της ζωής. Μετά όμως από σοβαρή απώλεια οξυγόνου, η ίδια η αντίδραση μπορεί να επιδεινώσει τη βλάβη. Ο οργανισμός έχει λίγες ευκαιρίες να ανακάμψει με τον συνηθισμένο τρόπο, ωστόσο τα φλεγμονώδη σήματα μπορούν ακόμη να διαδώσουν μέσω των ιστών.
Η ροή αίματος μπορεί να προκαλέσει έναν άλλο κύκλο βλάβης. Όταν η κυκλοφορία επιστρέφει σε ιστούς που στερούνται οξυγόνου, οι χημικές αντιδράσεις μπορεί να παράγουν επιβλαβή μόρια που ονομάζονται δραστικά είδη οξυγόνου. Αυτό το μοτίβο είναι γνωστό ως βλάβη ισχαιμίας-αναισχιασίας (ischemia-reperfusion injury). Με απλά λόγια, ο ιστός μπορεί να πάθει ζημιά κατά την απώλεια της ροής αίματος και ξανά όταν η ροή επιστρέφει.
Οι ομάδες κρυονικής εργάζονται μέσα σε αυτή τη δύσκολη χρονική περίοδο. Η σταθεροποίηση μπορεί να περιλαμβάνει ψύξη, υποστήριξη της κυκλοφορίας και φαρμακευτική αγωγή. Στόχος είναι να επιβραδυνθούν περαιτέρω ζημίες πριν από τη μεταφορά και τη μακροπρόθεσμη συντήρηση. Ένα φάρμακο που μειώνει τη φλεγμονή θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε αυτή την προσπάθεια.
Τι μπορεί να κάνει το αιθυλικό πυρουβικό
Η έρευνα για το αιθυλικό πυρουβικό έχει εστιάσει στο σοκ, στη βλάβη των οργάνων και στη βλάβη ισχαιμίας-αναισχιασίας. Μελέτες σε ζώα και εργαστηριακές μελέτες υποδεικνύουν ότι μπορεί να μειώσει τα φλεγμονώδη σήματα, να περιορίσει το οξειδωτικό στρες και να προστατεύσει την κυτταρική ενέργεια υπό ορισμένες συνθήκες. Κάποιες εργασίες συνδέουν τα αποτελέσματά του με μειωμένη δραστηριότητα σε μονοπάτια που βοηθούν στην ενεργοποίηση της φλεγμονής.
Το σημείο δεν είναι ότι το αιθυλικό πυρουβικό επισκευάζει νεκρούς ιστούς. Δεν το κάνει. Η πιθανή αξία του είναι πιο πρώιμη και πιο στενή. Μπορεί να μειώσει τη δευτερογενή βλάβη κατά μια περίοδο όπου τα κύτταρα struggle (παλεύουν/προσπαθούν) και οι ιστοί εκτίθενται στη φλεγμονή.
Αυτό έχει σημασία γιατί η κρυοσυντήρηση δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Είναι μια αλυσίδα. Η καρδιά σταματά. Η ροή αίματος τελειώνει. Ξεκινά η σταθεροποίηση. Το σώμα ψύχεται. Μια διάλυμα διήθησης (perfusion solution) κινείται μέσω του αγγειακού συστήματος. Χημικά προστατευτικά από τον πάγο εισέρχονται στους ιστούς. Στη συνέχεια, το σώμα ψύχεται σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία.
Κάθε στάδιο μπορεί να δημιουργήσει στρες. Η φλεγμονή είναι ένα μέρος αυτού του στρες. Η χημική τοξικότητα, ο σχηματισμός πάγου, η ανώμαλη ψύξη, η κακή κυκλοφορία και η νωρίτερη απώλεια οξυγόνου είναι άλλα μέρη. Το αιθυλικό πυρουβικό δεν μπορεί να λύσει όλα αυτά.
Ο πιο χρήσιμος τρόπος να το κατανοήσουμε είναι ως ένα πιθανό υποστηρικτικό φάρμακο. Μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών για το υπόλοιπο της διαδικασίας. Αυτό διαφέρει από το να το αποκαλούμε μέθοδο συντήρησης από μόνο του.
Το σημείο που συχνά συγχέουν οι άνθρωποι
Ένα συνηθισμένο λάθος είναι να αντιμετωπίζει κανείς την αντιφλεγμονώδη δράση ως απόδειξη της συντήρησης του εγκεφάλου. Οι δύο ιδέες σχετίζονται, αλλά δεν είναι ίσες.
Λιγότερη φλεγμονή μπορεί να σημαίνει λιγότερη βλάβη σε ορισμένους ιστούς. Δεν δείχνει ότι η λεπτή δομή ενός ανθρώπινου εγκεφάλου έχει συντηρηθεί αρκετά καλά για μια μελλοντική ανάσταση. Δεν δείχνει ότι η μνήμη, η προσωπικότητα ή η συνείδηση μπορούν να ανακτηθούν. Κανένας ασθενής κρυονικής δεν έχει αναζωογονηθεί.
Τα ευρήματα επίσης χρειάζεται να χειριστούν με προσοχή. Τα αποτελέσματα από κύτταρα, ζώα ή απομονωμένα όργανα μπορούν να δείξουν ότι μια ουσία έχει χρήσιμες βιολογικές επιδράσεις. Δεν μπορούν να αποδείξουν ότι η ίδια η ουσία βελτιώνει την ανθρώπινη κρυονική. Η ανθρώπινη κρυονική εμπλέκει ασυνήθιστους χρόνους, σοβαρή βλάβη, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, πολύπλοκη διήθηση και συνθήκες που διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση.
Η λέξη «βοηθά» (aids) συνεπώς χρειάζεται ταπεινή ερμηνεία. Το αιθυλικό πυρουβικό μπορεί να βοηθήσει σε κάποια μέρη της προσπάθειας. Δεν είναι μια εγγύηση. Δεν είναι μια θεραπεία που χορηγείται σε ένα ζωντανό άτομο. Οι διαδικασίες κρυονικής ξεκινούν μόνο μετά από μια εξουσιοδοτημένη δήλωση θανάτου.
Υπάρχει επίσης ένα πρακτικό ερώτημα σχετικά με τον χρόνο. Ένα φάρμακο μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά πριν από την απώλεια οξυγόνου, κατά τη σταθεροποίηση ή μετά την επιστροφή της κυκλοφορίας. Η δόση, η οδός χορήγησης, η θερμοκρασία, η χημεία του αίματος και η αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα μπορούν να αλλάξουν την επίδρασή του. Ένα αποτέλεσμα σε ένα μοντέλο μπορεί να μην μεταφερθεί άψογα σε μια περίπτωση ανθρώπινης συντήρησης.
Αυτό είναι γιατί τα πρωτόκολλα φαρμακευτικής αγωγής είναι περισσότερα από λίστες υποσχόμενων ενώσεων. Είναι σχέδια για μια μεταβαλλόμενη βιολογική έκτακτη ανάγκη. Οι ομάδες πρέπει να λάβουν υπόψη τη σειρά των φαρμάκων, την κατάσταση του ασθενούς, τον διαθέσιμο εξοπλισμό, τον χρόνο μεταφοράς και τους τοπικούς ιατρικούς και νομικούς περιορισμούς. Ένα φάρμακο που φαίνεται χρήσιμο σε ένα σενάριο μπορεί να μην ταιριάζει σε ένα άλλο.
Το αιθυλικό πυρουβικό ανήκει επίσης σε ένα ευρύτερο σύνολο προσπαθειών για τον έλεγχο της βλάβης μετά από σοβαρό τραυματισμό. Ορισμένες ενώσεις στοχεύουν σε θρόμβους αίματος. Άλλες μειώνουν τον μεταβολισμό, υποστηρίζουν την κυκλοφορία ή τροποποιούν τα φλεγμονώδη μονοπάτια. Ο στόχος δεν είναι να αντιστραφεί ο θάνατος στο σημείο συμβάντος. Ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί η απώλεια πληροφοριών πριν αρχίσει η συντήρηση.
Αυτή η διάκριση μπορεί να φαίνεται ψυχρή, αλλά είναι ειλικρινής. Η κρυονική εξαρτάται από τη διατήρηση αρκετής βιολογικής δομής για μια μελλοντική διαδικασία επισκευής. Το πεδίο δεν γνωρίζει εάν αυτή η επισκευή θα είναι δυνατή. Μπορεί nonetheless να ρωτήσει ποιες μορφές βλάβης θα μπορούσαν να μειωθούν σήμερα.
Μια μικρή ένωση μέσα σε μια μεγάλη αβεβαιότητα
Το ενδιαφέρον για το αιθυλικό πυρουβικό προέρχεται από μια λογική ιδέα: η φλεγμονή μπορεί να επιδεινώσει την ιστική βλάβη, επομένως η μείωση της φλεγμονής μπορεί να προστατεύσει τον ιστό. Οι πειραματικές μελέτες υποστηρίζουν μέρη αυτής της ιδέας. Δεν λύνουν το ερώτημα της κρυονικής.
Αυτό αφήνει την ένωση σε μια μεσαία θέση. Είναι περισσότερο από μια ασαφή ελπίδα, επειδή οι βιολογικές της επιδράσεις έχουν μελετηθεί. Είναι λιγότερο από established (εδραιωμένα) στοιχεία κρυονικής, επειδή δεν υπάρχουν δεδομένα ανάστασης ανθρώπων.
Αυτή η μεσαία θέση είναι οικεία στην επιστήμη της συντήρησης. Μια διαδικασία μπορεί να έχει σαφή σκοπό χωρίς να έχει αποδεδειγμένο τελικό αποτέλεσμα. Η ψύξη επιβραδύνει τον μεταβολισμό. Η διήθηση μπορεί να διανείμει χημικά. Τα cryoprotective agents (προστατευτικά από τον πάγο) μπορούν να μειώσουν τον σχηματισμό πάγου. Κανένα από αυτά τα γεγονότα δεν αποδεικνύει ότι ένα συντηρημένο άτομο μπορεί αργότερα να επιστρέψει στη ζωή.
Για εμένα, εδώ είναι όπου έχει σημασία η προσεκτική γλώσσα. «Μπορεί να μειώσει τη φλεγμονώδη βλάβη» είναι μια χρήσιμη δήλωση. «Προστατεύει το άτομο για μελλοντική ανάσταση» πηγαίνει πολύ μακριά. Η πρώτη περιγράφει ένα περιορισμένο δυνατότητα. Η δεύτερη μετατρέπει την αβεβαιότητα σε υπόσχεση.
Το αιθυλικό πυρουβικό μπορεί να κερδίσει μια θέση στην έρευνα και στις συζητήσεις για τη σταθεροποίηση επειδή αντιμετωπίζει μια πραγματική πηγή βλάβης. Ο ρόλος του παραμένει μέρος ενός μεγαλύτερου ερωτήματος σχετικά με τον χρόνο, την ιστική βλάβη και τη διατήρηση των πληροφοριών του εγκεφάλου. Αυτό το ερώτημα είναι ακόμη ανοιχτό.
Το Longer Horizon θέτει μια ξεκάθαρη ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα. Το αιθυλικό πυρουβικό προσφέρει μια ήσυχη απάντηση: η ελπίδα μπορεί να ξεκινήσει με τη μείωση μιας μορφής βλάβης, χωρίς να υποδυόμαστε ότι ολόκληρο το μέλλον είναι γνωστό.
Article by Lea Varga ·