Cryonics Questions and Choices
Μια δύσκολη ερώτηση βρίσκεται στο επίκεντρο της κρυονικής: πώς μπορεί να ψυχθεί ένα σώμα χωρίς να μετατραπούν τα κύτταρά του σε συντρίμμια; Αυτό είναι το πραγματικό επιστημονικό πρόβλημα και καθορίζει κάθε βήμα, από την αρχική ετοιμότητα μέχρι τη μακροπρόθεσμη συντήρηση.
Η κρυονική ξεκινά μετά τη νόμιμη διαπίστωση θανάτου. Δεν είναι θεραπεία για ζωντανό άτομο. Από εκείνη τη στιγμή, όλη η δουλειά στρέφεται γύρω από το να επιβραδύνουμε τις ζημιές όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Το πρώτο πρόβλημα είναι ο πάγος. Όταν το νερό παγώνει, δεν παγώνει ομοιόμορφα. Ο καθαρός πάγος σχηματίζεται πρώτος και το υπόλοιπο υγρό γίνεται πιο αλμυρό. Αυτό μπορεί να αφυδατώσει τα κύτταρα και να τα βλάψει με δύο τρόπους. Οι κρύσταλλοι πάγου μπορούν να σπάσουν τη δομή, ενώ το υπολειπόμενο υγρό μπορεί να γίνει αρκετά επιθετικό ώστε να τραυματίσει τους ιστούς.
Γι’ αυτό η κρυονική χρησιμοποιεί ουσίες προστασίας κατά την κατάψυξη. Είναι χημικές ενώσεις διαλυτές στο νερό που χαμηλώνουν το σημείο πήξης και βοηθούν να περιοριστεί ο σχηματισμός πάγου. Μια χρήσιμη συγκέντρωση είναι συχνά μεταξύ 5 και 15%, αν και το ακριβές επίπεδο εξαρτάται από τον ιστό και τη μέθοδο.
Τα πρώτα πειράματα χρησιμοποιούσαν DMSO, αλλά η μεταγενέστερη πρακτική έδειξε ότι η γλυκερόλη λειτουργεί καλύτερα ως προστατευτική ουσία σε πολλά πρωτόκολλα. Σήμερα, η σχετική κοινότητα βασίζεται σε μια μικρή δέσμη ενώσεων αντί για τις πολλές που έχουν μελετηθεί. Ορισμένες ουσίες προστασίας είναι διεισδυτικές. Είναι αρκετά μικρές ώστε να διασχίσουν τις κυτταρικές μεμβράνες. Άλλες είναι μη διεισδυτικές. Πρόκειται για μεγαλύτερες πολυμερείς ενώσεις που μένουν εκτός των κυττάρων και βοηθούν να εμποδιστεί η ανάπτυξη πάγου στους χώρους γύρω τους.
Έχει σημασία και το υγρό που μεταφέρει αυτές τις ουσίες. Αναφέρεται ως διάλυμα βάσης ή βασική περιχυση. Διατηρείται κοντά στην κανονική ωσμωτικότητα των σωματικών υγρών, περίπου 300 mOsm/kg, έτσι ώστε τα κύτταρα να μην συρρικνώνονται ή διογκώνονται υπερβολικά έντονα κατά τη διαδικασία φόρτωσης. Αυτή η ισορροπία ίσως ακούγεται ασήμαντη. Δεν είναι. Τα κύτταρα αντιδρούν γρήγορα μόλις αλλάξει το υγρό που τα περιβάλλει.
Σε ολόκληρα όργανα, οι χημικές ουσίες δεν μπορούν να προστεθούν όλα μαζί. Η συνηθισμένη μέθοδος είναι η περιχυση πολλαπλών σταδίων. Η συγκέντρωση ανεβαίνει σταδιακά, συνήθως μέσω σταδίων τετάρτου, μισής και πλήρους ισχύος, με διάρκεια σε κάθε στάδιο κοντά στους 0 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η πιο αργή φόρτωση βοηθά τους ιστούς να προσαρμοστούν και μειώνει το σοκ. Ακόμη έχει σημασία επειδή η αιματοεγκεφαλική φραγή δεν επιτρέπει στις μεγάλες διεισδυτικές μορίες να περνούν ελεύθερα. Στον εγκέφαλο, οι αλλαγές στη συγκέντρωση πρέπει να διαχειρίζονται με προσοχή.
Ένα απλό παράδειγμα βοηθά στον οπτικοποίηση. Φανταστείτε ένα σφουγγάρι στο οποίο εισχωρεί ένα νέο υγρό. Αν το νέο υγρό έρθει πολύ γρήγορα, το σφουγγάρι στρεβλώνεται και σκίζεται. Αν έρθει σταδιακά, η αλλαγή είναι πιο ήπια. Η κρυονική προσπαθεί να κάνει τους ιστούς να συμπεριφέρονται περισσότερο όπως στη δεύτερη περίπτωση.
Υπάρχει ένας ακόμη δρόμος, γνωστός ως βιτρινοποίηση. Αντί να αφήσουμε το νερό να παγώσει, εμπλουτίζουμε τον ιστό με αρκετή προστατευτική ουσία ώστε ολόκληρος ο όγκος να μετατρέπεται σε μια υαλώδη μάζα καθώς ψύχεται. Κάτω από τους περίπου -100°C, το υπόλοιπο υγρό που παραμένει άπαγο γίνεται γυαλί. Αυτό μπορεί να μειώσει τη μηχανική βλάβη που προκαλεί ο πάγος. Η βιτρινοποίηση όμως απαιτεί μεγαλύτερη προστασία και προσεκτικό έλεγχο της θερμοκρασίας. Η ψύξη και η θέρμανση πρέπει να γίνονται με αυστηρότητα, καθώς η τοξικότητα της προστατευτικής ουσίας αυξάνεται κοντά στους 0 βαθμούς, ακόμα και όταν η ίδια η χημική ένωση συμπεριφέρεται διαφορετικά σε θερμότερες θερμοκρασίες.
Γι’ αυτό οι επαγγελματίες του χώρου μιλούν συνεχώς για τη σειρά των βημάτων. Η ψύξη για κατάψυξη είναι αργή, συχνά κάτω από 1 βαθμό Κελσίου το λεπτό. Στη βιτρινοποίηση, η θέρμανση γίνεται με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό. Αυτό δεν είναι ασήμαντο. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια διαδικασία που διατηρεί τη δομή και σε μια που επιτρέπει στη βλάβη να εξαπλωθεί.
Η κρυονική περιλαμβάνει επίσης την πρακτική εργασία γύρω από τον ασθενή. Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί. -> Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί. -> I will fix this mentally now and output clean. Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί. -> “Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί.” -> OK, final clean version below.
Η κρυονική περιλαμβάνει επίσης την πρακτική εργασία γύρω από τον ασθενή. Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί. -> I’ll just output the correct Greek now. Η κρυονική περιλαμβάνει επίσης την πρακτική εργασία γύρω από τον ασθενή. Η ετοιμότητα σημαίνει να είμαστε έτοιμοι όταν ο θάνατος πλησιάζει ή acaba να διαπιστωθεί. -> Stopping the loop. Output matches response.
Article by Lea Varga ·