Cryonics Questions and Choices
Μία ερώτηση βρίσκεται στο βάθος αυτής της γκαλερί: πώς πρέπει να φαίνεται μια μελλοντική τεχνολογία επισκευής, ώστε η κρυονική να μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη ως μακροπρόθεσμη ελπίδα;
Οι εικόνες στη γκαλερί νανοϊατρικής απαντούν σε αυτή την ερώτηση με οπτικό τρόπο. Δεν αποδεικνύουν ότι η κρυονική λειτουργεί. Κάνουν κάτι πιο στενό και χρήσιμο. Δείχνουν πώς φαντάστηκαν κάποιοι ερευνητές και καλλιτέχνes μικροσκοπικά μηχανήματα που ίσως κάποτε να κινούνται μέσα στο σώμα, να εντοπίζουν βλάβες και να εργάζονται σε κλίμακα πολύ μικρότερη από ό,τι μπορούν οι ανθρώπινες παλάμες.
Αυτό έχει σημασία γιατί η κρυονική βασίζεται σε μια σκληρή ιδέα. Αν ένα άτομο διατηρηθεί μετά τη νόμιμο θάνατο, η μόνη διαδρομή επιστροφής θα ήταν η μελλοντική επισκευή. Όχι μαγεία. Επισκευή. Το σώμα ή ο εγκέφαλος θα χρειαζόταν επιδιόρθωση βλαβών σε επίπεδο πολύ πιο λεπτό από αυτό που μπορεί να προσφέρει η συνηθισμένη χειρουργική επέμβαση σήμερα.
Η γκαλερί δίνει σχήμα σε αυτή την ιδέα. Ένα μηχάνημα μπορεί να σχεδιαστεί ως ένας μικρός εξερευνητής, ένας καθαριστής, ένας μεταφορέας ή ένα εργαλείο επισκευής. Κάθε εικόνα ζητά από τον θεατή να φανταστεί πρώτα τη λειτουργία. Τι μπορεί να φτάσει η συσκευή; Τι μπορεί να ανιχνεύσει; Τι μπορεί να αφαιρέσει, να μετακινήσει ή να ανοικοδομήσει;
Γιατί έχουν σημασία οι εικόνες σε έναν τομέα χτισμένο στην αβεβαιότητα
Οι άνθρωποι συχνά σκέφτονται την κρυονική ως ένα στοίχημα για ένα μακρινό μέλλον. Αυτό είναι κατά μέρος αληθές. Αλλά το στοίχημα δεν αφορά μόνο τη φύλαξη. Αφορά επίσης το αν η μελλοντική ιατρική μπορεί να ενεργήσει σε μικροσκοπικές δομές χωρίς να καταστρέψει τις πληροφορίες που αυτές περιέχουν.
Για αυτόν τον λόγο, η γκαλερί είναι περισσότερο από διακόσμηση. Βοηθά να γίνει ορατό ένα αφηρημένο πρόβλημα. Ένας εγκέφαλος δεν διατηρείται ως μια πλήρης ιστορία ζωής με τον τρόπο που διατηρείται ένα φωτογραφικό άλμπουμ. Διατηρείται, αν όλα πάνε καλά, ως ιστός και δομή. Η ελπίδα είναι ότι η δομή μπορεί ακόμη να περιέχει αρκετές πληροφορίες για μελλοντική επισκευή. Αυτή η ελπίδα δεν είναι υπόσχεση. Είναι μια ερώτηση.
Η τέχνη της νανοϊατρικής δίνει σάρκα σε αυτή την ερώτηση. Φαντάζεται μικροσκοπικά μηχανήματα που ίσως εισέλθουν στα αιμοφόρα αγγεία, κινηθούν μέσω στενών χώρων και αναλάβουν εργασίες μία προς μία. Με όρους κρυονικής, αυτός είναι ο τύπος μελλοντικού εργαλείου που θα έπρεπε να υπάρχει αν ποτέ ήταν δυνατή η αναβιωτική επισκευή.
Η γκαλερί διατηρεί επίσης την ειλικρίνεια ως προς την κλίμακα. Αυτά δεν είναι γιγάντια μηχανήματα σε μια πόλη επιστημονικής φαντασίας. Είναι μικροσκοπικά. Στις εικόνες, εμφανίζονται ως συσκευές που κινούνται μέσα στο αίμα ή ενεργούν σε κύτταρα και παθογόνα. Αυτό κάνει την πρόκληση να φαίνεται πραγματική. Όσο μικρότερος ο στόχος, τόσο πιο δύσκολη η μηχανική.
Τι υποδηλώνει η γκαλερί σχετικά με την επισκευή
Ένας χρήσιμος τρόπος να διαβάσετε αυτές τις εικόνες είναι να τις ταξινομήσετε ανά ρόλο.
Σχεδιάσεις ορισμένων είναι καθαριστές. Φαντάζονται ως συσκευές που εντοπίζουν επιβλαβή υλικά και τα χωνεύουν ή τα αφαιρούν. Στην συνηθισμένη ιατρική, αυτός ο τύπος εργασίας ανήκει στο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι εκδόσεις της νανοϊατρικής προσπαθούν να το κάνουν με περισσότερη έλεγχο.
Ορισμένες σχεδιάσεις είναι μεταφορείς. Μεταφέρουν υλικό από ένα μέρος σε άλλο. Στη δουλειά συντήρησης, η μεταφορά έχει σημασία επειδή ένα κατεστραμμένο σώμα δεν είναι μόνο πρόβλημα χημείας. Είναι επίσης πρόβλημα πρόσβασης. Ένα εργαλείο επισκευής πρέπει να φτάσει στο σωστό σημείο χωρίς να προκαλέσει περισσότερες βλάβες.
Ορισμένες σχεδιάσεις είναι εργάτες επισκευής. Εμφανίζονται να ενεργούν σε κύτταρα ή ιστούς σαν να μπορούσαν να διαγνώσουν και να διορθώσουν βλάβες από το εσωτερικό. Αυτή είναι η πιο σημαντική ιδέα για τους αναγνώστες της κρυονικής. Αν ένας διατηρημένος εγκέφαλος ποτέ πρέπει να αποκατασταθεί, η επισκευή θα έπρεπε να είναι αρκετά ακριβής ώστε να σέβεται τη λεπτή δομή.
Ένα απλό παράδειγμα βοηθά εδώ. Φανταστείτε ένα φραγμένο σωλήνα με μικροσκοπικά κομμάτια συντριμμίου μέσα του. Ένα χοντρό εργαλείο μπορεί να ξεφράξει τον σωλήνα, αλλά μπορεί επίσης να γρατζουνίσει τα τοιχώματα. Ένα ακριβές εργαλείο μπορεί να αφαιρέσει το συντρίμμιο αφήνοντας τον σωλήνα άθικτο. Η τέχνη της νανοϊατρικής μας ζητά να σκεφτούμε το σώμα, και ιδιαίτερα τον εγκέφαλο, με αυτόν τον δεύτερο τρόπο.
Τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει αυτό για την κρυονική
Η ισχυρότερη ειλικρινής ανάγνωση είναι скромная (πεθαμένη/συμμετοχή). Αυτές οι εικόνες δείχνουν μια διαδρομή στη φαντασία, όχι απόδειξη στην πράξη. Καθόλου ασθενής κρυονικής δεν έχει αναβιώσει μέχρι στιγμής. Καθόλου νανορομπότ δεν έχει αναλάβει ακόμη τον τύπο γενικής εργασίας επισκευής που υποδηλώνουν αυτές οι εικόνες.
Παρά ذلك, οι εικόνες είναι ακόμη χρήσιμες. Μας θυμίζουν ότι η κρυονική δεν αφορά μόνο την ψυχρή φύλαξη. Αφορά το αν η μελλοντική ιατρική μπορεί να γίνει ικανή για πολύ λεπτή επισκευή. Αν αυτό δεν συμβεί ποτέ, η κρυονική παραμένει ένα νεκρό σημείο. Αν συμβεί, το πρόβλημα σχεδιασμού γίνεται λιγότερο αδύνατο στη φαντασία μας.
Υπάρχει επίσης μια ήσυχη μάθηση εδώ σχετικά με τη γλώσσα. Όροι όπως συντήρηση, σταθεροποίηση και μεταφορά звучат πρακτικοί επειδή είναι πρακτικοί. Περιγράφουν πραγματικά βήματα γύρω από την ώρα του νόμιμου θανάτου. Αλλά η βαθύτερη ελπίδα βρίσκεται πέρα από αυτά τα βήματα. Ρωτάει αν enough δομή μπορεί να επιβιώσει ώστε η μελλοντική επιστήμη να μπορεί να εργαστεί πάνω σε αυτήν.
Εδώ είναι όπου οι ψηφιακές ιδέες μερικές φορές μπαίνουν στη συζήτηση. Οι άνθρωποι μιλούν για σαρώσεις, μοντέλα ή ψηφιακή μνήμη. Αυτά μπορούν να βοηθήσουν με την ταυτότητα σε κοινωνική έννοια, και μπορούν να υποστηρίξουν την ανάμνηση. Δεν εγγυώνται την επιβίωση, και δεν αντικαθιστούν τη βιολογική επισκευή. Αυτό το όριο έχει σημασία. Ένα μοντέλο ενός ατόμου δεν είναι το άτομο.
Η γκαλερί τέχνης ανήκει στην ίδια ειλικρινή μέση περιοχή. Δεν ισχυρίζεται επιτυχία. Δεν υπόσχεται ανάσταση. Δείχνει ένα μελλοντικό εργαλείο ως ένα δυνατό σχήμα, και αφήνει τη σκληρή ερώτηση ανοιχτή.
Ένας σοβαρός τρόπος να διαβάσεις την ελπίδα
Για έναν αναγνώστη που προσπαθεί να κρίνει την κρυονική χωρίς αυτοπροσβολή, αυτό είναι το σωστό πλαίσιο. Ρώτα τι πρέπει να είναι αληθές για να έχει σημασία η συντήρηση. Ρώτα ποιος τύπος επισκευής θα χρειαζόταν. Ρώτα αν τα φανταστικά εργαλεία ταιριάζουν στην κλίμακα της βλάβης. Τότε κράτα την απάντηση καθαρή. Δυνατό δεν σημαίνει αποδεδειγμένο. Φαντασμένο δεν σημαίνει κατασκευασμένο. Η ελπίδα δεν είναι απόδειξη.
Παρά ذلك, η ελπίδα χρειάζεται μορφή. Χωρίς μορφή, γίνεται ασαφής και γλυκιά. Με μορφή, γίνεται ένα πιο σκληρό πράγμα. Μπορεί να δοκιμαστεί εναντίον της βιολογίας, της μηχανικής και του χρόνου. Η γκαλερί νανοϊατρικής δίνει σε αυτή την ελπίδα ένα σχήμα που μπορείς να δεις.
Αυτός είναι ο λόγος που δεκαπέντε εικόνες μπορούν να έχουν σημασία. Δεν λύνουν την ερώτηση της κρυονικής. Βοηθούν να την ονομάσουν. Και αυτό είναι συχνά εκεί που ξεκινά η σοβαρή σκέψη.
Το The Longer Horizon δημιουργήθηκε για αυτόν τον τύπο σκέψης, όπου μία καθαρή ερώτηση μπορεί να κρατήσει τόσο τη δυνατότητα του μέλλοντος όσο και τα παρόντα όρια.
Article by Lea Varga ·