Cryonics Questions and Choices
Τι προσφέρει πραγματικά η κρυονική όταν τα γεγονότα είναι ακόμα ελλιπή;
Αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται στη σελίδα 12, με ανοιχτά μάτια. Δεν είναι μια σελίδα εύκολης παρηγοριάς. Είναι μια σελίδα για μια νέα μέθοδο, ένα βραβείο και μια δύσκολη κρίση σχετικά με το τι θεωρείται υπόσχεση και τι αποδεικτικό στοιχείο.
Η κρυονική συχνά ξεκινά από ένα απλό ανθρώπινο αίτημα. Μια ζωή έχει τελειώσει. Ένα άτομο ελπίζει ότι η μελλοντική φροντίδα μπορεί να έχει ακόμη σημασία. Αλλά αυτό το αίτημα αντιμετωπίζει ένα αυστηρό όριο. Η κρυονική αρχίζει μόνο μετά από νομική δήλωση θανάτου. Δεν αποτελεί θεραπεία για κάποιον που είναι ακόμα ζωντανός. Αυτό το σημείο έχει σημασία, καθώς πολλοί άνθρωποι θολώνουν τη γραμμή μεταξύ διάσωσης και συντήρησης.
Η σελίδα 12 αφορά μια μέθοδο που ονομάζεται αλδεϋδική σταθεροποιημένη κρυοσυντήρηση, ή ASC. Η απλή ιδέα είναι εύκολα κατανοητή. Αρχικά, οι ιστοί χημικά σταθεροποιούνται. Αυτό σημαίνει ότι η δομή τους καθίσταται πιο σταθερή. Στη συνέχεια, ψύχονται με τρόπο που στοχεύει στην μείωση της ζημιάς από τον πάγο. Ο στόχος είναι να διατηρηθεί η λεπτομερής δομή του εγκεφάλου πολύ πιο κοντά στην αρχική του μορφή.
Το Βραβείο Διατήρησης Εγκεφάλου απονεμήθηκε σε αυτή την προσέγγιση, αφού οι εγκέφαλοι λαγών που υποβλήθηκαν σε αυτή τη διαδικασία κρίθηκαν ως μη διακρισιμοί από τους μάρτυρες κατά την επίσημη αξιολόγηση. Αυτό είναι ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Δείχνει ότι η δομή μπορεί να προστατευτεί πολύ καλύτερα από όσο πολλοί πίστευαν προηγουμένως ότι ήταν δυνατόν. Δεν δείχνει την επαναφορά στον κόσμο των ανθρώπων. Δεν δείχνει ότι ένα συντηρημένο άτομο θα ξυπνήσει αργότερα.
Αυτή η διαφορά είναι ο πυρήνας του θέματος. Στην κρυονική, μια συντηρημένη δομή είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Μπορεί να διατηρηθεί μια δομή χωρίς να αποδειχθεί ότι η μνήμη, η ταυτότητα ή η συνείδηση θα επιστρέψουν. Βρίσκω αυτή τη διάκριση αποκαρδιωτική. Κρατά την ελπίδα ειλικρινή.
Για να καταλάβουμε γιατί, βοηθά να χωρίσουμε τρία στάδια. Πρώτα έρχεται η σταθεροποίηση. Αυτή είναι η πρώιμη φροντίδα που προσπαθεί να μειώσει τον τραυματισμό μετά τη νομική δήλωση θανάτου. Στη συνέχεια έρχεται η μεταφορά, που σημαίνει τη μετακίνηση του ασθενούς σε μακροπρόθεσμη φροντίδα χωρίς περιττή καθυστέρηση ή βλάβη. Τέλος, έρχεται η συντήρηση, η οποία είναι η μακροχρόνια φάση αποθήκευσης. Κάθε στάδιο έχει τα δικά του αδύνατα σημεία.
Αυτό είναι λόγος για τον οποίο η κρυονική δεν αφορά ποτέ μόνο έναν καταψύκτη ή μια δεξαμενή. Ξεκινά πολύ νωρίτερα, με τον χρόνο και τη διαχείριση. Αν οι πρώτες ώρες κυλήσουν άσχημα, τα επόμενα στάδια μπορούν να κάνουν λιγάκι. Αυτό είναι επίσης λόγος για τον οποίο πολλές συζητήσεις για την κρυονική επιστρέφουν στην κατάσταση αναμονής. Η κατάσταση αναμονής σημαίνει να είσαι έτοιμος κοντά στον ασθενή ώστε η δράση να μπορεί να ξεκινήσει γρήγορα μετά τη νομική δήλωση θανάτου. Είναι μια πρακτική απάντηση στο γεγονός ότι η βιολογία δεν περιμένει.
Η σελίδα δείχνει επίσης κάτι άλλο. Η κρυονική δεν είναι μία ενιαία ιδέα. Περιλαμβάνει διαφορετικούς τρόπους σκέψης για το μέλλον. Η συμβατική κρυονική στοχεύει στην αποθήκευση σε χαμηλές θερμοκρασίες ολόκληρου του ασθενούς ή του εγκεφάλου μετά θάνατον. Η ASC είναι διαφορετική επειδή χρησιμοποιεί χημική σταθεροποίηση πριν την ψύξη. Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν αυτό ως μια ισχυρότερη μορφή δομικής συντήρησης. Άλλοι ρωτούν αν το χημικό βήμα αλλάζει αυτό που η μελλοντική τεχνολογία θα χρειαζόταν για να ανακτήσει.
Ένα μικρό παράδειγμα βοηθά. Φαντάσου έναν χάρτη χαρτιού που έχει διπλωθεί, μουλιάσει και μερικώς σκιστεί. Μπορείς ακόμα να δεις τους δρόμους αν παραμένει αρκετή λεπτομέρεια. Αν ο χάρτης έχει αντιγραφθεί προσεκτικά πριν τη ζημιά, ένας μελλοντικός αναγνώστης μπορεί να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να τον χρησιμοποιήσει. Η κρυονική ελπίζει για κάτι τέτοιο με τον εγκέφαλο. Η ελπίδα δεν είναι ότι το χαρτί θα γίνει μαγικά νέο. Η ελπίδα είναι ότι αρκετές πληροφορίες παραμένουν για να έχουν σημασία αργότερα.
Αλλά ο εγκέφαλος δεν είναι ένας χάρτης χαρτιού. Είναι ζωντανός ιστός με χημεία, κύτταρα και λειτουργία συνδεδεμένα μαζί. Αυτό είναι λόγος για τον οποίο η προσεκτική γλώσσα έχει σημασία. Ένας συντηρημένος εγκέφαλος λαγού μπορεί να υποστηρίξει μια επιστημονική claims για τη δομή. Δεν μπορεί να υποστηρίξει μια claim ότι ένα ανθρώπινο μυαλό έχει σωθεί πλήρως. Κανείς ασθενής κρυονικής δεν έχει αναζωγονηθεί.
Αυτό είναι επίσης εκεί όπου οι ψηφιακές ιδέες εισέρχονται στη συζήτηση, αλλά μόνο στην άκρη. Κάποιοι άνθρωποι αναρωτιούνται αν ένας συντηρημένος εγκέφαλος, ένα σαρωτό ή ένα μοντέλο μπορεί κάποια μέρα να βοηθήσει στην ανακατασκευή ενός ατόμου. Αυτό είναι ένα πραγματικό ερώτημα για το μέλλον. Είναι επίσης ένα ερώτημα με πολλά κενά. Ένα ψηφιακό αρχείο μπορεί να αποθηκεύσει λέξεις και εικόνες. Δεν μπορεί να εγγυηθεί ταυτότητα ή συνείδηση. Ένα μοντέλο μπορεί να μιμηθεί μοτίβα. Δεν είναι το ίδιο πράγμα με την αποκατεστημένη ζωή.
Άρα τι πρέπει να πάρει ένας αναγνώστης από μια σελίδα σαν αυτή; Όχι βεβαιότητα. Όχι ούτε απόρριψη. Η ειλικρινής απάντηση είναι πιο στενή. Η κρυονική έχει μεταβεί από την καθαρή ελπίδα προς μια πιο σοβαρή τεχνική ερώτηση. Ορισμένες μέθοδοι συντήρησης τώρα προστατεύουν τη δομή πολύ καλύτερα από πριν. Αυτό κάνει τον χώρο άξιο μελέτης. Δεν αφαιρεί τις αγνωσίες γύρω από την επισκευή, τη μνήμη και την προσωπική επιβίωση.
Υπάρχει επίσης μια πρακτική πλευρά κρυμμένη μέσα στην επιστήμη. Οι νέες μέθοδοι δεν έχουν σημασία αν δεν μπορούν να αναγνωριστούν, να δοκιμαστούν και να υιοθετηθούν. Η κρυονική συχνά αντιμετώπισε καθυστέρηση επειδή καλές ιδέες κινούνται αργά μέσω θεσμών, προϋπολογισμών και συνηθειών. Αυτό δεν είναι ένα κομψό πρόβλημα. Είναι ένα πραγματικό. Σε έναν χώρο τόσο αβέβαιο, η αργή υιοθέτηση μπορεί να διαμορφώσει το τι θα δοκιμαστεί και το τι θα αφήνεται πίσω.
Για αναγνώστες που αντιμετωπίζουν τη δική τους θνησιμότητα, αυτό μπορεί να είναι η πραγματική αξία της σελίδας 12. Ζητάει ένα καθαρό μυαλό. Ζητάει υπομονή με τα γεγονότα. Ζητάει να παρατηρήσουμε τη διαφορά μεταξύ μιας μεθόδου που διατηρεί περισσότερο και μιας υπόσχεσης που λέει πολύ περισσότερα. Αυτά δεν είναι το ίδιο πράγμα, και η κρυονική εξαρτάται από το να γνωρίζει τη διαφορά.
Νομίζω ότι αυτό είναι λόγος για τον οποίο αυτή η σελίδα παραμένει μαζί μου. Δεν ζητάει πίστη χωρίς απόδειξη. Ζητάει κρίση υπό αβεβαιότητα. Αυτό είναι μια πιο δύσκολη εργασία, αλλά επίσης μια πιο ανθρώπινη.
Το Μεγαλύτερο Ορίζοντας ζει σε αυτόν τον ίδιο χώρο. Μια ξεκάθαρη ερώτηση για την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·