Cryonics Questions and Choices
Kryonika zaczyna się od trudnego pytania: co trzeba zrozumieć, zanim osoba będzie mogła wybrać ją swobodnie?
Kryonika nie jest leczeniem osoby żyjącej. Rozpoczyna się dopiero po ogłoszeniu zgonu prawnego. Celem jest zachowanie ciała lub czasem mózgu w stanie, który mógłby umożliwić przyszłą naprawę. Żaden pacjent kryoniczny nie został wskrzeszony. Ten fakt powinien znajdować się w centrum każdej uczciwej dyskusji.
Wybór dokonany bez tej wiedzy nie jest świadomą zgodą. Nadzieja może być częścią wyboru. Nie może jednak zastąpić jasnych faktów.
Co dzieje się po ogłoszeniu zgonu?
Pierwsze kroki mają na celu spowolnienie uszkodzeń. Zespół może schładzać ciało, wspierać krążenie, dostarczać tlen oraz stosować leki zmniejszające krzepliwość i chroniące tkanki. Ten etap nazywa się stabilizacją.
Czas ma znaczenie. Komencje zaczynają cierpieć, gdy zatrzymają się przepływ krwi i dostęp tlenu. Schładzanie obniża aktywność organizmu. Nie cofa śmierci i nie przywraca życia osobie zmarłej.
Może nastąpić transport. Osoba może zostać przewieziona do placówki, gdzie odbywa się głębszy proces konserwacji. Plan może obejmować regiony lub granice państwowe. Prawa, zasady transportu, personel i lokalne ustalenia różnią się w zależności od kraju.
Następnym krokiem może być zastąpienie krwi i części wody w ciele specjalnym roztworem. Roztwór ten zawiera krioprotektanty. Pomagają one ograniczyć tworzenie się lodu podczas schładzania.
Słowo brzmi technicznie, ale idea jest prosta. Zwykłe zamrażanie tworzy kryształy lodu. Lód może rozrywać błony komórkowe i uszkadzać delikatną strukturę narządów. Krioprotektant działa jak chemiczna tarcza, choć sama tarcza może spowodować szkody.
W bardzo niskich temperaturach niektóre protokoły dążą do witryfikacji. Oznacza to utworzenie stałego, szklanopodobnego stanu zamiast zwykłego lodu. Może to zmniejszyć liczbę kryształów lodu, ale wymaga wysokich stężeń chemikaliów. Te substancje mogą być toksyczne. Mogą również nie dotrzeć do każdej części dużego ludzkiego ciała w odpowiedni sposób.
Dlaczego małe zwierzęta nie rozstrzygają pytania o człowieka
Badania na małych zwierzętach wykazały, że schładzanie, ogrzewanie i wsparcie metaboliczne mogą wpływać na regenerację. Niektóre eksperymenty pozwoliły na reanimację zwierząt z bardzo niskich temperatur. Wyniki te pomagają badaczom zrozumieć problemy.
Nie pokazują one, że zachowany człowiek może zostać wskrzeszony.
Skala ciała zmienia zadanie. Naczynia krwionośne muszą przenosić roztwór przez wiele narządów. Przepływ musi być kontrolowany. Ciśnienie, temperatura i stężenie muszą być monitorowane. Dostęp chirurgiczny musi również unikać powodowania nowych uszkodzeń.
Badacz może użyć obwodu perfuzji. Jest to system rur i pomp, które przemieszczają płyn przez ciało. Może on kontrolować szybkość i ciśnienie przepływu. Może również pomagać stopniowo zmieniać poziom krioprotektantu.
To stopniowa zmiana ma znaczenie. Silny roztwór wprowadzony zbyt szybko może wysysać wodę z komórek i je uszkadzać. Gładka zmiana może zmniejszyć ten stres. Inny system mógłby mieszać roztwór w kontrolowany sposób podczas jego wprowadzania.
Oto mały przykład. Wyobraźmy sobie szklankę wypełnioną wodą i łyżeczkę cukru. Jeśli więcej cukru dodamy małymi porcjami, cukier rozpuści się bez większych problemów. Jeśli wsypiemy dużą ilość naraz, może on zebrać się na dnie. Komórki borykają się z poważniejszą wersją tego problemu podczas perfuzji krioprotektantem.
Ciało nie jest szklanką, oczywiście. Jego tkanki mają różne struktury i potrzeby. Niektóre obszary mogą dobrze otrzymać roztwór. Inne mogą otrzymać go za mało. Uszkodzenia mogą również wynikać ze schładzania, ogrzewania, ciśnienia, odwodnienia, toksyczności chemicznej lub utraty dopływu krwi przed rozpoczęciem stabilizacji.
Dlatego procesu tego nie można opisywać jako umieszczenia ciała w zimowym magazynie. To próba ochrony delikatnej struktury poprzez wiele trudnych etapów.
Planowanie jest częścią zgody
Osoba rozważająca kryonikę wybiera w warunkach niepewności. Decyzja obejmuje możliwy wynik w przyszłości, ale także obecne ustalenia.
Gotowość dotyczy tego, czy przeszkolony zespół może być gotowy blisko spodziewanego czasu śmierci. Stabilizacja dotyczy tego, co może zdarzyć się tuż po ogłoszeniu zgonu. Transport dotyczy dystansu, czasu, dokumentacji i granic. Konserwacja dotyczy metody stosowanej w placówce przyjmującej.
Finansowanie i kontrakty mają również znaczenie. Wymagania prawne różnią się w zależności od kraju i sytuacji osobistej. Plany dostawcy mogą zależeć od lokalnego prawa, dostępu transportowego, personelu medycznego i stanu ciała w momencie śmierci.
Te szczegóły nie są drobnym drukiem. Ukształtowują to, co faktycznie może się wydarzyć.
Świadoma zgoda oznacza również zrozumienie tego, czego kryonika nie obiecuje. Nie obiecuje wskrzeszenia. Nie obiecuje naprawy każdego uszkodzenia. Nie obiecuje, że przyszłe społeczeństwo będzie miało narzędzia, zasoby lub chęć przywrócenia życia zachowanej osobie.
Cyfrowe koncepcje wymagają takiej samej ostrożności. Skan mózgu, archiwum osobiste lub model sztucznej inteligencji mogą zachować informacje o kimś. Nie dowodzi to, że świadomość, tożsamość lub sama osoba będą kontynuować istnienie.
Ta różnica może wydawać się surowa. Myślę, że jest łaskawsza niż fałszywe pocieszenie. Poważna decyzja zasługuje na język, który przetrwa rozczarowanie.
Kryonika może nadal mieć znaczenie dla kogoś, kto akceptuje te ograniczenia. Może wyrażać życzenie pozostawienia możliwości otwartej. Może też stawiać praktyczne pytania dotyczące rodziny, pieniędzy, władzy prawnej i postępowania ze śmiercią. Te pytania zasługują na spokojną dyskusję przed kryzysem.
Jasny plan nie może kontrolować każdego zdarzenia. Może jednak zmniejszyć zamieszanie. Może również pokazać, czy życzenia osoby zostały zrozumiane przez zaangażowane osoby i organizacje.
Centralnym pytaniem nie jest: „Czy to zadziała?”. Żaden uczciwy człowiek nie może dziś na to odpowiedzieć. Lepiej brzmi pytanie: „Co jest wybierane, co jest znane, a co pozostaje niepewne?”
To pytanie utrzymuje nadzieję we właściwym miejscu. Nadzieja może wskazywać na przyszłą możliwość. Nie może jednak zamienić możliwości w dowód.
Po przeczytaniu tego artykułu podstawowy kształt kryoniki powinien być jaśniejszy. Zaczyna się po ogłoszeniu zgonu, przechodzi przez stabilizację i transport, a może wykorzystywać krioprotektanty do ograniczenia uszkodzeń lodem. Angażuje wymagające problemy biologiczne i techniczne, bez wskrzeszenia człowieka, które potwierdzałoby sukces. Przede wszystkim wymaga zgody opartej na faktach, ograniczeniach i osobistych wartościach.
The Longer Horizon wraca do jednego jasnego pytania: co nadzieja może uczciwie oznaczać, gdy przyszła konserwacja pozostaje możliwa, ale nieudowodniona?
Article by Lea Varga ·