Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική ξεκινά με μια δύσκολη ερώτηση: τι πρέπει να γίνει κατανοητό πριν ένα άτομο μπορέσει να την επιλέξει ελεύθερα;
Η κρυονική δεν είναι θεραπεία για ζωντανό πρόσωπο. Ξεκινά μόνο αφού έχει κηρυχθεί νομικός θάνατος. Ο στόχος είναι η διατήρηση του σώματος, ή μερικές φορές του εγκεφάλου, σε κατάσταση που θα μπορούσε να επιτρέψει μελλοντική αποκατάσταση. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονικής δεν έχει αναβιώσει. Αυτό το γεγονός ανήκει στο κέντρο κάθε ειλικρινούς συζήτησης.
Μια επιλογή που γίνεται χωρίς αυτή τη γνώση δεν αποτελεί ενημερωμένη συναίνεση. Η ελπίδα μπορεί να είναι μέρος της επιλογής. Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει τα καθαρά γεγονότα.
Τι συμβαίνει μετά την κήρυξη του θανάτου;
Τα πρώτα βήματα έχουν ως σκοπό να επιβραδύνουν τη ζημιά. Μια ομάδα μπορεί να ψύχει το σώμα, να υποστηρίζει την κυκλοφορία, να παρέχει οξυγόνο και να χρησιμοποιεί φάρμακα που μειώνουν την πήξη και προστατεύουν τους ιστούς. Αυτή η φάση ονομάζεται σταθεροποίηση.
Ο χρόνος έχει σημασία. Τα κύτταρα αρχίζουν να υποφέρουν όταν σταματά η ροή του αίματος και το οξυγόνο. Η ψύξη μειώνει τις λειτουργίες του σώματος. Δεν αντιστρέφει τον θάνατο και δεν επαναφέρει το άτομο στη ζωή.
Ακολουθεί πιθανώς η μεταφορά. Ένα άτομο μπορεί να μετακινηθεί σε μια εγκατάσταση όπου λαμβάνει χώρα μια βαθύτερη διαδικασία διατήρησης. Το σχέδιο μπορεί να διασχίζει περιοχές ή εθνικά σύνορα. Οι νόμοι, οι κανόνες μεταφοράς, το προσωπικό και οι τοπικές διευθετήσεις διαφέρουν από χώρα σε χώρα.
Το επόμενο βήμα μπορεί να περιλαμβάνει την αντικατάσταση του αίματος και κάποιου υγρού του σώματος με μια ειδική λύση. Αυτή η λύση περιέχει κρυοπροστατευτικά. Βοηθούν στον περιορισμό του σχηματισμού πάγου κατά την ψύξη.
Η λέξη звучит τεχνικά, αλλά η ιδέα είναι απλή. Ο συνηθισμένος παγετός δημιουργεί κρυστάλλους πάγου. Ο πάγος μπορεί να σκίσει τους κυτταρικούς τοίχους και να προκαλέσει ζημιά στην λεπτή δομή των οργάνων. Ένα κρυοπροστατευτικό λειτουργεί σαν μια χημική ασπίδα, αν και η ίδια η ασπίδα μπορεί να προκαλέσει βλάβη.
Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, κάποια πρωτόκολλα στοχεύουν στην vitrification (γυοποίηση). Αυτό σημαίνει τον σχηματισμό μιας στερεάς, γυάλινης κατάστασης αντί για συνηθισμένο πάγο. Μπορεί να μειώσει τους κρυστάλλους πάγου, αλλά απαιτεί υψηλές συγκεντρώσεις χημικών αυτών. Αυτά τα χημικά μπορεί να είναι τοξικά. Μπορούν επίσης να αποτύχουν να φτάσουν σε κάθε μέρος ενός μεγάλου ανθρώπινου σώματος με τον σωστό τρόπο.
Γιατί τα μικρά ζώα δεν λύνουν το ανθρώπινο ερώτημα
Η έρευνα σε μικρά ζώα έχει δείξει ότι η ψύξη, η θέρμανση και η μεταβολική υποστήριξη μπορούν να επηρεάσουν την ανάκαμψη. Κάποιες πειραματικές διαδικασίες έχουν ανακτήσει ζώα από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Αυτά τα αποτελέσματα βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν τα προβλήματα.
Δεν δείχνουν ότι ένας διατηρημένος άνθρωπος μπορεί να αναβιώσει.
Η κλίμακα του σώματος αλλάζει το καθήκον. Τα αιμοφόρα αγγεία πρέπει να μεταφέρουν τη λύση μέσα από πολλά όργανα. Η ροή πρέπει να ελέγχεται. Η πίεση, η θερμοκρασία και η συγκέντρωση πρέπει να παρακολουθούνται. Η χειρουργική πρόσβαση πρέπει επίσης να αποφεύγει την πρόκληση νέας ζημιάς.
Ένας ερευνητής μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα κύκλωμα περφούζιον (διαχωρισμού/κυκλοφορίας). Αυτό είναι ένα σύστημα σωλήνων και αντλιών που μετακινεί υγρό μέσω του σώματος. Μπορεί να ελέγξει την ταχύτητα και την πίεση της ροής. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αλλαγή του επιπέδου του κρυοπροστατευτικού σε στάδια.
Αυτή η σταδιακή αλλαγή έχει σημασία. Μια ισχυρή λύση που εισάγεται πολύ γρήγορα μπορεί να τραβήξει νερό από τα κύτταρα και να τα τραυματίσει. Μια πιο ομαλή αλλαγή μπορεί να μειώσει αυτό το στρες. Ένα άλλο σύστημα θα μπορούσε να αναμιγνύει τη λύση με ελεγχόμενο τρόπο καθώς εισέρχεται.
Να ένα μικρό παράδειγμα. Φανταστείτε ένα ποτήρι γεμάτο με νερό και ένα κουτάλι ζάχαρη. Αν προστεθεί περισσότερη ζάχαρη σε μικρά βήματα, η ζάχαρη διαλύεται με λιγότερα προβλήματα. Αν μια μεγάλη ποσότητα χυθεί ταυτόχρονα, μπορεί να συγκεντρωθεί στον πάτο. Τα κύτταρα αντιμετωπίζουν μια πιο σοβαρή έκδοση αυτού του προβλήματος κατά την περφόζιον με κρυοπροστατευτικά.
Το σώμα δεν είναι ένα ποτήρι, φυσικά. Οι ιστοί του έχουν διαφορετικές δομές και ανάγκες. Κάποιες περιοχές μπορεί να λάβουν καλά τη λύση. Άλλες μπορεί να λάβουν πολύ λίγο. Η ζημιά μπορεί επίσης να προέλθει από την ψύξη, τη θέρμανση, την πίεση, την αφυδάτωση, τη χημική τοξικότητα ή την απώλεια ροής αίματος πριν ξεκινήσει η σταθεροποίηση.
Γι’ αυτόν τον λόγο η διαδικασία δεν μπορεί να περιγραφεί ως τοποθέτηση ενός σώματος σε ψυχρή αποθήκευση. Είναι μια προσπάθεια προστασίας της ευαίσθητης δομής μέσω πολλών δύσκολων βημάτων.
Ο σχεδιασμός είναι μέρος της συναίνεσης
Ένα άτομο που εξετάζει την κρυονική κάνει επιλογή υπό αβεβαιότητα. Η απόφαση περιλαμβάνει ένα πιθανό μελλοντικό αποτέλεσμα, αλλά επίσης περιλαμβάνει τρέχουσες διευθετήσεις.
Το standby (προετοιμασία) αφορά το αν μια εκπαιδευμένη ομάδα μπορεί να είναι έτοιμη κοντά στον αναμενόμενο χρόνο θανάτου. Η σταθεροποίηση αφορά το τι μπορεί να συμβεί σύντομα μετά τον νομικό θάνατο. Η μεταφορά αφορά την απόσταση, τον χρόνο, τα έγγραφα και τα σύνορα. Η διατήρηση αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποιείται στην εγκατάληψη υποδοχής.
Η χρηματοδότηση και τα συμβόλαια έχουν επίσης σημασία. Οι νομικές απαιτήσεις διαφέρουν ανά χώρα και ανά προσωπική κατάσταση. Τα σχέδια ενός παρόχου μπορεί να εξαρτώνται από τον τοπικό νόμο, την πρόσβαση στη μεταφορά, το ιατρικό προσωπικό και την κατάσταση του σώματος τη στιγμή του θανάτου.
Αυτές οι λεπτομέρειες δεν είναι μικρογράμματα. Διαμορφώνουν το τι μπορεί πραγματικά να συμβεί.
Η ενημερωμένη συναίνεση σημαίνει επίσης την κατανόηση του τι η κρυονική δεν υπόσχεται. Δεν υπόσχεται ανάβιωση. Δεν υπόσχεται αποκατάσταση κάθε τραυματισμού. Δεν υπόσχεται ότι μια μελλοντική κοινωνία θα έχει τα εργαλεία, τους πόρους ή την επιθυμία να αποκαταστήσει ένα διατηρημένο άτομο.
Οι ψηφιακές ιδέες χρειάζονται την ίδια προσοχή. Ένα σαρωτικό εγκεφάλου, ένα προσωπικό αρχείο ή ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να διατηρήσει πληροφορίες σχετικά με κάποιον. Δεν αποδεικνύει ότι η συνείδηση, η ταυτότητα ή το ίδιο το άτομο θα συνεχίζονταν.
Αυτή η διάκριση μπορεί να φαίνεται σκληρή. Νιώθω ότι είναι πιο ευγενική από την ψεύτικη άνεση. Μια σοβαρή επιλογή αξίζει γλώσσα που μπορεί να επιβιώσει από την απογοήτευση.
Η κρυονική μπορεί ακόμα να έχει νόημα για κάποιον που δέχεται αυτά τα όρια. Μπορεί να εκφράζει την επιθυμία να αφήσει ανοιχτή μια δυνατότητα. Μπορεί επίσης να θέτει πρακτικές ερωτήσεις σχετικά με την οικογένεια, τα χρήματα, τη νομική εξουσία και τη διαχείριση του θανάτου. Αυτές οι ερωτήσεις αξίζουν ήσυχη συζήτηση πριν από μια κρίση.
Ένα καθαρό σχέδιο δεν μπορεί να ελέγξει κάθε γεγονός. Μπορεί να μειώσει τη σύγχυση. Μπορεί επίσης να δείξει αν οι επιθυμίες του ατόμου γίνονται κατανοητές από τα άτομα και τους οργανισμούς που εμπλέκονται.
Η κεντρική ερώτηση δεν είναι, «Θα λειτουργήσει αυτό;» Κανείς ειλικρινής άνθρωπος δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό σήμερα. Η καλύτερη ερώτηση είναι, «Τι επιλέγεται, τι γνωρίζουμε και τι παραμένει αβέβαιο;»
Αυτή η ερώτηση κρατά την ελπίδα στη σωστή της θέση. Η ελπίδα μπορεί να δείχνει προς μια μελλοντική δυνατότητα. Δεν μπορεί όμως να μετατρέψει μια δυνατότητα σε απόδειξη.
Μετά την ανάγνωση αυτού, το βασικό σχήμα της κρυονικής θα πρέπει να είναι πιο ξεκάθαρο. Ξεκινά μετά τον νομικό θάνατο, περνά μέσω σταθεροποίησης και μεταφοράς, και μπορεί να χρησιμοποιήσει κρυοπροστατευτικά για να περιορίσει τη ζημιά από τον πάγο. Απευθύνεται σε απαιτητικά βιολογικά και τεχνικά προβλήματα, χωρίς ανάβιωση ανθρώπων για να επιβεβαιώσει την επιτυχία. Πάνω απ’ όλα, απαιτεί συναίνεση χτισμένη από γεγονότα, όρια και προσωπικές αξίες.
The Longer Horizon επιστρέφει σε μια ξεκάθαρη ερώτηση: τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα όταν η μελλοντική διατήρηση παραμένει δυνατή, αλλά μη αποδεδειγμένη;
Article by Lea Varga ·