Cryonics Questions and Choices
Fahy i wsp. stwierdzają, że perfuzja środkiem krioprotekcyjnym poprawia przeżywalność komórek
Co dokładnie oznacza, gdy artykuł z zakresu krioniki twierdzi, że perfuzja tkanki środkiem krioprotekcyjnym poprawia przeżywalność komórek? Oznacza to, że płyn konserwujący dociera do tkanki w bardziej równomierny i użyteczny sposób, dzięki czemu mniej komórek jest niszczonych przez lód, a więcej może pozostać przy życiu podczas schładzania.
Brzmi to prosto. W praktyce jest to jednak jedna z najtrudniejszych części krioniki i kriobiologii. Środek krioprotekcyjny to substancja chemiczna, która pomaga komórkom przetrwać bardzo niskie temperatury. Działa poprzez ograniczanie tworzenia się lodu oraz pomoc w kontrolowanym wyprowadzaniu wody z komórki. Redukuje to jeden rodzaj uszkodzeń, ale może stworzyć inny. Sama substancja chemiczna może być drażniąca.
Dlatego perfuzja ma znaczenie. Perfuzja oznacza przepuszczenie środka krioprotekcyjnego przez naczynia krwionośne, tą samą drogą, jaką biegnie krew. W przypadku organów i mózgu jest to podstawowa metoda dostarczania. Jeśli roztwór nie dotrze dobrze do wszystkich części, niektóre komórki otrzymają za mało ochrony, a inne będą nadmiernie obciążone. Obie sytuacje mogą zaszkodzić przeżywalności.
Głównym punktem pracy Fahy nie jest to, że krioprzechowywanie jest łatwe. Chodzi o to, że sposób dostarczenia jest tak samo ważny jak chemia. Dobry środek krioprotekcyjny nie wystarczy, jeśli nie może dotrzeć tam, gdzie musi. Tkanka musi być obciążana ostrożnie, często krok po kroku, aby komórki miały czas na dostosowanie się. Jeśli roztwór wpadnie zbyt szybko, stres osmotyczny może być poważny. Oznacza to, że woda przesuwa się do wewnątrz i na zewnątrz zbyt szybko, a komórki mogą kurczyć się lub pęcznieć w sposób niszczący.
To jeden z powodów, dla których dyskusje w dziedzinie krioniki często brzmią technicznie, nawet gdy ludzkie pytanie jest proste. Ludzie zadają prostą rzecz: Czy strukturę i funkcję można utrzymać razem wystarczająco dobrze, aby przyszłość miała znaczenie? Odpowiedź w laboratorium nigdy nie jest czystym tak lub nie. Brzmi ona raczej tak: niektóre metody chronią komórki lepiej niż starsze, ale żadna nie usuwa podstawowego ryzyka.
Mały przykład pomaga wyobrazić sobie tę sytuację. Wyobraź sobie gąbkę nasiąkniętą brudną wodą. Jeśli polejesz czystą wodę tylko na jedną stronę, część gąbki ulegnie zmianie, podczas gdy reszta pozostanie nietknięta. Jeśli pozwolisz czystej wodzie przepłynąć przez całą gąbkę w ostrożnym, równomiernym strumieniu, wynik będzie lepszy. Perfuzja działa podobnie. Celem nie jest prędkość. Celem jest zasięg, równowaga i kontrola.
W krionice ten pomysł znajduje się w centrum procesu. Po ogłoszeniu zgonu prawnego zespoły gotowości mogą pracować nad schłodzeniem ciała, zmniejszeniem szkód i przygotowaniem do transportu. Następnie stabilizacja i transport prowadzą do przechowywania. Jeśli etap konserwacji jest słaby, cała wcześniejsza praca traci na wartości. Jeśli środek krioprotekcyjny dotrze do tkanki dobrze, szansa na zachowanie struktury się poprawia. Nie oznacza to wskrzeszenia. Oznacza to lepszy punkt wyjścia do przechowywania dla dowolnej technologii przyszłości, która mogłaby istnieć.
Ta różnica ma znaczenie. Przeżywalność komórek w laboratorium to nie przeżywalność ludzi w świecie. Wycinek tkanki, który wygląda zdrowszy po leczeniu, nie jest dowodem, że osoba może zostać wskrzeszona. Jest to dowód, że jeden element problemu uległ poprawie. Krionika wykorzystuje wiele takich elementów. Żaden z nich nie zamyka sprawy samodzielnie.
Tu właśnie szczera nadzieja musi pozostać stanowcza. Perfuzja środkiem krioprotekcyjnym nie obiecuje pamięci, tożsamości ani świadomości. Nie dowodzi, że przechowywany mózg może znowu myśleć. Pokazuje jednak, że nauka o przechowywaniu może stać się lepsza w ochronie materialnej podstawy życia. Dla ludzi, którzy próbują oceniać krionikę bez romantyzmu, jest to właściwa skala twierdzenia.
Praktyczna lekcja jest jasna. W krionice i w badaniach nad konserwacją organów, dostarczenie nie jest drobnym detalem technicznym. Jest częścią głównego problemu. Najlepszy na świecie chemikalia nie pomogą, jeśli dotrą nierówno lub zbyt późno. Najlepszy plan transportu również zależy od tego, co dzieje się przed ukończeniem transportu. Dobre przechowywanie buduje się z wielu ostrożnych kroków.
Dla czytelników stojących przed większym pytaniem o krionikę, tworzy to poważny i skromny obraz. Ta dziedzina nie jest magią. To długa walka z lodem, toksycznością i opóźnieniem. Jednak nie jest też pustym teatrem. Każda poprawa w perfuzji, schładzaniu i stabilizacji zmienia to, co można dziś zachować.
Takiego rodzaju postęp łatwiej mi zaufać niż głośnym obietnicom. Mówi mniejszymi twierdzeniami, a mniejsze twierdzenia są często tymi uczciwymi. Nie mówią, że przyszłość nas uratuje. Tylko mówią, że lepsze przechowywanie może zostawić więcej z nas nienaruszonych dla tego, co nastąpi dalej.
The Longer Horizon opiera się na tym samym prostym pytaniu: co może znaczyć nadzieja, gdy fakty są wciąż niekompletne?
Article by Lea Varga ·