Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική διατηρεί τη ζωή σε μια κατάσταση μεταξύ θανάτου και ανάστασης
Μερικές ερωτήσεις φαίνονται απλές, μέχρι που προσπαθείς να τις κρατήσεις ακίνητες. «Μια τρίτη κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου» είναι μία από αυτές. Η κρυονική δείχνει πράγματι κάτι ασυνήθιστο, αλλά δεν δείχνει μαγεία. Είναι μια ανθρώπινη προσπάθεια να παυτεί το σώμα μετά τον νόμιμο θάνατο, με την ελπίδα ότι η ιατρική του μέλλοντος θα μπορέσει να κάνει περισσότερα από όσα μπορεί η σημερινή ιατρική.
Αυτή είναι η απλή απάντηση. Η κρυονική διατηρεί ένα άτομο μετά την ανακοίνωση του θανάτου, σε μια κατάσταση που δεν είναι ούτε φυσιολογική ζωή ούτε οριστική ταφή. Είναι μια κατάσταση αναστολής, όχι μια κατάσταση αποδεδειγμένης επιστροφής. Αυτή η διαφορά έχει σημασία.
Το λόγο που η κρυονική προκαλεί αυτή την ξενόφερτη αίσθηση είναι ότι βρίσκεται πάνω σε ένα όριο. Το άτομο δεν αντιμετωπίζεται ως ζωντανό στη συνηθισμένη ιατρική έννοια, επειδή οι διαδικασίες της κρυονικής ξεκινούν μόνο μετά από νόμιμη ανακοίνωση θανάτου. Ωστόσο, η εργασία δεν προορίζεται επίσης για συνηθισμένη διαχείριση των νεκρών. Ο στόχος είναι να μειωθεί γρήγορα η βλάβη, να ψυχθεί το σώμα και να προστατευθεί ο εγκέφαλος όσο το δυνατόν περισσότερο ενώ το άτομο μεταφέρεται και προετοιμάζεται για μακροχρόνια συντήρηση.
Γι’ αυτό οι άνθρωποι της κρυονικής μιλούν για αναμονή, σταθεροποίηση και μεταφορά. Η αναμονή σημαίνει ότι μια ομάδα περιμένει κοντά όταν ο θάνατος μπορεί να πλησιάζει. Η σταθεροποίηση σημαίνει ψύξη και ιατρική υποστήριξη που ξεκινούν μετά την ανακοίνωση του νόμιμου θανάτου. Η μεταφορά σημαίνει την κίνηση του ατόμου στην τοποθεσία συντήρησης ενώ λαμβάνονται υπόψη τα όρια στη βλάβη. Σε γενικές γραμμές, αυτά τα βήματα αφορούν ταχύτητα, τάξη και μείωση της ζημιάς. Δεν είναι μια διαδικασία ανάστασης. Είναι μια διαδικασία συντήρησης.
Νιώθω ότι εδώ πολλοί άνθρωποι παρασύρονται. Η φράση «μεταξύ θανάτου και ανάστασης» μπορεί να ακούγεται σαν υπόσχεση ότι το τέλος έχει νικηθεί. Δεν είναι τόσο απλό. Το μέρος «μεταξύ» είναι πραγματικό μόνο σε στενό sense. Η κρυονική τοποθετεί ένα άτομο σε συντηρημένη κατάσταση μετά τον νόμιμο θάνατο, με την ελπίδα ότι η μελλοντική αποκατάσταση μπορεί κάποια μέρα να γίνει δυνατή. Η ελπίδα κάνει πολλά εκεί.
Το σημαντικό γεγονός είναι ότι η κρυονική χτίζεται γύρω από τη μελλοντική πιθανότητα, όχι την τρέχουσα απόδειξη. Κανένα ανθρώπινο ασθενές κρυονικής δεν έχει αναστηθεί. Αυτό το γεγονός δεν είναι μια υποσημείωση. Είναι το κέντρο της ερώτησης. Αν κάποιος μιλάει σαν η ανάσταση ήδη να είναι γνωστή, το ισχυρισμός έχει πάει πολύ μακριά.
Υπάρχει επίσης ένα άλλο όριο που πρέπει να παραμένει στο μυαλό. Η κρυονική δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα με την υποστηρικτική θεραπεία ζωής. Η υποστηρικτική θεραπεία ζωής είναι για έναν ζωντανό ασθενή. Η κρυονική ξεκινά μετά την ανακοίνωση του νόμιμου θανάτου. Αυτή η νομική γραμμή δεν είναι απλώς χαρτιά. Σηματοδοτεί τη στιγμή κατά την οποία όλη η διαδικασία αλλάζει από ιατρική φροντίδα για ένα ζωντανό άτομο σε συντήρηση για ένα πιθανό μέλλον.
Αυτό είναι ο λόγος που η φράση «τρίτη κατάσταση» μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά μόνο αν παραμένει ειλικρινής. Βοηθάει να ονομάσει μια πραγματική ενδιάμεση κατάσταση. Το σώμα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ζωντανό, ωστόσο δεν αντιμετωπίζεται σαν κάθε τελευταία ευκαιρία για μελλοντική αποκατάσταση να έχει χαθεί. Παρόλα αυτά, το «ενδιάμεσο» δεν είναι ιατρική απόδειξη επιβίωσης. Είναι μια περιγραφή πρόθεσης και μεθόδου.
Η ίδια η μέθοδος βασίζεται σε μια δύσκολη ιδέα. Όσο πιο γρήγορα επιβραδύνεται η βλάβη, τόσο περισσότερο μπορεί να παραμείνει δομή για να μελετηθεί από την επιστήμη του μέλλοντος. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο η κρυονική δίνει τόση προσοχή στη γρήγορη ψύξη και τη προσεκτική μεταφορά. Αλλά η δομή δεν είναι η ίδια με την αποκατεστημένη ζωή. Ένας συντηρημένος εγκέφαλος δεν είναι ένα σκεπτόμενο άτομο. Ένα μελλοντικό μοντέλο ενός ατόμου δεν είναι εγγύηση για εκείνο το άτομο. Ψηφιακά αρχεία, σαρώσεις εγκεφάλου ή εκδόσεις τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βοηθήσουν με ερωτήματα μνήμης ή ταυτότητας, αλλά δεν αποδεικνύουν τη συνέχεια της συνείδησης.
Βρίσκω αυτή την τελευταία σημείωση σημαντική, γιατί κρατά την ελπίδα καθαρή. Η κρυονική ζει σε έναν χώρο όπου οι άνθρωποι θέλουν βεβαιότητα, αλλά η βεβαιότητα δεν είναι διαθέσιμη. Μπορεί να υπάρχουν μελλοντικές μέθοδοι που δεν μπορούμε ακόμα να κατασκευάσουμε. Μπορεί να υπάρχουν καλύτερα εργαλεία αποκατάστασης, καλύτεροι τρόποι αντιστροφής της βλάβης και καλύτεροι τρόποι κατανόησης του εγκεφάλου. Ή μπορεί να μην υπάρχουν. Η ειλικρινής απάντηση πρέπει να αφήνει χώρο και για τα δύο.
Οι λεπτομέρειες των παρόχων, οι νομικοί κανόνες, η χρηματοδότηση και τα διασυνοριακά ζητήματα είναι επίσης μέρος της πραγματικής εικόνας, αλλά διαφέρουν ανά χώρα και προσωπική περίσταση. Αυτός είναι еще ένας λόγος για τον οποίο το θέμα πρέπει να χειρίζεται με προσοχή. Η κρυονική δεν είναι ένα σταθερό σύστημα παντού. Είναι ένα σύνολο πρακτικών διαμορφωμένο από νόμους, λογιστική και τοπικές συνθήκες.
Έτσι, όταν διαβάζω τη φράση «μια κατάσταση μεταξύ θανάτου και ανάστασης», δεν ακούω ένα ισχυρισμό ότι ο θάνατος έχει λυθεί. Ακούω έναν πιο στενό και πιο προσεκτικό ισχυρισμό. Η κρυονική προσπαθεί να διατηρήσει ένα άτομο μετά τον νόμιμο θάνατο, σε μια κατάσταση που κρατά ανοιχτή τη μελλοντική δυνατότητα όσο περισσότερο μπορούν να διαχειριστούν η τρέχουσα επιστήμη. Αυτό είναι σοβαρό. Είναι επίσης αβέβαιο.
Σέβομαι αυτή την αβεβαιότητα. Η ελπίδα χρειάζεται μια σκληρή άκρη αν θέλει να παραμείνει ειλικρινής. Το Longer Horizon (Το Μεγαλύτερο Ορίζοντα) θέτει επίσης αυτόν τον τύπο ερώτησης, ένα που δεν βιάζεται πέρα από τα όρια. Αφήνει χώρο για τη δυνατότητα, και χώρο για την αλήθεια ότι η δυνατότητα δεν είναι η ίδια με την υπόσχεση.
Article by Lea Varga ·