Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική δεν είναι νωρίς για σχεδιασμό τρεις λεπτά πριν τον θάνατο, αλλά είναι πολύ νωρίς για την ίδια την κρυονική. Η διαδικασία δεν ξεκινά ενώ ένα άτομο είναι ζωντανό. Ξεκινά μόνο αφού έχει δηλωθεί νομικός θάνατος.
Αυτή είναι η πρώτη πραγματικότητα που μετράει. Η κρυονική δεν είναι μια διάσωση για τους ζωντανούς. Είναι μια προσπάθεια να επιβραδυνθεί η ζημιά μετά τον θάνατο, ελπίζοντας ότι η ιατρική του μέλλοντος μπορεί κάποια μέρα να επισκευάσει αυτό που η τρέχουσα ιατρική δεν μπορεί.
Νομίζω ότι αυτή είναι η σκληρή καρδιά του θέματος. Η υπόσχεση δεν είναι βεβαιότητα. Είναι μια ευκαιρία. Μια μικρή ίσως. Αλλά όχι τίποτα.
Τι συμβαίνει σε εκείνα τα πρώτα λεπτά
Τα λεπτά γύρω από τον θάνατο έχουν σημασία επειδή ο εγκέφαλος είναι fragile. Στην κρυονική, οι άνθρωποι μιλούν για standby, σταθεροποίηση, μεταφορά και συντήρηση. Αυτές είναι απλές λέξεις για μια πολύ γρήγορη αντίδραση μετά τον νομικό θάνατο.
Standby σημαίνει ότι μια ομάδα είναι έτοιμη κοντά. Σταθεροποίηση σημαίνει ψύξη και άλλα βήματα που προσπαθούν να επιβραδύνουν τη βλάβη. Μεταφορά σημαίνει την μετακίνηση του ατόμου σε έναν χώρο συντήρησης. Συντήρηση σημαίνει την μείωση της θερμοκρασίας του σώματος σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ώστε η σήψη να επιβραδύνεται greatly.
Σε τρία λεπτά πριν τον θάνατο, κανένα από αυτά τα βήματα δεν πρέπει να βρίσκεται σε εξέλιξη ως φροντίδα κρυονικής. Δεν μπορούν να ξεκινήσουν ακόμη. Αλλά αυτό το σύντομο παράθυρο έχει σημασία επειδή το χάσμα μεταξύ θανάτου και ψύξης μπορεί να διαμορφώσει την κατάσταση του εγκεφάλου και άλλων ιστών.
Γι’ αυτόν τον λόγο η κρυονική συχνά συζητιέται ως θέμα χρόνου. Όσο πιο νωρίς η νομική διαδικασία επιτρέπει δράση, τόσο λιγότερη πρόσθετη ζημιά μπορεί να συσσωρευτεί. Χρησιμοποιώ τη λέξη «μπορεί» σκόπιμα. Αυτό δεν είναι ένα αποδεδειγμένο μονοπάτι επιστροφής στη ζωή. Είναι μια προσπάθεια να διατηρηθεί περισσότερο από αυτό που θα χρειαζόταν η μελλοντική επισκευή.
Η ειλικρινής ελπίδα
Η κρυονική προσφέρει μια ευκαιρία ανάστασης μετά θάνατον επειδή προσπαθεί να κρατήσει το σώμα, και ειδικά τον εγκέφαλο, σε μια κατάσταση στην οποία η μελλοντική επιστήμη μπορεί να εργαστεί. Αυτή είναι η ελπίδα. Η ιδέα δεν είναι ότι το άτομο είναι ζωντανό στην αποθήκευση. Η ιδέα είναι ότι αρκετή δομή μπορεί να παραμείνει ώστε μια μελλοντική τεχνολογία να κάνει κάτι σημαντικό.
Εκεί γίνεται η σκέψη σοβαρή για μένα. Η ελπίδα δεν είναι η ίδια με την υπόσχεση. Μια ευκαιρία δεν είναι εγγύηση. Η κρυονική ζητά από τους ανθρώπους να κρατούν και τις δύο σκέψεις ταυτόχρονα.
Ζητά επίσης μια ήσυχη ερώτηση σχετικά με την ταυτότητα. Αν η μελλοντική ιατρική μπορούσε να επισκευάσει έναν συντηρημένο εγκέφαλο, θα επέστρεφε το άτομο; Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Η επιστήμη που χρειάζεται για αυτό δεν υπάρχει σήμερα, και κανένας ασθενής κρυονικής ανθρώπων δεν έχει αναβιώσει.
Αυτή η μεμονωμένη πραγματικότητα κρατά όλο τον κλάδο ειλικρινή. Αποτρέπει το θέμα να γίνει μια πώληση ή ένα παραμύθι. Η κρυονική είναι μια πρόταση για το μέλλον, όχι απόδειξη ότι το μέλλον έχει ήδη φτάσει.
Τι σημαίνουν πραγματικά τρία λεπτά
Η φράση «τρία λεπτά πριν τον θάνατο» μπορεί να ακούγεται δραματική, αλλά στην πράξη δείχνει μια στενή και δύσκολη στιγμή. Αν ένα άτομο είναι ακόμα ζωντανό, η κρυονική δεν μπορεί να ξεκινήσει. Αν έχει δηλωθεί θάνατος, το ρολόι γίνεται επείγον επειδή η βλάβη των ιστών συνεχίζεται.
Σε αυτό το sense, το κύριο ζήτημα δεν είναι τρία λεπτά ως ένας μαγικός αριθμός. Είναι ο χρόνος ο ίδιος. Κάθε λεπτό μετράει, αλλά όχι επειδή η κρυονική μπορεί να σώσει ένα άτομο που πεθαίνει. Μετράει επειδή ο στόχος είναι να μειωθεί η ζημιά που ακολουθεί τον θάνατο.
Αυτός είναι ο λόγος που οι πάροχοι μιλούν τόσο πολύ για νομική και πρακτική ετοιμότητα. Οι απαιτήσεις διαφέρουν ανά χώρα και ανά προσωπική κατάσταση. Χρηματοδότηση, μεταφορά και τοπικός νόμος όλα επηρεάζουν τι μπορεί να συμβεί και πότε. Αυτές οι λεπτομέρειες δεν είναι μικρές. Μπορούν να αποφασίσουν αν η αντίδραση θα είναι γρήγορη ή αργή.
Νομίζω ότι οι άνθρωποι μερικές φορές θέλουν η κρυονική να είναι πιο απλή από ό,τι είναι. Δεν είναι μια καθαρή υπόσχεση. Είναι μια αλυσίδα σκληρών βημάτων, κάθε ένα εξαρτώμενο από το προηγούμενο.
Ψηφιακές ιδέες και τα όριά τους
Μερικοί άνθρωποι επίσης μιλούν για ψηφιακά αρχεία, μοντέλα AI, ή ψηφιακά δίδυμα. Αυτά μπορούν να διατηρήσουν λέξεις, συνήθειες και μοτίβα. Μπορούν να βοηθήσουν τη μνήμη. Μπορούν ακόμη και να κάνουν μια είδους ομοιότητα.
Αλλά δεν αποδεικνύουν επιβίωση. Δεν αποδεικνύουν προσωπική ταυτότητα. Δεν αποδεικνύουν συνείδηση. Ένα ψηφιακό αντίγραφο δεν είναι το ίδιο με ένα αναβιωμένο άτομο.
Το βάζω εδώ επειδή είναι εύκολο να θολώσουν τα σύνορα. Ένα καταγραφμένο εαυτό μπορεί να είναι χρήσιμο. Μπορεί ακόμη και να είναι συγκινητικό. Αλλά είναι ακόμα δεν είναι η ίδια δήλωση με ανάσταση μετά την κρυονική. Το πρώτο αφορά δεδομένα. Το δεύτερο αφορά ένα άτομο να επιστρέφει.
Αυτή η διαφορά έχει σημασία. Η ειλικρινής ελπίδα εξαρτάται από το να το κρατάς καθαρό.
Μια προσεκτική είδους ευκαιρία
Το πιο δυνατό πράγμα που η κρυονική μπορεί να πει σήμερα είναι ταπεινό. Λέει ότι ο θάνατος μπορεί να μην είναι η τελευταία λέξη αν η μελλοντική επιστήμη γίνει πολύ πιο ικανή από την τρέχουσα επιστήμη. Λέει ότι η συντήρηση μετά τον νομικό θάνατο μπορεί να κρατήσει ανοιχτή μια στενή πόρτα.
Το πιο αδύναμο πράγμα που η κρυονική μπορεί να πει είναι αυτό που μερικοί άνθρωποι θέλουν περισσότερο. Δεν μπορεί να πει πότε ή πώς θα συμβεί η ανάσταση. Δεν μπορεί να πει ότι θα συμβεί καθόλου. Δεν μπορεί να πει ότι η συντηρημένη ανθρώπινη ζωή είναι ήδη ανακτήσιμη.
Αυτή είναι η γραμμή που κρατώ στο μυαλό μου. Μπορώ να σεβαστώ την ερώτηση χωρίς να υποδυθώ ότι η απάντηση είναι γνωστή. Μπορώ να δω γιατί κάποιος θα κοιτάξει το μέλλον και θα θέλει μια ακόμη ευκαιρία. Μπορώ επίσης να δω γιατί η προσοχή είναι μέρος οποιασδήποτε ειλικρινούς απάντησης.
Έτσι, τρία λεπτά πριν τον θάνατο, η κρυονική δεν προσφέρει διάσωση. Προσφέρει ένα πιθανό μελλοντικό μονοπάτι, αν ο θάνατος έχει ήδη δηλωθεί και αν η μεταγενέστερη επιστήμη είναι σε θέση να κάνει πολύ περισσότερα από ό,τι μπορεί να κάνει η επιστήμη τώρα. Αυτή είναι μια στενή ελπίδα, αλλά είναι πραγματική.
Το The Longer Horizon ζει σε αυτόν τον ίδιο χώρο, όπου μια καθαρή ερώτηση συναντά προσεκτική γλώσσα. Ρωτάει τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα όταν το μέλλον είναι ακόμα άγνωστο.
Article by Lea Varga ·