Cryonics Questions and Choices
Όταν η ροή του αίματος απουσιάζει για πολύ καιρό, η σταθεροποίηση είναι το μέρος που προσπαθεί να επιβραδύνει τη ζημιά. Στην κρυονική, αυτό σημαίνει την ψύξη του ασθενούς, την αποκατάσταση της κυκλοφορίας με μηχανικό τρόπο όταν αυτό είναι ακόμα δυνατό, και την προστασία του εγκεφάλου όσο επιτρέπουν οι τρέχουσες μέθοδοι, αφού έχει κηρυχθεί νομικά ο θάνατος.
Αυτό φαίνεται απλό. Δεν είναι.
Η παρατεταμένη καρδιακή στάση σημαίνει ότι το σώμα έχει μείνει χωρίς αποτελεσματική ροή αίματος για κάποιο διάστημα. Η καρδιά δεν μετακινεί αίμα. Το οξυγόνο δεν φτάνει στον εγκέφαλο. Τα απόβλητα δεν απομακρύνονται. Τα κύτταρα βρίσκονται υπό πίεση από τα πρώτα λεπτά, και η βλάβη αυξάνεται με τον χρόνο. Στην κρυονική, αυτή η περίοδος έχει σημασία γιατί ο στόχος δεν είναι να αντιστραφεί ο θάνατος. Ο στόχος είναι να μειωθεί η ζημιά που συμβαίνει μετά τον θάνατο και πριν ξεκινήσει η συντήρηση.
Εδώ μπαίνει στη εικόνα η σταθεροποίηση. Είναι το γέφυρα μεταξύ της στιγμής του νομικού θανάτου και την έναρξης της μακροπρόθεσμης συντήρησης. Αν αυτή η γέφυρα είναι αδύναμη, τα υπόλοιπα της διαδικασίας έχουν λιγότερο υλικό με το οποίο να εργαστούν.
Οι άνθρωποι συχνά φαντάζονται την κρυονική ως ένα καθαρό βήμα. Σώμα, πάγος, καταψύκτης, τελείωσαν. Η πραγματική πρακτική είναι λιγότερο τακτοποιημένη. Υπάρχει μια ακολουθία. Η αναμονή σημαίνει ότι το προσωπικό και ο εξοπλισμός είναι έτοιμοι. Η σταθεροποίηση σημαίνει ότι λαμβάνονται ενεργά βήματα για την επιβράδυνση της βλάβης. Οι μεταφορές σημαίνουν τη μετακίνηση του ασθενούς με ασφάλεια στην τοποθεσία συντήρησης. Κάθε μέρος εξαρτάται από το προηγούμενό του. Αν η κυκλοφορία έχει ήδη απουσιάσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, η σταθεροποίηση έχει πιο δύσκολο έργο.
Το δύσκολο κομμάτι είναι ότι το σώμα δεν παραμένει ακίνητο μετά τη στάση. Τα κύτταρα αλλάζουν γρήγορα. Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στην απώλεια οξυγόνου. Το αίμα μπορεί να πήξει. Η οξύτητα αυξάνεται. Μπορεί να ξεκινήσει πρήξιμο. Μικρές βλάβες μπορούν να εξαπλωθούν σε μεγαλύτερες. Η ψύξη βοηθά επειδή η χαμηλότερη θερμοκρασία επιβραδύνει τον μεταβολισμό. Αλλά η ψύξη μόνη της δεν επαρκεί once η στάση έχει ήδη διαρκέσει. Γι’ αυτό η σταθεροποίηση συνήθως περιλαμβάνει περισσότερα από απλά παγάκια. Μπορεί να περιλαμβάνει την αποκατάσταση της κυκλοφορίας με μια μηχανική συσκευή, τον αερισμό των πνευμόνων, και τη χρήση φαρμάκων που προορίζονται να μειώσουν την πήξη και άλλες μορφές βλάβης.
Αυτή είναι η πρακτική σημασία της λέξης. Η σταθεροποίηση δεν είναι θεραπεία. Είναι έλεγχος της ζημιάς.
Η σύγχυση συχνά ξεκινά εδώ. Κάποιοι άνθρωποι ακούν «αποκατάσταση της κυκλοφορίας» και σκέφτονται ότι ο ασθενής επαναφέρεται στη ζωή. Αυτό δεν είναι το ισχυρισμός. Στην κρυονική, η αποκατάσταση της κυκλοφορίας κατά τη σταθεροποίηση είναι ένας προσωρινός τεχνικός βήμα μετά τον νομικό θάνατο, χρησιμοποιείται για τη μεταφορά οξυγονωμένου υγρού και ψύξης μέσω των ιστών. Προορίζεται να διατηρήσει τη δομή, όχι να υποσχεθεί ανάρρωση. Η διάκριση έχει σημασία. Χωρίς αυτήν, όλο το θέμα γίνεται φαντασίωση.
Η παρατεταμένη καρδιακή στάση κάνει αυτό ακόμη πιο σοβαρό. Όσο μεγαλύτερο είναι το κενό πριν από τη σταθεροποίηση, τόσο περισσότερο χρόνο έχει η βλάβη να συσσωρευτεί. Αυτό δεν δημιουργεί βεβαιότητα αποτυχίας, αλλά στενεύει το παράθυρο στο οποίο μπορεί να γίνει σημαντική εργασία συντήρησης. Οι ομάδες κρυονικής ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την ταχύτητα επειδή ο χρόνος είναι ιστός. Τα λεπτά έχουν σημασία. Η καθυστέρηση έχει σημασία. Ένα ζεστό σώμα χωρίς ροή αίματος δεν είναι ένα αφηρημένο περιστατικό. Είναι ένα ζωντανό σύστημα που χάνει την τάξη λεπτό με το λεπτό.
Για αυτόν τον λόγο η σταθεροποίηση αντιμετωπίζεται ως επείγουσα διαδικασία στην κρυονική, παρόλο που το άτομο έχει ήδη κηρυχθεί νεκρό. Η επείγουσα φύση είναι τεχνική, όχι συναισθηματική. Η ομάδα προσπαθεί να προστατέψει αυτό που μπορεί ακόμα να προστατευτεί. Ο εγκέφαλος έρχεται πρώτος επειδή είναι η έδρα της μνήμης, της προσωπικότητας και κάθε άλλης χαρακτηριστικής ιδιότητας που οι άνθρωποι συνήθως εννοούν όταν μιλούν για την ταυτότητα. Αν ο εγκέφαλος υποστεί σοβαρή βλάβη πριν ξεκινήσει η συντήρηση, λιγότερο θα απομείνει για μελλοντικές τεχνολογίες να εργαστούν πάνω σε αυτό.
Παρά ذلك, δεν υπάρχει ειλικρινής τρόπος να μετατρέψουμε αυτό σε υπόσχεση. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονικής δεν έχει ξαναζήσει. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει στο μυαλό μας. Η σταθεροποίηση μετά από παρατεταμένη καρδιακή στάση είναι επομένως όχι απόδειξη ότι η μελλοντική ανάρρωση θα συμβεί. Είναι μια μέθοδος για να κρατήσει ανοιχτή μια πιθανότητα που διαφορετικά θα έκλεινε νωρίτερα.
Η απλή ερώτηση είναι αν κάνει διαφορά. Θεωρητικά, ναι. Ένα σώμα που ψύχεται, κυκλοφορεί και προστατεύεται νωρίτερα θα υποφέρει λιγότερη βλάβη από ένα που αφήνεται ζεστό και ακίνητο. Για αυτόν τον λόγο η σταθεροποίηση υπάρχει απόλυτα. Προσπαθεί να διακόψει την αλυσίδα της βλάβης που ακολουθεί την καρδιακή στάση. Στην πράξη, το αποτέλεσμα εξαρτάται από το πόσο διήρκεσε η στάση, πόσο γρήγορα έφτασε η βοήθεια, πόσο καλά εκτελέστηκαν οι διαδικασίες, και ποια ήταν η κατάσταση του ασθενούς πριν τον θάνατο.
Υπάρχει επίσης μια ανθρώπινη πλευρά αυτού που είναι εύκολο να χάσουμε. Η παρατεταμένη στάση συχνά δεν είναι ένα τακτοποιημένο εργαστηριακό γεγονός. Μπορεί να συμβεί σε ένα νοσοκομείο, στο σπίτι, ή κατά τη διάρκεια μεταφοράς μέσω ενός συνόρου. Η κατάσταση μπορεί να περιπλέκεται από νόμους, τον καιρό, την απόσταση, και το απλό γεγονός ότι τα σώματα δεν περιμένουν ευγενικά για τα σχέδια να εξελιχθούν. Η σταθεροποίηση κάθεται μέσα σε αυτή την ακατάστατη πραγματικότητα. Προορίζεται να κάνει το καλύτερο δυνατό έργο υπό κακές συνθήκες.
Για αναγνώστες που θέλουν μία πρόταση, θα το έθετα έτσι: μετά από παρατεταμένη καρδιακή στάση, η σταθεροποίηση είναι η προσπάθεια να μειωθεί η περαιτέρω βλάβη πριν μπορέσει να ξεκινήσει η συντήρηση. Αυτό είναι όλα, και αυτό είναι πολλά. Είναι η διαφορά μεταξύ παθητικής απώλειας και ενεργής αντίδρασης.
Βρίσκω αυτή την ειλικρίνεια χρήσιμη. Αφήνει χώρο για ελπίδα, αλλά όχι για ψευδαισθήσεις. Η κρυονική θέτει μια δύσκολη ερώτηση σχετικά με τον χρόνο, την ταυτότητα, και τα όρια της παρούσας ιατρικής. Η σταθεροποίηση είναι εκεί όπου αυτή η ερώτηση γίνεται χειροπιαστή, επειδή δείχνει πόσο πολλά εξαρτώνται από τις ώρες μεταξύ θανάτου και συντήρησης, και πόσα λίγα μπορούν να υποθέσουμε.
The Longer Horizon (Ο Μεγαλύτερος Ορίζοντας) χτίστηκε γύρω από μία σαφή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση, και τι μπορεί ειλικρινά να σημαίνει η ελπίδα. Αυτό είναι ένα από αυτά τα σημεία όπου η ερώτηση παραμένει ανοιχτή, αλλά τα γεγονότα εξακολουθούν να έχουν σημασία.
Article by Lea Varga ·