Cryonics Questions and Choices
Μια απλή ερώτηση βρίσκεται στο επίκεντρο του χρονισμού στην κρυονική: πόσο χρόνο μπορεί να αντέξει ο εγκέφαλος χωρίς αιμάτωση πριν η διατήρηση αρχίσει να χάνει έδαφος; Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι η διάρκεια της ισχαιμίας παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά δεν πρόκειται για έναν καθαρό διακόπτη που αλλάζει από «ασφαλές» σε «χαμένο». Είναι ένας ρολόι που συνεχίζει να δυσκολεύει την εργασία.
Η ισχαιμία σημαίνει ότι ο εγκέφαλος στερείται ροής αίματος. Αυτό το αίμα φυσιολογικά μεταφέρει οξυγόνο, καύσιμο και ψύξη. Όταν η ροή σταματά, τα κύτταρα αλλάζουν γρήγορα. Μερική από την αρχική βλάβη είναι χημική. Μερική είναι φυσική. Κάποιο μέρος από αυτή καθιστά τη μελλοντική διατήρηση πιο δύσκολη επειδή τα αγγεία και οι ιστοί δεν συμπεριφέρονται πλέον όπως πριν τον θάνατο.
Γιατί ο χρόνος έχει τόσο μεγάλη σημασία
Στην κρυονική, οι διαδικασίες ξεκινούν μόνο αφού έχει δηλωθεί νομικός θάνατος. Μετά αυτό το σημείο, το σώμα ήδη υφίσταται ισχαιμικό στρες. Στόχος δεν είναι η αντιστροφή αυτής της βλάβης με την ιατρική της σημερινής εποχής. Στόχος είναι να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο πριν την ψύξη και τη διατήρηση.
Αυτός είναι ο λόγος που η αναμονή, η σταθεροποίηση και η μεταφορά έχουν σημασία. Αποτελούν τη γέφυρα μεταξύ της στιγμής που σταματά η κυκλοφορία και της στιγμής που ο ασθενής ψύχεται και προετοιμάζεται για μακροπρόθεμη αποθήκευση. Κάθε λεπτό σε αυτή τη γέφυρα μπορεί να διαμορφώσει την εμφάνιση του εγκεφάλου αργότερα κάτω από το μικροσκόπιο.
Η θερμή ισχαιμία είναι ιδιαίτερα σκληρή. Ο θερμός ιστός συνεχίζει πολλές από τις ίδιες καταστροφικές διεργασίες σε θερμοκρασία σώματος. Η κρύα ισχαιμία συνήθως προκαλεί λιγότερη ζημιά, αλλά δεν είναι ακόμη ακίνδυνη. Όσο μεγαλύτερη η καθυστέρηση, τόσο περισσότερο ο εγκέφαλος και τα αγγεία του απομακρύνονται από την κατάσταση ζωής.
Η παλιά ελπίδα στην κρυονική ήταν ότι ίσως υπήρχε ένα καθαρό περιθώριο χρόνου. Η πραγματική βιολογία είναι λιγότερο ευγενική από αυτό. Δεν υπάρχει ένας μοναδικός αριθμός που να λέει την ιστορία για κάθε περίπτωση. Η θερμοκρασία, η αιτία θανάτου, η ποιότητα της αιμάτωσης και το πόσο γρήγορα ξεκινά η ψύξη έχουν όλα σημασία.
Τι προσπαθεί να σώσει η διατήρηση
Η κρυονική δεν προσπαθεί να διατηρήσει ένα καρποφορούν σώμα για ανάκαμψη στη σημερινή εποχή. Προσπαθεί να διατηρήσει τη δομή. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει το σχήμα και τον οργανισμό που μπορεί να μεταφέρει μνήμη και ταυτότητα αν η μελλοντική ιατρική γίνει πολύ πιο ικανή από ό,τι είναι τώρα.
Αυτός είναι ο λόγος που η ισχαιμία είναι ένα τόσο κεντρικό πρόβλημα. Όσο περισσότερο αλλάζει η δομή του εγκεφάλου πριν τη διατήρηση, τόσο λιγότερο μένει να προστατευτεί. Μια γρήγορη και ομαλή αρχή μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση των αγγείων και των διαδρομών των ιστών πάνω στις οποίες εξαρτάται η μελλοντική ψύξη.
Ένας χρήσιμος τρόπος να το σκεφτεί κανείς είναι αυτός. Αν ένα σπίτι πρέπει να επισκευαστεί αργότερα, βοηθά αν η στέγη παραμείνει στη θέση της και τα τοίχοι δεν καταρρεύσουν πρώτα. Η κρυονική είναι παρόμοια. Η μεταγενέστερη εργασία εξαρτάται από το πόσο από την αρχική δομή έχει still όρθια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η καλή διατήρηση δίνει μια υπόσχεση. Δεν το κάνει. Σημαίνει ότι ο χρονισμός επηρεάζει τις πιθανότητες, και οι πιθανότητες έχουν σημασία όταν ο τελικός στόχος βρίσκεται πέρα από την ιατρική της σημερινής ημέρας.
Ένα μικρό παράδειγμα
Φανταστείτε δύο εγκεφάλους στην ίδια γενική κατάσταση. Ο ένας ψύχεται και αιματώνεται σύντομα μετά τον νομικό θάνατο. Ο άλλος περιμένει πολλές ώρες σε θερμοκρασία δωματίου πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε σταθεροποίηση. Ακόμα κι αν και οι δύο αργότερα εισέλθουν σε μακροπρόθεμη διατήρηση, δεν έφτασαν εκεί μέσω του ίδιου δρόμου.
Ο πρώτος εγκέφαλος είχε καλύτερη ευκαιρία να κρατήσει ανοιχτά τα αιμοφόρα αγγεία και χαμηλότερη βλάβη ιστού. Ο δεύτερος είχε περισσότερο χρόνο για να εξαπλωθεί η ισχαιμική βλάβη. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο πρώτος μπορεί να ζωντανευτεί, και δεν αποδεικνύει ότι ο δεύτερος είναι χαμένος για πάντα. Δείχνει όμως γιατί οι ομάδες κρυονικής ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τη μείωση της καθυστέρησης.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος που η έρευνα μιλά για μετρήσιμα σημεία τερματισμού όπως η ποιότητα αιμάτωσης και η αποφυγή θραύσης. Αυτές είναι δοκιμάσιμες ενδείξεις. Δεν είναι φαντασιώσεις. Δείχνουν αν μια μέθοδος διατήρησης χειρίζεται τις συνέπειες της ισχαιμίας με κάποιο έλεγχο.
Τι είναι πραγματικά η ερώτηση της έρευνας
Μια δυνατή ερώτηση στην κρυονική δεν είναι: «Θα λειτουργήσει η κρυονική;» Αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να δοκιμαστεί τώρα επειδή η τεχνολογία ανάκαμψης δεν υπάρχει ακόμα. Ανήκει εν μέρει στο μέλλον.
Μια πιο δυνατή ερώτηση είναι: «Πόση ισχαιμική βλάβη μπορεί να αντέξει ο εγκέφαλος πριν η ποιότητα διατήρησης πέσει πολύ χαμηλά;» Τέτοιου είδους ερωτήσεις μπορούν να δοκιμαστούν τώρα. Μπορούν να μελετηθούν με ψύξη, αιμάτωση, επιθεώρηση και προσεκτική μέτρηση.
Εκεί όπου έχουν σημασία οι πρακτικές περιπτώσεις. Όταν εξετάζεται ένας εγκέφαλος μετά τη διατήρηση, οι ερευνητές μπορούν να αναζητήσουν ορατή βλάβη, προβλήματα αγγείων και θραύσεις. Μπορούν να ρωτήσουν αν ο ιστός ήταν ακόμα διαχειρίσιμος για αιμάτωση με κρυοπrotecant και αν η διαδικασία ψύξης αντέθηκε. Αυτές είναι περιορισμένες ερωτήσεις, αλλά είναι πραγματικές.
Μια περίπτωση στον κρυονικό αρχείο έδειξε ότι ένας εγκέφαλος μπορεί να αφαιρεθεί, να αιματωθεί, να ψυχθεί και να επιθεωρηθεί αργότερα χωρίς ορατές θραύσεις μετά τη χρήση της τελικής λύσης vitrification. Τέτοιου είδους αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν μελλοντική ανάκαμψη. Δείχνουν όμως ότι κάποιοι τεχνικοί στόχοι μπορούν να εκπληρωθούν παρά την πίεση χρόνου και την ισχαιμική καθυστέρηση.
Η σκληρή αλήθεια για τα όρια
Η διάρκεια της ισχαιμίας δεν θέτει έναν universal τοίχο. Θέτει ένα ανερχόμενο επίπεδο κινδύνου. Μια σύντομη καθυστέρηση μπορεί ακόμα να προκαλέσει βλάβη. Μια μακριά καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει πολύ περισσότερη. Δεν υπάρχει ειλικρινής τρόπος να звучει αυτό απαλό.
Ο εγκέφαλος δεν είναι επίσης το μόνο θέμα ανησυχίας. Τα αιμοφόρα αγγεία είναι εύθραυμα, και η βλάβη αγγείων μπορεί να κάνει την μεταγενέστερη αιμάτωση πιο δύσκολη. Αν το ρευστό διατήρησης δεν μπορεί να κινηθεί σωστά μέσα στον εγκέφαλο, τότε ακόμα και μια καλά χρονισμένη προσπάθεια ψύξης χάνει δύναμη.
Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι της κρυονικής μιλούν τόσο πολύ για αναμονή και μεταφορά. Αυτά δεν είναι παρεκκλίματα. Είναι μέρος του αποτελέσματος διατήρησης本身. Το ρολόι ξεκινά πριν την δεξαμενή.
Το βρίσκω αυτό ταυτόχρονα καθηλωτικό και χρήσιμο. Καθηλωτικό, επειδή τα όρια είναι πραγματικά. Χρήσιμο, επειδή τα ειλικρινή όρια κρατούν το θέμα από το να γίνει ένα σύνθημα.
Τι μπορεί να δει τώρα ένας αναγνώστης
Τώρα μπορείτε να δείτε ότι η ισχαιμία δεν είναι μια μικρή τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μία από τις κύριες δυνάμεις που διαμορφώνουν αν η διατήρηση του εγκεφάλου έχει ευκαιρία να κρατήσει χρήσιμη δομή. Μπορείτε επίσης να δείτε γιατί η κρυονική ζητά ταχύτητα, σχεδιασμό και περιορισμό σε αυτό που ισχυρίζεται.
Αυτή είναι η πρακτική μάθηση. Η ποιότητα της διατήρησης ξεκινά πριν ξεκινήσει το κρύο. Ξεκινά με το πόσο χρόνο χάνει ο εγκέφαλος λόγω ισχαιμίας, και πόσο προσεκτικά οργανώνεται η αντίδραση μετά από αυτή την απώλεια.
Το Longer Horizon θέτει αυτόν τον τύπο ερώτησης με ήσυχο τρόπο, και αυτό έχει σημασία για εμένα. Η ελπίδα είναι πιο καθαρή όταν γνωρίζει το μέγεθος της αμμώδους ώρας.
Article by Lea Varga ·