Cryonics Questions and Choices
Το ερώτημα είναι αρκετά απλό: τι σημαίνει πραγματικά όταν μια ομάδα κρυονικής ισχυρίζεται ότι έχτισε τον πρώτο κρυοτωριούμ του κόσμου; Φαίνεται σαν μια πλήρης απάντηση. Στην πράξη, ήταν ένας ισχυρισμός σχετικά με την αποθήκευση, τη χωρητικότητα και την ελπίδα υπό πίεση, όχι απόδειξη ότι η κρυονική είχε γίνει θεμελιωμένη επιστήμη.
Ένας κρυοτωριούμός προοριζόταν να είναι ένας χώρος χτισμένος για παγωμένους ασθενείς. Στα αρχικά χρόνια της κρυονικής, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούσαν να βασίζονται σε προσωρινές λύσεις. Ένα δωμάτιο νεκροταφείου, ξηρός πάγος και ένα δανεισμένο μέρος μπορούσαν να κρατήσουν μια περίπτωση ανοιχτή για λίγο. Ένας κρυοτωριούμός υποσχόταν κάτι πιο σταθερό και πιο σκόπιμο.
Αυτό είχε σημασία γιατί η κρυονική δεν είναι μία ενιαία ενέργεια. Είναι μια αλυσίδα. Πρώτα έρχεται η παρακολούθηση (standby), όταν μια ομάδα προσπαθεί να είναι έτοιμη περίπου κατά τη στιγμή του νομικού θανάτου. Στη συνέχεια ξεκινά η σταθεροποίηση. Αυτό σημαίνει ψύξη του σώματος, προστασία του εγκεφάλου όσο το δυνατόν περισσότερο και προετοιμασία για μεταφορά. Μετά έρχεται η συντήρηση και η μακροπρόθεσμη αποθήκευση σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
Η λέξη κρυοτωριούμός υποδήλωνε ότι αυτή η αλυσίδα είχε βρει καταφύγιο. Υποδήλωνε μια εγκατάσταση χτισμένη για πολλαπλούς ασθενείς. Υποδήλωνε επίσης τάξη. Θεωρητικά, μια οριζόντια κάψουλα θα μπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερα από ένα άτομα. Θα μπορούσαν να προστίθενται ασθενείς χωρίς να αλλάζει σημαντικά η θερμοκρασία. Ένα άτομο θα μπορούσε να αφαιρεθεί χωρίς να διαταράσσονται τα άλλα.
Αυτό φαίνεται καθαρό στο χαρτί. Ο σχεδιασμός προοριζόταν να μειώσει τις χειρονακτικές επεμβάσεις, να κόψει τα έξοδα μεταφοράς και να κάνει το σύστημα πιο πρακτικό. Εξαρτόταν επίσης από ένα επίπεδο χρηματοδότησης και τεχνικού ελέγχου που συχνά δεν υπήρχε στην αρχική κρυονική.
Εδώ είναι το δύσκολο κομμάτι. Η διάσημη διατύπωση ήταν μεγαλύτερη από την πραγματικότητα πίσω από αυτήν. Ο ισχυρισμός για έναν ολοκληρωμένο κρυοτωριούμ αργότερα θεωρήθηκε υπερβολικός. Η εγκατάσταση δεν λειτούργησε ποτέ όπως προέβλεπε ο σχεδιασμός. Τα χρήματα ήταν λίγα. Δεν υπήρχαν όλα τα βασικά απαιτούμενα στοιχεία. Η κάψουλα υπήρχε, αλλά το πλήρες πλάνο δεν έγινε μια σταθερή λειτουργική υπηρεσία.
Αυτό είναι ένα από τα παλαιότερα μοτίβα στην κρυονική. Το πεδίο κινείται μεταξύ της μηχανικής και της επιθυμίας. Μια συσκευή μπορεί να είναι πραγματική. Μια εγκατάσταση μπορεί να είναι πραγματική. Το νόημα που της δίνουν οι άνθρωποι μπορεί ωστόσο να προηγείται των γεγονότων.
Αυτό δεν κάνει την ιδέα άχρηστη. Την κάνει ανθρώπινη.
Σκεφτείτε ένα μικρό παράδειγμα. Φανταστείτε ένα νοσοκομείο ανακοινώνει ένα νέο μονάδα εντατικής θεραπείας. Τα δωμάτια χτίζονται. Οι μηχανές φτάνουν. Ωστόσο, δεν υπάρχουν αρκετό προσωπικό, αρκετά προμήθειες και αρκετή ενέργεια για να χρησιμοποιηθεί η μονάδα όπως σχεδιάστηκε. Το κτίριο υπάρχει, αλλά η υπόσχεση είναι μόνο εν μέρει ζωντανή. Η αρχική κρυονική συχνά έμοιαζε έτσι. Η δομή θα μπορούσε να είναι εντυπωσιακή, ωστόσο η πραγματικότητα λειτουργίας παρέμενε ευάλωτη.
Τα αρχικά ενημερωτικά δελτία γύρω από αυτές τις προσπάθειες συχνά χρησιμοποιούσαν έντονη γλώσσα. Αυτό βοήθησε να τραβήξει την προσοχή. Επίσης προκάλεσε κριτική αργότερα. Από κοντά, οι εμπλεκόμενοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι πιο ειλικρινείς. Ήξεραν ότι θα έρχονταν επιστολές και κλήσεις. Ήξεραν ότι το ενδιαφέρον αυξανόταν. Ήξεραν επίσης ότι το ενδιαφέρον δεν ήταν ίδιο με το σταθερό χρηματοδότηση και το χρηματοδότηση δεν ήταν ίδιο με την αξιόπιστη μακροπρόθεσμη φροντίδα.
Αυτό το χάσμα έχει σημασία για όποιον προσπαθεί να κατανοήσει την κρυονική ειλικρινά. Ένας ισχυρισμός για μια πρώτη εγκατάσταση λέει κάτι για την φιλοδοξία. Δεν λέει ότι η συντήρηση έχει λυθεί. Δεν λέει ότι ένα άτομο που συντηρείται σήμερα θα αναστηθεί αύριο. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονικής δεν έχει αναστηθεί.
Άρα τι αντιπροσώπευε πραγματικά ο κρυοτωριούμός; Αντιπροσώπευε μια προσπάθεια να κινηθεί από την αυτοσχεδιασμό προς την υποδομή. Σήμαινε ότι η κρυονική προσπαθούσε να φαίνεται λιγότερο σαν μια προσωρινή διάσωση και περισσότερο σαν μια υπηρεσία με μέλλον. Αυτό ήταν ένα σοβαρό βήμα, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα ήταν αδυνατότερο από τη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε για να περιγραφεί.
Επίσης έδειξε το πρόβλημα της εμπιστοσύνης. Όταν ένα πεδίο είναι νέο, οι λέξεις κουβαλούν βαρύ φορτίο. Αν η διατύπωση προηγείται της μηχανής, οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν παραπλανημένοι. Αν η διατύπωση μένει πολύ μικρή, οι άνθρωποι μπορεί ποτέ να μην παρατηρήσουν τη δουλειά καθόλου. Η κρυονική έχει ζήσει σε αυτή την ένταση από την αρχή.
Υπάρχει μια άλλη μάθηση εδώ. Οι τεχνολογίες που κοιτούν στο μέλλον συχνά ξεκινούν με τραχιές άκρες. Οι πρώτες εκδόσεις είναι σπάνια καθαρές. Αλλά η τραχύτητα δεν είναι ίδια με την απόδειξη. Μια κάψουλα, ένα θησαυροφυλάκιο, ένα πλάνο αποθήκευσης ή ακόμη και ένα ψηφιακό αρχείο μπορούν να βοηθήσουν στην προετοιμασία για το μέλλον. Καμία από αυτές τις coisas δεν εγγυάται ότι το μέλλον θα συνεργαστεί.
Γι’ αυτό η ιστορία του κρυοτωριούμού έχει ακόμη σημασία. Βάζει μια απλή ερώτηση: Κοιτάζουμε ένα λειτουργικό μονοπάτι ή μόνο μια ονόμα με ελπίδα; Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι η αρχική κρυονική είχε πραγματικά μέρη και πραγματικά όρια ταυτόχρονα. Είχε φιλοδοξία, αλλά και έλλειψη. Είχε ιδέες μηχανικής, αλλά όχι πλήρη επιτυχία.
Για έναν αναγνώστη που προσπαθεί να κατανοήσει την κρυονική ως μια επιλογή, αυτή η ισορροπία είναι χρήσιμη. Προλαμβάνει δύο λάθη. Το ένα είναι ο κυνισμός, που λέει ότι τίποτα ποτέ δεν μετράει. Το άλλο είναι η εύκολη πίστη, που αντιμετωπίζει κάθε έντονο ισχυρισμό ως τετελεσμένο γεγονός. Το καλύτερο μονοπάτι είναι πιο αργό. Ρωτάει τι υπάρχει, τι λειτουργεί, τι λείπει και τι είναι μόνο υπόσχεση.
Ένας κρυοτωριούμός προοριζόταν να είναι ένα βήμα προς την αξιόπιστη συντήρηση. Σε αυτό το смысле, ήταν σημαντικό. Αλλά δεν ήταν μια τελική απάντηση στον θάνατο, τον χρόνο ή την ταυτότητα. Ήταν ένα σημάδι πρόθεσης και η πρόθεση είναι μόνο το πρώτο μέρος οποιασδήποτε σοβαρής προσπάθειας.
Αυτό είναι που βρίσκω πιο χρήσιμο σε αυτή την ιστορία. Διδάσκει περιστολή χωρίς να σκοτώνει την ελπίδα. Επιτρέπει στην ελπίδα να παραμείνει ειλικρινής.
Το Longer Horizon ζει σε αυτόν τον ίδιο χώρο, με μια σαφή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·