Cryonics Questions and Choices
Η απλή ερώτηση εδώ είναι απλή. Αν ένα άτομο έχει κηρυχθεί νομικά νεκρό, μπορεί το σώμα ή ο εγκέφαλός του να διατηρηθεί σε ψυχρή αποθήκευση για μια μελλοντική προσπάθεια επισκευής; Στην Πολιτεία της Ουάσινγκτον, η απάντηση είναι ναι, με την έννοια ότι η κρυονική αποθήκευση είναι νομικά δυνατή σύμφωνα με τη νομοθεσία της πολιτείας, ως μορφή συντήρησης μετά θάνατον και όχι ως ιατρική θεραπεία για ζωντανό πρόσωπο.
Αυτό το νομικό σημείο έχει σημασία γιατί η κρυονική εξαρτάται από τον χρόνο, τις μεταφορές και τα ξεκάθαρα έγγραφα. Δεν γίνεται ενώ κάποιος είναι εν ζωή. Ξεκινά μόνο μετά από μια εξουσιοδοτημένη νομική δήλωση θανάτου, και τότε ο στόχος είναι να μειωθεί η ζημία όσο το δυνατόν περισσότερο πριν από την μακροπρόθεσμη ψυχρή αποθήκευση.
Εδώ μπερδεύονται πολλοί άνθρωποι. Η κρυονική δεν είναι υπόσχεση ότι ένα άτομο θα επιστρέψει. Είναι μια προσπάθεια συντήρησης βασισμένη στην ελπίδα ότι τα μελλοντικά εργαλεία επισκευής μπορεί κάποια μέρα να κάνουν αυτό που η τρέχουσα ιατρική δεν μπορεί.
Γιατί η νομοθεσία της πολιτείας έχει τόσο μεγάλη σημασία
Η κρυονική είναι μια πρακτική αλυσίδα βημάτων, όχι μία παγωμένη στιγμή. Μετά τον νομικό θάνατο, οι ομάδες μπορεί να προσπαθήσουν να ψύξουν τον ασθενή, να τοποθετήσουν το σώμα σε προστατευτικές συνθήκες και να οργανώσουν τη μεταφορά σε έναν χώρο αποθήκευσης. Αν ο νόμος μπλοκάρει αυτά τα βήματα, ολόκληρο το σχέδιο μπορεί να αποτύχει πριν ξεκινήσει έστω και η συντήρηση.
Το γεγονός ότι η νομοθεσία της Πολιτείας της Ουάσινγκτον είναι ανοικτή στην κρυονική αποθήκευση σημαίνει ότι η νομική πόρτα δεν είναι κλειστή σε επίπεδο πολιτείας. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε λεπτομέρεια είναι εύκολη. Οι κανόνες μπορεί ακόμη να διαφέρουν ανάλογα με την τοπική πρακτική, την κατάσταση μεταφοράς και τα ίδια τα έγγραφα του ατόμου. Αλλά το νομικό περιβάλλον έχει σημασία επειδή η κρυονική δεν είναι ποτέ μόνο ένα τεχνικό ερώτημα. Είναι επίσης ένα ερώτημα κατά πόσον η διαδικασία μπορεί να εκτελεστεί καθόλου.
Για τις οικογένειες, αυτό μπορεί να φαίνεται απότομο. Μια δήλωση θανάτου είναι ένα σκληρό όριο. Μετά από αυτό το σημείο, η κρυονική μετακινείται από ιδέα σε διαδικασία. Ο νόμος διαμορφώνει αν αυτή η διαδικασία μπορεί να διαχειριστεί με τάξη.
Τα βήματα μεταξύ θανάτου και αποθήκευσης
Η κρυονική συχνά περιγράφεται με μία λέξη, αλλά περιέχει αρκετά διακριτά στάδια. Πρώτα έρχεται η αναμονή (standby), που σημαίνει να είσαι έτοιμος γύρω από την ώρα του θανάτου ώστε το σώμα να ψυχθεί γρήγορα μετά τη νομική δήλωση. Στη συνέχεια έρχεται η σταθεροποίηση, η οποία στοχεύει να επιβραδύνει τη βλάβη από τη στέρηση οξυγόνου και κυκλοφορίας. Μετά από αυτό έρχεται η μεταφορά, συνήθως σε ένα κέντρο συντήρησης όπου μπορεί να ξεκινήσει η μακροπρόθεσμη αποθήκευση.
Κάθε βήμα έχει σκοπό. Η αναμονή προσπαθεί να αποφύγει την καθυστέρηση. Η σταθεροποίηση προσπαθεί να περιορίσει τη ζημία. Η μεταφορά προσπαθεί να μεταφέρει τον ασθενή ασφαλώς στον τόπο όπου η συντήρηση μπορεί να συνεχιστεί.
Αυτός είναι ο λόγος που η τοποθεσία έχει τόσο μεγάλη σημασία. Ένα κράτος που επιτρέπει την κρυονική αποθήκευση διευκολύνει αυτά τα βήματα να συμβούν με νόμιμο τρόπο. Αλλά η νομική άδεια είναι μόνο ένα μέρος μιας μεγαλύτερης αλυσίδας. Τα άλλα μέρη είναι οι άνθρωποι, ο εξοπλισμός, ο χρόνος και οι ρυθμίσεις που υπάρχουν ήδη.
Ένα μικρό παράδειγμα
Φανταστείτε έναν άνδρα στο Σιάτλ που έχει κάνει κρυονικές ρυθμίσεις πριν από τον θάνατό του. Έχει υπογράψει τα απαραίτητα έγγραφα. Μετά από μια νομική δήλωση θανάτου, η ομάδα ανταπόκρισης αρχίζει την ψύξη και τη σταθεροποίηση. Στη συνέχεια μεταφέρεται σε μια εγκατάσταση αποθήκευσης σε συμμόρφωση με τη νομοθεσία της Ουάσινγκτον.
Αυτό το παράδειγμα είναι απλό, αλλά δείχνει την βασική ιδέα. Ο νόμος δεν συντηρεί κανένος μόνος του. Μόνο δημιουργεί χώρο για να συμβεί η διαδικασία συντήρησης μετά τον θάνατο, αν τα άλλα κομμάτια είναι έτοιμα.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος που η κρυονική δεν είναι μια αυθαίρετη επιλογή. Απαιτεί προγραμματισμό πριν από την τελευταία στιγμή. Χωρίς αυτόν τον προγραμματισμό, ακόμα και ένας ευνοϊκός νόμος μπορεί να μην βοηθήσει πολύ.
Τι δεν λέει ο νόμος
Μια νομική άδεια δεν είναι επιστημονική εγγύηση. Η νομοθεσία της Πολιτείας της Ουάσινγκτον που επιτρέπει την κρυονική αποθήκευση δεν σημαίνει ότι ένα συντηρημένο άτομο μπορεί να αναστηθεί. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονικής δεν έχει αναστηθεί. Αυτό το γεγονός παραμένει κεντρικό, ανεξάρτητα από τις ελπίδες που οι άνθρωποι τοποθετούν στην μελλοντική τεχνολογία.
Δεν σημαίνει επίσης ότι κάθε συντήρηση θα είναι ίση. Η ζημία πριν την ψύξη μπορεί να έχει μεγάλη σημασία. Οι καθυστερήσεις έχουν σημασία. Οι συνθήκες μεταφοράς έχουν σημασία. Η ποιότητα της σταθεροποίησης έχει σημασία. Η κρυονική είναι μια προσπάθεια να συντηρηθεί αυτό που μπορεί να συντηρηθεί, όχι μια ολοκληρωμένη διάσωση.
Οι άνθρωποι μερ φορές θέλουν ο νόμος να προσφέρει βεβαιότητα. Δεν μπορεί να το κάνει εδώ. Μπορεί μόνο να ορίσει τι επιτρέπεται. Το βαθύτερο ερώτημα παραμένει επιστημονικό και ανθρώπινο. Τι θα μπορούσε να επισκευάσει η μελλοντική ιατρική, αν παραμείνει αρκετή δομή;
Γιατί κάποιοι άνθρωποι βλέπουν πιθανότητα σε αυτό
Η κρυονική προσελκύει ανθρώπους που δέχονται την αβεβαιότητα χωρίς να εγκαταλείπουν την ελπίδα. Δεν υποθέτουν ότι το μέλλον θα σώσει κανέναν. Σκέφτονται μόνο ότι το μέλλον μπορεί να ξέρει περισσότερα από ό,τι ξέρουμε τώρα.
Αυτό είναι ένας στενός τύπος ελπίδας, και τον βρίσκω πιο πιστευτό από τις μεγάλες υποσχέσεις. Απαιτεί υπομονή, όχι φαντασίωση. Λέει ότι ο θάνατος σήμερα μπορεί να μην αποκαλύπτει το πλήρες όριο του τι θα είναι πάντα δυνατό.
Την ίδια στιγμή, βοηθά να κρατήσουμε κάτι ξεκάθαρο. Ένα συντηρημένο σώμα ή εγκέφαλος δεν είναι το ίδιο με ένα επιστραφέν άτομο. Μια μελλοντική διαδικασία επισκευής, αν υπάρχει ποτέ, θα πρέπει ακόμη να λύσει πολλά δύσκολα προβλήματα. Η δομή μόνη της δεν αρκεί για να ισχυριστεί επιβίωση.
Γιατί η Ουάσινγκτον είναι ένα χρήσιμο παράδειγμα
Η Πολιτεία της Ουάσινγκτον δείχνει πώς ο νόμος μπορεί να κάνει την κρυονική αποθήκευση εφικτή στην πράξη. Αυτό δεν την κάνει ένα μοντέλο για κάθε μέρος. Οι κανόνες κρυονικής, οι κανόνες μεταφοράς και οι διαδικασίες θανάτου διαφέρουν ανά χώρα και ανά πολιτεία. Κάποιος που σκέφτεται διασυνοριακή συντήρηση θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτές τις διαφορές.
Για τους Ευρωπαίους αναγνώστες, αυτό είναι μια χρήσιμη μάθημα από μόνη της. Η κρυονική δεν είναι ένα καθολικό σύστημα. Είναι ένα μείγμα τοπικού δικαίου, λογιστικής και σχεδίων μακροπρόθεσμης αποθήκευσης. Όταν ένα μέρος επιτρέπει την αποθήκευση, δείχνει ότι η ιδέα μπορεί να χωρέσει μέσα σε πραγματικά νομικά συστήματα, όχι μόνο στη θεωρία.
Αυτό είναι σημαντικό επειδή πολλές ιδέες στραμμένες προς το μέλλον αποτυγχάνουν στο πρακτικό επίπεδο. Η κρυονική επιβιώνει μόνο αν τα νομικά, τεχνικά και ανθρώπινα μέρη ευθυγραμμίζονται όλα. Η νομοθεσία της Πολιτείας της Ουάσινγκτον βοηθά να εξηγήσει ένα κομμάτι αυτού του γρίφου.
Τι μπορεί να κατανοήσει ένας αναγνώστης τώρα
Τώρα μπορείτε να δείτε γιατί η φράση «επιτρέπει την κρυονική αποθήκευση» είναι συγκεκριμένη και περιορισμένη. Σημαίνει ότι ο νόμος επιτρέπει στη συντήρηση μετά θάνατον να συμβεί. Δεν σημαίνει ότι η αναστήσιμη είναι διαθέσιμη. Δεν σημαίνει ότι το μέλλον έχει λυθεί. Σημαίνει ότι το πρώτο νομικό εμπόδιο είναι χαμηλότερο, και το υπόλοιπο ερώτημα αφήνεται ανοιχτό.
Αυτό είναι ένα σοβαρό μέρος να τελειώσει. Η κρυονική ξεκινά με ένα σκληρό γεγονός σχετικά με τον θάνατο, και μετά φτάνει προς ένα μέλλον που κανείς δεν μπορεί ακόμη να περιγράψει πλήρως. Η ειλικρινής εργασία είναι να κρατήσει και τις δύο πλευρές ορατές.
Το Longer Horizon θέτει την ίδια ξεκάθαρη ερώτηση με σταθερή φωνή. Τι μπορεί ειλικρινά να σημαίνει η ελπίδα όταν ο χρόνος μεταξύ τώρα και οποιασδήποτε απάντησης μπορεί να είναι πολύ μεγάλος;
Article by Lea Varga ·