Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική θέτει μια δύσκολη ερώτηση: μπορεί ένα άτομο να διατηρηθεί σε κατάσταση βαθιάς ψύξης για αρκετό χρόνο ώστε η μελλοντική επιστήμη να γίνει σχετική;
Αυτή η ερώτηση φαίνεται απλή. Δεν είναι. Η κρυονική δεν αφορά την κατάψυξη ενός ζωντανού ανθρώπου. Ξεκινά μόνο μετά από δήλωση νομικού θανάτου. Από εκεί, ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η ζημιά και να διατηρηθεί ό,τι μπορεί ακόμα να διατηρηθεί.
Η βασική ιδέα είναι σαφής. Ο ζεστός ιστός αλλάζει γρήγορα μετά τον θάνατο. Τα κύτταρα χάνουν ενέργεια. Η χημεία συνεχίζει να κινείται. Το νερό μπορεί να σχηματίσει πάγο, και ο πάγος μπορεί να καταστρέψει ευαίσθητες δομές. Η κρυονική προσπαθεί να μειώσει αυτή τη ζημιά ψύχοντας το σώμα ή τον εγκέφαλο σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
Για αυτόν τον λόγο, η διαδικασία περιγράφεται συχνά σε στάδια. Υπάρχει η προετοιμασία, η σταθεροποίηση, η μεταφορά και η συντήρηση.
Η προετοιμασία σημαίνει ότι μια ομάδα παραμένει έτοιμη κοντά στο άτομο πριν και τη στιγμή του νομικού θανάτου, όταν αυτό είναι δυνατόν. Ο στόχος είναι να ξεκινήσει η φροντίδα γρήγορα. Η σταθεροποίηση σημαίνει μείωση του στρες στο σώμα και ψύξη του ατόμου μόλις το νομικό πλαίσιο το επιτρέψει. Η μεταφορά σημαίνει μετακίνηση του ασθενούς σε χώρο συντήρησης. Η συντήρηση σημαίνει μείωση της θερμοκρασίας στην περιοχή όπου οι βιολογικές αλλαγές γίνονται εξαιρετικά αργές.
Αυτή η πολύ χαμηλή θερμοκρασία έχει σημασία επειδή οι περισσότερες χημικές δραστηριότητες σταματούν σχεδόν πλήρως εκεί. Σε κρυογονικές θερμοκρασίες, τα κύτταρα δεν λειτουργούν πλέον με τον συνηθισμένο τρόπο. Ο χρόνος, σε βιολογική έννοια, ωθείται μακριά. Αυτή είναι όλη η έλξη της κρυονικής. Δεν ισχυρίζεται ότι σταματά τον χρόνο. Προσπαθεί να αγοράσει χρόνο.
Αλλά το κρύο δεν είναι μαγεία. Ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα είναι ο πάγος. Αν το νερό μέσα στα κύτταρα μετατραπεί σε πάγο, μπορεί να προκαλέσει ζημιά στις λεπτές δομές. Η κρυονική χρησιμοποιεί therefore ειδικές μεθόδους ψύξης και προστατευτικά υγρά που ονομάζονται κρυοπροστατευτικά. Αυτά τα υγρά βοηθούν στη μείωση του σχηματισμού πάγου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο στόχος δεν είναι καθόλου ο συνηθισμένος παγετός. Ο στόχος είναι η vitrification (υαλοποίηση), που σημαίνει μετατροπή του ιστού σε μια κατάσταση σαν γυαλί αντί για μια κατάσταση κρυστάλλου πάγου.
Αυτό ακούγεται κομψό, και με κάποιους τρόπους είναι. Ωστόσο, είναι επίσης ευάλωτο. Η ψύξη πρέπει να συμβαίνει με προσοχή. Αν η διαδικασία είναι πολύ ανώμαλη, συσσωρεύεται στρες. Αν η χημεία είναι λάθος, μπορεί να συμβεί ακόμα ζημιά. Αν η θέρμανση είναι μη ελεγχόμενη, μπορεί να εμφανιστεί νέα βλάβη κατά την επιστροφή από το κρύο. Η βαθιά συντήρηση είναι τεχνικό έργο, όχι μαγικό ξόρκι.
Ένα μικρό παράδειγμα βοηθά. Φανταστείτε ένα τζάμι και ένα ταψί με παγάκια. Το γυαλί είναι στερεό, αλλά δεν έχει αιχμηρούς κρυστάλλους πάγου μέσα του. Τα παγάκια έχουν. Η κρυονική ελπίζει να μεταφέρει το βιολογικό υλικό πιο κοντά στην πλευρά του γυαλιού σε αυτή την εικόνα, επειδή η ζημιά από τους κρυστάλλους είναι ένας από τους κύριους εχθρούς της δομής. Παρόλα αυτά, ο πραγματικός ιστός είναι πολύ πιο σύνθετος από το γυαλί. Ο εγκέφαλος δεν είναι ένα τζάμι.
Αυτός είναι ο λόγος που η ειλικρινής γλώσσα της κρυονικής έχει σημασία. Η συντήρηση δεν είναι επαναφορά στη ζωή. Δεν είναι υπόσχεση ότι ένα άτομο θα επιστρέψει. Κανένας ασθενής κρυονικής δεν έχει αναζωογονηθεί. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει ορατό. Το πεδίο χτίζεται πάνω σε μια πιθανότητα, όχι σε απόδειξη επιτυχίας.
Κάποιοι άνθρωποι έλκονται από την κρυονική επειδή ενδιαφέρονται για την ταυτότητα. Αναρωτιούνται αν μπορεί να διατηρηθεί αρκετή δομή για μελλοντική επισκευή. Άλλους έλκει η απλή επιθυμία για χρόνο. Μια ζωή μπορεί να νιώθει ατελείωτη. Η οικογένεια μπορεί να υπάρχει ακόμα. Η εργασία μπορεί να είναι ατελής. Ερωτήσεις μπορεί να παραμένουν ανοιχτές. Η κρυονική μιλά σε αυτό το πόνο, αλλά δεν τον εξαφανίζει.
Υπάρχει επίσης ένα νεότερο επίπεδο στη συζήτηση: ψηφιακές ιδέες. Κάποιοι άνθρωποι φαντάζονται μελλοντικά μοντέλα AI, ψηφιακά αρχεία ή ανακτήσεις προσωπικότητας ως συμπληρώματα της φυσικής συντήρησης. Αυτά τα εργαλεία μπορεί να βοηθήσουν στη μεταφορά μνήμης, στυλ ή βιογραφίας. Μπορούν ακόμη να βοηθήσουν μελλοντικούς ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα ένα άτομο. Αλλά δεν εγγυώνται επιβίωση, ταυτότητα ή συνείδηση. Ένα αρχείο κάποιου δεν είναι το ίδιο με το άτομο.
Αυτή η διαφορά έχει σημασία. Ένα ψηφιακό αντίγραφο μπορεί να είναι χρήσιμο. Μπορεί επίσης να είναι παρηγοριά. Αλλά η παρηγοριά δεν είναι βεβαιότητα. Η κρυονική ζει σε αυτό το διάστημα μεταξύ ελπίδας και απόδειξης. Ρωτά αν η δομή μπορεί να επιβιώσει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να γίνει σημαντική αργότερα. Δεν μας επιτρέπει να ισχυριστούμε ότι ήδη έχει συμβεί.
Στην ευρωπαϊκή πρακτική, εμφανίζεται ένα άλλο επίπεδο: νόμος, μεταφορά, χρηματοδότηση και διασυνοριακές ρυθμίσεις. Αυτά τα ζητήματα διαφέρουν ανά χώρα και ανά προσωπική περίσταση. Η κρυονική εντάσσεται μέσα σε πραγματικά συστήματα, όχι έξω από αυτά. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος, η νομική κατάσταση και η λογιστική έχουν μεγάλη σημασία. Σημαίνει επίσης ότι η διαδικασία δεν είναι ποτέ μόνο τεχνική. Είναι ανθρώπινη, διαδικαστική και περιορισμένη από τον κόσμο όπως είναι.
Για μένα, ο πιο ειλικρινής τρόπος να μιλήσουμε για την κρυονική είναι να κρατήσουμε δύο σκέψεις μαζί χωρίς να τις θολώσουμε. Το ένα είναι ότι οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να επιβραδύνουν πολύ τις βιολογικές αλλαγές. Το άλλο είναι ότι η επιβράδυνση δεν είναι το ίδιο με την αποκατάσταση. Αυτή η χάσμα είναι όλο το θέμα.
Άρα το καθαρό μάθημα είναι αυτό: η κρυονική διατηρεί ό,τι μπορεί χρησιμοποιώντας ακραίο κρύο, προσεκτική ψύξη και προστασία against ζημιά από πάγο, αλλά δεν υπόσχεται επιστροφή. Ένας αναγνώστης μπορεί τώρα να κατανοήσει το βασικό μονοπάτι από τον νομικό θάνατο μέχρι τη συντήρηση, και να δει γιατί το πεδίο κρατά τόσο πραγματική τεχνική προσπάθεια όσο και πραγματική αβεβαιότητα.
Το Longer Horizon κρατά αυτόν τον τύπο ερώτησης σε ορατότητα, με ένα καθαρό μάτι στην κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και το τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·