Cryonics Questions and Choices
Τι συμβαίνει όταν ένα άτομο θέλει μια ευκαιρία για μελλοντική αποκατάσταση, αλλά το παρόν μπορεί να προσφέρει μόνο φροντίδα μετά τον θάνατο; Αυτή είναι η δύσκολη ερώτηση που βρίσκεται στο επίκεντρο της κρυονικής. Δεν είναι μια ερώτηση για φαντασίωση. Είναι μια ερώτηση για τις επιλογές που γίνονται πριν και μετά τον νόμιμο θάνατο.
Η κρυονική ξεκινά σε ένα στενό χρονικό σημείο. Το άτομο έχει ήδη δηλωθεί νεκρό από το νόμο. Μόνο τότε μπορούν να ξεκινήσουν οι διαδικασίες της κρυονικής. Αυτό το γεγονός είναι σημαντικό γιατί κρατά το θέμα ειλικρινές. Η κρυονική δεν είναι θεραπεία για έναν ζωντανό ασθενή. Είναι μια προσπάθεια να επιβραδυνθεί η απώλεια μετά τον θάνατο και να διατηρηθεί η δομή για ένα μέλλον που δεν υπάρχει ακόμη.
Αυτός είναι ο λόγος που τα λόγια γύρω από την κρυονική έχουν σημασία. Standby (αναμονή) σημαίνει ότι μια ομάδα είναι έτοιμη κοντά στον ασθενή. Σταθεροποίηση σημαίνει να μην επιτρέπεται στην ζημιά να χειροτερεύει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Μεταφορά σημαίνει μετακίνηση του ασθενούς σε μακροχρόνια φροντίδα. Διατήρηση σημαίνει χαμηλώση της θερμοκρασίας και χρήση μεθόδων που προορίζονται να περιορίσουν τη ζημιά. Κάθε βήμα είναι πρακτικό. Κάθε βήμα έχει όρια.
Γιατί standby, σταθεροποίηση και μεταφορά δεν είναι το ίδιο πράγμα
Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλούν για την κρυονική σαν να ήταν μία ενιαία πράξη. Δεν είναι. Είναι μια αλυσίδα εργασιών, και κάθε μία απαντά σε ένα διαφορετικό πρόβλημα.
Το standby αφορά τον χρόνο. Μια ομάδα τοποθετείται αρκετά κοντά για να δράσει γρήγορα όταν κηρύσσεται ο νόμιμος θάνατος. Ο στόχος είναι να αποφευχθεί η καθυστέρηση. Στην κρυονική, η καθυστέρηση είναι βλάβη. Όσο μεγαλύτερο είναι το κενό, τόσο περισσότερο μπορεί να συσσωρευτεί η ζημιά στον εγκέφαλο και στους άλλους ιστούς.
Η σταθεροποίηση αφορά τον έλεγχο της ζημιάς. Μετά τον νόμιμο θάνατο, η ομάδα μπορεί να χρησιμοποιήσει υποστήριξη κυκλοφορίας, ψύξη και φάρμακα για να μειώσει περαιτέρω τραυματισμούς. Η ιδέα είναι απλή. Αν το σώμα βρίσκεται ήδη σε δυσκολία, μην αφήνετε τη δυσκολία να βαθαίνει.
Η μεταφορά αφορά την απόσταση. Κάποιοι ασθενείς πρέπει να μετακινηθούν πριν μπορέσει να συμβεί η μακροχρόνια διατήρηση. Αυτή η μετακίνηση πρέπει να κρατήσει το σώμα όσο το δυνατόν πιο προστατευμένο κατά μήκος της διαδρομής. Στην πράξη, αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ψύξη, αντικατάσταση αίματος και στενή προσοχή στη χρονοδιάθεση.
Ένα μικρό παράδειγμα βοηθά. Φανταστείτε ένα άτομο να πεθαίνει σε ένα νοσοκομείο μακριά από το χώρο αποθήκευσης. Το standby ετοιμάζει την αντίδραση. Η σταθεροποίηση ξεκινά μετά την κήρυξη θανάτου. Η μεταφορά στη συνέχεια μεταφέρει τον ασθενή στο μέρος όπου μπορούν να συνεχιστούν οι διαδικασίες κρυοπροστασίας. Ένας αδύναμος κρίκος μπορεί να επηρεάσει όλη την αλυσίδα.
Η επιλογή δεν είναι μόνο τεχνική
Η κρυονική συχνά περιγράφεται ως ένα μηχανικό πρόβλημα. Αυτό είναι αληθές, αλλά μόνο μέρος της αλήθειας. Είναι επίσης μια ανθρώπινη επιλογή που γίνεται υπό αβεβαιότητα.
Κάποιος μπορεί να έχει συμβόλαια και χρηματοδότηση σε θέση και dennoch να αντιμετωπίζει δυσκολίες αν τα μέλη της οικογένειας αντιταχθούν, τα έγγραφα είναι παλιά ή μια τοπική αντίδραση είναι αργή. Ακόμα και μικρές λεπτομέρειες μπορεί να έχουν σημασία. Ένα βραχιολάκι μπορεί να βοηθήσει. Τα καθαρά έγγραφα μπορούν να βοηθήσουν. Οι ειλικρινείς συνομιλίες με τους συγγενείς μπορούν να βοηθήσουν. Αυτά δεν είναι εγγυήσεις. Είναι τρόποι για να μειωθεί τριβή.
Υπάρχει επίσης το ερώτημα της εμπιστοσύνης. Ένα πλάνο κρυονικής ζητά πολλά από ανθρώπους που μπορεί ποτέ να μην ξαναδώσουν το άτομο. Ζητά από αυτούς να δράσουν μετά από έναν νόμιμο θάνατο, σε σύντομο χρόνο, υπό πίεση και μέσα από συστήματα που διαφέρουν ανά χώρα. Αυτός είναι ο λόγος που το θέμα δεν μπορεί να αναχθεί μόνο στην πίστη. Εξαρτάται από τον οργανισμό, τον χρόνο και την υλοποίηση.
Εδώ πολλοί αναγνώστες σταματούν και σκέφτονται. Δεν ζητούν ένα όνειρο. Ρωτούν αν υπάρχει οποιοδήποτε σοβαρό μονοπάτι από τον παρόντα θάνατο στη μελλοντική αποκατάσταση. Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι κανείς δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι αυτό το μονοπάτι λειτουργεί. Κανένα ανθρώπινο ασθενή κρυονικής δεν έχει αναβιώσει. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει ορατό.
Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να σημαίνει η διατήρηση
Η διατήρηση είναι το μέρος που τραβά την περισσότερη ελπίδα και την περισσότερη προσοχή. Η ελπίδα είναι εύκολο να ονομαστεί. Αν η δομή διατηρηθεί αρκετά καλά, η μελλοντική τεχνολογία μπορεί να κάνει περισσότερα από ό,τι μπορεί να κάνει η τρέχουσα ιατρική σήμερα. Η προσοχή είναι εξίσου σαφής. Οι διατηρούμενοι ιστοί δεν είναι αναβιωμένοι ιστοί. Τα αποθηκευμένα εγκέφαλοι δεν είναι συνειδητά άτομα.
Αυτή η διάκριση έχει σημασία επειδή η κρυονική συχνά συγχέεται με τη γλώσσα της ανάστασης. Κατανοείται καλύτερα ως μια στοιχηματισμός για μελλοντική αποκατάσταση. Το στοίχημα είναι στενό. Εξαρτάται από την ιδέα ότι αρκετές βιολογικές πληροφορίες μπορεί να επιβιώσουν αρκετά για να τις χρησιμοποιήσει η μελλοντική επιστήμη.
Εδώ είναι που η αποκατάσταση και η αναζωογόνηση εισέρχονται στη συζήτηση. Δεν είναι τρέχουσες εξελίξεις. Είναι μελλοντικές πιθανότητες. Κάποια περιοδικά κρυονικής και συζητήσεις έρευνας αντιμετωπίζουν την αναβίωση ως πρόβλημα αποκατάστασης, όχι μαγείας. Αυτή η προσέγγιση είναι σοβαρή. Ρωτάει ποια ζημιά υπάρχει και ποια μελλοντικά εργαλεία μπορεί κάποια μέρα να την αντιστρέψουν.
Ψηφιακές ιδέες μπορούν να μπουν εδώ στην εικόνα, αλλά μόνο με περιορισμένο τρόπο. Ένα ψηφιακό αρχείο, μοντέλο προσωπικότητας ή χάρτης εγκεφάλου μπορεί να κρατήσει πληροφορίες. Δεν μπορεί να αποδείξει επιβίωση. Δεν μπορεί να αποδείξει συνειδητότητα. Μπορεί να βοηθήσει με τη μνήμη, την ταυτότητα ή την ιστορία. Δεν λύνει το βαθύτερο ερώτημα του ατόμου.
Η πρακτική πλευρά είναι μέρος της φιλοσοφίας
Η κρυονική δεν αφορά μόνο ερωτήσεις στυλ επιστημονικής φαντασίας. Εξαρτάται επίσης από έγγραφα, χρηματοδότηση και συντονισμό. Αυτά τα μέρη είναι απλά, ακόμα και βαρετά, και αυτό είναι ακριβώς ο λόγος που έχουν σημασία.
Ένα πλάνο μπορεί να αποτύχει επειδή οι πληροφορίες είναι ξεπερασμένες. Μπορεί να αποτύχει επειδή οι συγγενείς δεν γνωρίζουν τις επιθυμίες του ατόμου. Μπορεί να αποτύχει επειδή η νομική και ιατρική διαδρομή είναι ασαφής σε μια δεδομένη χώρα. Μπορεί να αποτύχει επειδή η μεταφορά παίρνει πολύ χρόνο. Στην κρυονική, πολλά λάθη είναι συνηθισμένα λάθη. Αυτός είναι ένας λόγος που το θέμα απαιτεί ρεαλισμό.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι άνθρωποι στον χώρο επιστρέφουν συνεχώς στην προετοιμασία. Όχι επειδή η προετοιμασία δημιουργεί βεβαιότητα. Δεν το κάνει. Αλλά μπορεί να κρατήσει προβλήματα που θα μπορούσαν να προληφθούν από το να μεγαλώσουν σε μοιραία για το ίδιο το πλάνο. Σε αυτό το sense, η κρυονική είναι partly about the future and partly about discipline in the present.
Νομίζω ότι αυτή είναι η πιο ανθρώπινη πλευρά της. Ένα άτομο δεν επιλέγει μόνο μια τεχνική. Επιλέγει αν θα αφήσει χώρο για μια μελλοντική απάντηση, ακόμα και όταν το παρόν δεν μπορεί να την παρέχει.
Τι μπορεί να κατανοήσει ένας αναγνώστης τώρα
Η κύρια μάθηση είναι αυτή. Η κρυονική είναι μια ακολουθία βημάτων μετά τον νόμιμο θάνατο, όχι μια θεραπεία για τους ζωντανούς. Το standby, η σταθεροποίηση, η μεταφορά και η διατήρηση έχουν κάθε ένα διαφορετικό ρόλο, και κάθε ένα μπορεί να βοηθηθεί ή να βλαφθεί από τον χρόνο, τα έγγραφα και την ανταπόκριση της οικογένειας.
Τώρα μπορείτε να διαβάσετε συζητήσεις για την κρυονική με πιο οξύ βλέμμα. Μπορείτε να διακρίνετε τη διαφορά μεταξύ μιας πραγματικής διαδικασίας, μιας μελλοντικής ελπίδας και μιας υπόσχεσης που πάει πολύ μακριά. Αυτή είναι μια καλύτερη θέση για να σταθεί κανείς όταν το ερώτημα είναι ο χρόνος, η απώλεια και το τι μπορεί ακόμη να είναι δυνατό.
Το Longer Horizon (Το Μεγαλύτερο Ορίζοντας) βρίσκεται κοντά στην ίδια ερώτηση, με χώρο για ήσυχη σκέψη. Ρωτάει τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα όταν το μέλλον είναι αβέβαιο και το παρόν εξακολουθεί να έχει την τελευταία λέξη.
Article by Lea Varga ·