Cryonics Questions and Choices
Ένα δύσκολο ερώτημα βρίσκεται στο επίκεντρο της κρυονικής. Τι, ακριβώς, επιλέγουν οι άνθρωποι όταν την επιλέγουν;
Η απάντηση είναι λιγότερο δραματική από ό,τι περιμένουν πολλοί. Η κρυονική δεν είναι υπόσχεση ζωής μετά θάνατον. Είναι ένα σύνολο βημάτων που προτίθεται να ξεκινήσει μετά τον νομικό θάνατο, με την ελπίδα ότι η ιατρική του μέλλοντος θα μπορέσει περισσότερα από ό,τι μπορεί η σημερινή ιατρική. Αυτή η ελπίδα είναι αρκετά πραγματική για να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Δεν είναι όμως αρκετά ισχυρή για να υποδυθείται την βεβαιότητα.
Η πρώτη επιλογή είναι τη στιγμή μετά τον θάνατο
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η κρυονική ξεκινά με το πάγωμα. Δεν γίνεται έτσι. Ξεκινά με τον χρόνο.
Το πρώτο στάδιο ονομάζεται συχνά «αναμονή» (standby). Αυτό σημαίνει ότι μια ομάδα είναι έτοιμη κοντά στον ασθενή πριν κηρυχθεί ο θάνατος, ώστε το διάστημα μεταξύ του νομικού θανάτου και της φροντίδας να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο. Μετά ακολουθεί η σταθεροποίηση, που σημαίνει την ψύξη του σώματος και την προστασία του εγκεφάλου από επιπλέον ζημιές. Στη συνέχεια, η μεταφορά μετακινεί τον ασθενή σε έναν χώρο αποθήκευσης για μακροπρόθεσμη συντήρηση.
Αυτή η σειρά έχει σημασία. Στην κρυονική, τα λεπτά μετράνε επειδή το σώμα αλλάζει γρήγορα μετά την παύση της κυκλοφορίας. Ο στόχος στο αρχικό στάδιο δεν είναι η αναστροφή του θανάτου. Ο στόχος είναι η μείωση των αποφευχτέων τραυματισμών.
Μια απλή παράδειγμα βοηθά. Φανταστείτε ένα χειμερινό τροχαίο σε απομακρυσμένη περιοχή. Αν η βοήθεια αργήσει να φτάσει, το σώμα ψύχεται με μη ελεγχόμενους τρόπους και η ζημιά αυξάνεται. Αν εκπαιδευμένοι άνθρωποι είναι ήδη εκεί, μπορούν να δράσουν πιο γρήγορα και να κρατήσουν τις συνθήκες πιο σταθερές. Η κρυονική χρησιμοποιεί αυτή την ίδια πρακτική λογική, αλλά σε πολύ πιο ελεγχόμενο και τεχνικό πλαίσιο.
Η συντήρηση δεν είναι το ίδιο με την επαναφορά στη ζωή
Αυτό είναι το σημείο όπου η ξεκάθαρη ομιλία έχει μεγαλύτερη σημασία. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονικής δεν έχει επανέλθει στη ζωή.
Αυτό το πρόταση πρέπει να παραμένει ορατή. Είναι το όριο μεταξύ της ειλικρινούς πιθανότητας και μιας παρηγορητικής ιστορίας. Η συντήρηση μπορεί να προστατεύσει κάποια δομή για το μέλλον. Δεν αποδεικνύει ότι ένα άτομο θα επιστρέψει, ή ότι η μνήμη και η ταυτότητα θα επιβιώσουν με τρόπο που κάποιος να μπορεί να επαληθεύσει σήμερα.
Ορισμένες συζητήσεις για την κρυονική αναφέρουν επίσης την βιτριοποίηση, που σημαίνει την ψύξη με προστατευτικά χημικά ώστε να σχηματιστεί λιγότερος πάγος. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των ζημιών σε σύγκριση με το συνηθισμένο πάγωμα. Αλλά η μειωμένη ζημιά δεν είναι ακόμα το ίδιο με την αποκατεστημένη ζωή.
Εδώ είναι που οι συνηθισμένες ερωτήσεις τείνουν να χωρίζονται σε δύο είδη. Ένα είδος ρωτά: «Μπορεί να λειτουργήσει τώρα;» Η απάντηση είναι όχι, όχι στην έννοια που συνήθως εννοούν οι άνθρωποι. Το άλλο ρωτά: «Θα μπορούσε η ιατρική του μέλλοντος να κάνει περισσότερα με συντηρημένο ιστό από ό,τι μπορεί η σημερινή ιατρική;» Αυτή η ερώτηση είναι ανοιχτή και αυτή είναι πάνω στην οποία ζει η κρυονική.
Γιατί έχουν τόσο μεγάλη σημασία τα αρχικά βήματα
Οι πάροχοι κρυονικής εστιάζουν στην αναμονή, τη σταθεροποίηση και τη μεταφορά επειδή η αρχική περίοδος μετά τον νομικό θάνατο είναι η πιο εύθραυστη. Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στην έλλειψη οξυγόνου. Ο θρόμβωση του αίματος, η θερμότητα και η καθυστέρηση όλα δουλεύουν κατά της συντήρησης.
Έτσι, οι πρακτικές επιλογές στην κρυονική συχνά αφορούν τη λογιστική. Πού βρίσκεται ο ασθενής; Πόσο μακριά είναι η εγκατάσταση; Πόσο γρήγορα μπορούν να φτάσουν εκπαιδευμένοι άνθρωποι; Μπορεί να ξεκινήσει η ψύξη αμέσως; Μπορεί να μεταφερθεί το σώμα χωρίς να προστεθεί αποφευχτέα βλάβη;
Αυτές δεν είναι μικρές ερωτήσεις. Διαμορφώνουν την ποιότητα της συντήρησης πολύ πριν αρχίσει οποιαδήποτε συζήτηση για την επιστήμη του μέλλοντος. Σε ευρωπαϊκά πλαίσια, οι λεπτομέρειες μπορούν να διαφέρουν σημαντικά επειδή οι νόμοι, οι κανόνες μεταφοράς και οι ρυθμίσεις των παρόχων διαφέρουν ανά χώρα. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο το πλάνο κρυονικής μπορεί να φαίνεται πολύ διαφορετικό στην πράξη από τόπο σε τόπο.
Η χρηματοδότηση και οι επιλογές παρόχου είναι μέρος της ερώτησης
Οι άνθρωποι συχνά σκέφτονται ότι η κρυονική αφορά μόνο την τεχνολογία. Αφορά επίσης και την οργάνωση.
Ορισμένες ρυθμίσεις καλύπτουν μόνο τη βασική υπηρεσία συντήρησης. Άλλες μπορεί να περιλαμβάνουν αναμονή ή μεταφορά, ή να τις προσφέρουν ως ξεχωριστές επιλογές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα μέλη χρησιμοποιούν πρόσθετη χρηματοδότηση για να βοηθήσουν στην πληρωμή ταξιδιών ή γρήγορης αντίδρασης. Σε άλλες περιπτώσεις, η περιφερειακή ρύθμιση είναι πιο περιορισμένη και ο ασθενής εξαρτάται από ένα ευρύτερο δίκτυο.
Για αυτόν τον λόγο η κρυονική δεν είναι ποτέ απλά μια τεχνική πράξη. Είναι επίσης μια επιλογή σχετικά με την πρόσβαση, την προετοιμασία και το πόση αβεβαιότητα ένα άτομο είναι διατεθειμένο να δεχτεί. Ένα πλάνο μπορεί να είναι λεπτομερές και να εξαρτάται ακόμη από γεγονότα που κανείς δεν ελέγχει καλά, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου, της απόστασης και της νομικής διαδικασίας.
Η ειλικρινής ερώτηση δεν είναι αν ένα πλάνο sounding ολοκληρωμένο στο χαρτί. Είναι αν η αλυσίδα από την κήρυξη του θανάτου μέχρι τη συντήρηση μπορεί πραγματικά να συμβεί όπως σκοπόταν.
Οι ψηφιακές ιδέες μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν αντικαθιστούν τη συντήρηση
Ορισμένοι άνθρωποι ρωτούν επίσης για το ψηφιακό απόγονο, τα μοντέλα ΤΝ ή τις καταγεγραμμένες μνήμες. Αυτά μπορούν να διατηρήσουν ίχνη της φωνής, των συνηθειών και των ιστοριών ενός ατόμου. Μπορούν ακόμη και να κάνουν δυνατόν έναν τύπο αλληλεπίδρασης μετά τον θάνατο.
Αλλά ένα ψηφιακό μοντέλο δεν είναι ένα άτομο. Ένα αρχείο δεν είναι συνείδηση. Μια καταγεγραμμένη φωνή δεν είναι επιβίωση.
Αυτή η διάκριση έχει σημασία επειδή η κρυονική ζητά ήδη υπομονή και αυτοσυγκράτηση. Δεν πρέπει να γεμίζεται με ισχυρισμούς ότι ένας ψηφιακός διπλότυπος εγγυάται την ταυτότητα. Στο καλύτερο case, τα ψηφιακά εργαλεία μπορεί να διατηρούν μοτίβο και μνήμη με περιορισμένο τρόπο. Δεν λύνουν το πρόβλημα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει η κρυονική, που είναι η βιολογική συνέχεια υπό συνθήκες που η ιατρική του μέλλοντος μπορεί μια μέρα να κατανοήσει καλύτερα.
Τι μπορεί να κρατήσει ένας αναγνώστης
Ένα άτομο που κοιτάζει την κρυονική δεν χρειάζεται ένα φανταστικό. Χρειάζεται ένα καθαρό πλαίσιο.
Η κρυονική ξεκινά μετά τον νομικό θάνατο. Τα αρχικά της βήματα είναι η αναμονή, η σταθεροποίηση και η μεταφορά. Η συντήρηση στοχεύει στη μείωση της ζημιάς, όχι στην απόδειξη της επαναφοράς. Κανένας ανθρώπινος ασθενής δεν επέστρεψε. Αυτή είναι η αλήθεια που βρίσκεται κάτω από κάθε σοβαρή συζήτηση.
Και ωστόσο, υπάρχει λόγος που η ερώτηση επιβιώνει. Ορισμένοι άνθρωποι δεν ψάχνουν για βεβαιότητα. Ψάχνουν για τον στενό χώρο όπου η προθυμία και η ελπίδα μπορούν να συναντηθούν χωρίς να λέψουν ο ένας στον άλλον ψέματα. Αυτός ο χώρος είναι μικρός, αλλά είναι πραγματικός.
The Longer Horizon χτίζεται γύρω από αυτή την ίδια ήσυχη πίεση: μία σαφής ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη συντήρηση του μέλλοντος και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·