Cryonics Questions and Choices
Τι ζητά πραγματικά η κρυονική από ένα άτομο; Ζητά μια δύσκολη κρίση. Όχι αν η μελλοντική ιατρική είναι βέβαιη, αλλά αν παραμένει αρκετά πιθανή ώστε να έχει σημασία.
Αυτό είναι διαφορετικό ερώτημα. Και είναι το σωστό για όποιον θέλει μια ειλικρινή άποψη για την κρυονική.
Η κρυονική ξεκινά μετά τον νομικό θάνατο. Δεν είναι θεραπεία για ένα ζωντανό άτομο. Αυτό το σημείο έχει σημασία γιατί αποσαφηνίζει μια συνηθισμένη σύγχυση. Η κρυονική δεν ισχυρίζεται ότι σώζει κάποιον από τα χείλη του θανάτου στην κανονική ιατρική έννοια. Ξεκινά αφού το νόμος έχει πει ότι το άτομο είναι νεκρό.
Από εκεί, η πρακτική εργασία έχει συγκεκριμένο σχήμα. Πρώτα έρχεται η προετοιμασία (standby). Αυτό σημαίνει ότι μια ομάδα είναι έτοιμη κοντά στον ασθενή, ώστε να υπάρχει λιγότερη καθυστέρηση. Στη συνέχεια έρχεται η σταθεροποίηση. Ο στόχος είναι να επιβραδυνθεί η ζημιά όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ακολουθεί η μεταφορά, συνήθως σε έναν χώρο αποθήκευσης όπου μπορεί να ξεκινήσει η μακροπρόθεσμη διατήρηση. Με απλά λόγια, η αρχική εργασία αφορά την κέρδη χρόνου για τον εγκέφαλο και το σώμα.
Εδώ η κρυονική γίνεται χειροπιαστή. Οι πρώτες ώρες έχουν σημασία επειδή τα κύτταρα αλλάζουν γρήγορα μετά τη διακοπή της κυκλοφορίας. Χωρίς οξυγόνο, οι ιστοί αρχίζουν να αποτυγχάνουν. Η θερμότητα επιταχύνει αυτή την αποτυχία. Έτσι, οι ομάδες κρυονικής προσπαθούν να αποκαταστήσουν την κυκλοφορία για λίγο χρόνο, να ψύξουν το σώμα και να ξεπλύνουν το αίμα πριν από τα βαθύτερα βήματα ψύξης και διατήρησης.
Ένα χρήσιμο παράδειγμα είναι ένα άτομο που πεθαίνει μακριά από το κέντρο αποθήκευσης. Αν η καθυστέρηση είναι μεγάλη, η βλάβη των ιστών αυξάνεται. Αν μια ομάδα προετοιμασίας είναι κοντά, η ψύξη και η σταθεροποίηση μπορούν να ξεκινήσουν νωρίτερα. Η διαφορά δεν είναι μαγεία. Είναι χρόνος. Η κρυονική είναι, εν μέρει, ένας αγώνας με το ρολόι.
Γιατί ο πάγος έχει τόσο μεγάλη σημασία
Η κρυοβιολογία δίνει ένα σαφές μάθημα. Ο πάγος είναι ο εχθρός σε πολλές μορφές διατήρησης. Στα ζωντανά κύτταρα και τους ιστούς, ο πάγος μπορεί να σπάσει τις μεμβράνες, να παραμορφώσει τα αγγεία και να αφήσει κρυφή ζημιά πίσω. Ακόμη και μικρές ποσότητες πάγου στα αιματοφόρα αγγεία μπορεί να τα κάνει διαπερατά. Αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα επειδή τα αγγεία είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μεταφέρει νερό, οξυγόνο και προστατευτικά υγρά.
Αυτό είναι ο λόγος που η κρυονική δίνει τόση προσοχή στις μεθόδους ψύξης και στα χημικά αντιψυκτικά. Ένα αντιψυκτικό είναι μια ουσία που βοηθά στη μείωση της ζημιάς από τον πάγο. Δεν αφαιρεί τον κίνδυνο. Δεν κάνει τον παγετό ακίνδυνο. Χρησιμοποιείται επειδή ο καθαρός παγετός ήταν πολύ καταστροφικός για τους περισσότερους μεγάλους ιστούς και ολόκληρα όργανα.
Το βασικό πρόβλημα είναι απλό. Τα μικρά δείγματα είναι πιο εύκολο να προστατευτούν από τα μεγάλα. Τα κύτταρα μπορούν μερικές φορές να επιβιώσουν από συνθήκες που τα ολόκληρα όργανα δεν μπορούν. Ένα νεφρό, καρδιά ή εγκέφαλος είναι πολύ πιο δύσκολο. Έχει αγγεία, στρώσεις και ανόμοια ψύξη. Ο πάγος μπορεί να σχηματιστεί σε ένα μέρος και να εξαπλώσει προβλήματα στο υπόλοιπο.
Έτσι, όταν οι άνθρωποι ακούν ότι ένας ιστός ή ένα όργανο επιβίωσε σε ένα τεστ χαμηλής θερμοκρασίας, δεν πρέπει να βιαστούν στην αναβίωση ανθρώπων. Αυτό θα ήταν λάθος. Η επιβίωση ιστού δεν είναι το ίδιο με την αποκατάσταση ενός ατόμου. Η επιτυχία στο εργαστήριο μπορεί να δείξει ότι μέρος της διαδικασίας λειτουργεί. Δεν αποδεικνύει ότι ένα διατηρημένο άνθρωπο μπορεί να ξυπνήσει ξανά.
Αυτή η διάκριση είναι η καρδιά του ζητήματος. Η κρυονική χτίζεται πάνω σε μια πιθανότητα, όχι σε μια υπόσχεση. Λέει ότι η δομή μπορεί να έχει αρκετή σημασία για να διατηρηθεί. Δεν λέει ότι η διατήρηση έχει ήδη λύσει τον θάνατο.
Τι προσπαθούν να κάνουν η προετοιμασία, η σταθεροποίηση και η μεταφορά
Η προετοιμασία (standby) αφορά την παρουσία. Άνθρωποι, εργαλεία και σχεδιασμός τοποθετούνται έτσι ώστε να χάνεται όσο το δυνατόν λιγότερος χρόνος. Στην κρυονική, αυτό έχει σημασία επειδή το διάστημα μεταξύ του νομικού θανάτου και της ψύξης μπορεί να διαμορφώσει την ποσότητα της βλάβης που συμβαίνει πριν ξεκινήσει η διατήρηση.
Η σταθεροποίηση αφορά την επιβράδυνση της χημείας. Το σώμα ψύχεται. Η κυκλοφορία μπορεί να υποστηριχθεί για λίγο. Το αίμα μπορεί να αντικατασταθεί με προστατευτική λύση. Το σημείο δεν είναι να θεραπεύσει τον ασθενή. Το σημείο είναι να μειώσει τη βλάβη που ακολουθεί τον θάνατο και να προετοιμαστεί για βαθύτερη διατήρηση.
Η μεταφορά είναι η γέφυρα προς τη μακροπρόθεσμη φροντίδα. Ένας ασθενής μπορεί να χρειαστεί να μετακινηθεί σε όλη την πόλη ή μέσω ενός συνόρου. Ο στόχος είναι να κρατήσει το σώμα όσο το δυνατόν πιο σταθερό κατά τη διάρκεια αυτής της μετακίνησης. Στην πράξη, η μεταφορά είναι μία από τις πιο ευάλωτες στιγμές επειδή προσθέτει απόσταση, χρόνο και χειρισμό. Κάθε επιπλέον βήμα μπορεί να έχει σημασία.
Για τους Ευρωπαίους αναγνώστες, η πλευρά των διασυνοριακών μετακινήσεων έχει επίσης σημασία. Νομικοί κανόνες, κανόνες μεταφοράς και διατάξεις χρηματοδότησης διαφέρουν ανά χώρα. Οι οργανισμοί κρυονικής μιλούν σε γενικούς όρους, αλλά η πραγματική διαδικασία εξαρτάται από τον τοπικό νόμο και από τις περιστάσεις του εμπλεκόμενου ατόμου. Δεν υπάρχει ένα μοναδικό ευρωπαϊκό μονοπάτι που ταιριάζει σε όλους.
Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να πει η διατήρηση
Η διατήρηση είναι η λέξη με το μεγαλύτερο συναισθηματικό φορτίο σε όλο το πεδίο. Οι άνθρωποι την ακούν και θέλουν ένα μελλοντικό άτομο. Αλλά η διατήρηση, στην κρυονική, σημαίνει αποθήκευση υπό συνθήκες που σκοπεύουν να περιορίσουν περαιτέρω ζημιά. Δεν σημαίνει ότι έχει συμβεί ανάκτηση.
Εδώ η ειλικρίνεια πρέπει να παραμείνει σταθερή. Κανένας ασθενής κρυονικής δεν έχει αναβιωθεί. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει ορατό σε κάθε σοβαρή συζήτηση. Δεν τελειώνει τη συζήτηση. Μόνο τη κρατά καθαρή.
Η μελλοντική περίπτωση για την κρυονική βασίζεται σε ένα επιχείρημα για την πληροφορία. Ορισμένοι ερευνητές και υποστηρικτές πιστεύουν ότι αρκετή δομή στον εγκέφαλο μπορεί να επιβιώσει αν η ζημιά περιοριστεί αρκετά καλά. Αυτή η ιδέα είναι ενδιαφέρουσα. Είναι επίσης αβέβαιη. Η διατηρημένη δομή δεν είναι το ίδιο με την επιστροφή της μνήμης, της συνείδησης ή της προσωπικότητας. Ένα ψηφιακό αρχείο, ένα μοντέλο AI ή μια ηχογραφημένη βιογραφία μπορεί να διατηρήσουν ίχνη μιας ζωής, αλλά δεν εγγυώνται επιβίωση.
Αυτό είναι ένα δύσκολο όριο. Δεν πρέπει να θολωθεί. Ένα άτομο δεν σώζεται από μια περιγραφή του. Ένα διατηρημένο μοτίβο δεν είναι ακόμη μια ζωντανή επιστροφή.
Παρόλα αυτά, το πεδίο έχει ένα πραγματικό strength. Θέτει ένα σοβαρό ερώτημα: αν enough της δομής του εγκεφάλου μπορεί να διατηρηθεί άθικτη, θα μπορούσε η μελλοντική ιατρική να κάνει περισσότερα από ό,τι μπορεί η τρέχουσα ιατρική; Αυτό είναι ένα δίκαιο ερώτημα. Δεν έχει λυθεί, αλλά είναι δίκαιο.
Και εξηγεί γιατί η έρευνα για τη ζημιά από τον πάγο έχει σημασία. Αν ο πάγος μπορεί να σκίσει τους τοίχους των αγγείων, να διαταράξει τα στρώματα των ιστών και να εξασθενήσει την ανάκαμψη, τότε οι καλύτερες μέθοδοι διατήρησης γίνονται περισσότερο από τεχνικές λεπτομέρειες. Γίνονται η γραμμή μεταξύ ενός κατεστραμμένου δείγματος και μιας πιθανής μελλοντικής περίπτωσης. Αυτή είναι μια στενή γραμμή. Αλλά στενό δεν σημαίνει τίποτα.
Η ειλικρινής ελπίδα που ζητά η κρυονική
Νομίζω ότι οι καλύτερες συζητήσεις για την κρυονική είναι αυτές που κρατούν δύο σκέψεις μαζί χωρίς να τις πιέζουν σε ένα σύνθημα. Μια σκέψη είναι πρακτική: οι σημερινές μέθοδοι είναι περιορισμένες και τα στοιχεία είναι ελλιπή. Η άλλη είναι ανθρώπινη: κάποιοι άνθρωποι ακόμα θέλουν μια ευκαιρία ότι η μελλοντική ιατρική μπορεί να κάνει αυτό που η τρέχουσα ιατρική δεν μπορεί.
Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από το «Το περιοδικό Cryonics 2 απαντά σε βασικά ερωτήματα». Όχι αν το πεδίο μπορεί να προσφέρει βεβαιότητα. Δεν μπορεί. Το ερώτημα είναι αν ένα άτομο μπορεί να αντιμετωπίσει τη θνητότητα και να αφήσει ακόμη χώρο για μια επιλογή που είναι σοβαρή, ακριβή και αβέβαιη.
Οι αναγνώστες δεν χρειάζονται υποσχέσεις που υπερβαίνουν τα στοιχεία. Χρειάζονται απλή γλώσσα. Χρειάζεται να γνωρίζουν τι είναι η προετοιμασία, τι προσπαθεί να διατηρήσει η σταθεροποίηση, γιατί η μεταφορά είναι ευαίσθητη και γιατί ο πάγος παραμένει τόσο ισχυρό εμπόδιο. Μόλις αυτά τα κομμάτια είναι ξεκάθαρα, η κρυονική μπορεί να φανεί για αυτό που είναι. Είναι μια προσπάθεια να προστατευτεί η πιθανότητα από τον χρόνο.
Αυτό αρκεί για να κάνει το θέμα αξίζει μια ήσυχη ματιά. Είναι επίσης αρκετό για να κρατήσει την ελπίδα ειλικρινή.
Το Longer Horizon τηρεί αυτό το ίδιο ήσυχο πρότυπο. Μια σαφής ερώτηση για την κρυονική, τη μελλοντική διατήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·