Cryonics Questions and Choices
Ένας κωδικός αναφοράς μπορεί να φαίνεται ψυχρός και ανενεργός. Ωστόσο, πίσω από μια γραμμή όπως η L 0026289279 βρίσκεται μια πολύ ανθρώπινη ερώτηση: τι συμβαίνει σήμερα στην κρυονική και τι μπορεί αυτή να υπόσχεται ειλικρινά; Αυτή είναι η ερώτηση που απαντά αυτό το μάθημα.
Η κρυονική ξεκινά με μια απλή ιδέα. Αν ένα άτομο έχει κηρυχθεί νομικά νεκρό, το σώμα ή ο εγκέφαλός του μπορούν να ψυχθούν με την ελπίδα ότι η ιατρική του μέλλοντος θα καταφέρει περισσότερα από ό,τι μπορεί η τρέχουσα ιατρική. Αυτή η ελπίδα είναι πραγματική για πολλούς ανθρώπους. Αλλά δεν αποτελεί απόδειξη. Κανένας ασθενής σε πρόγραμμα κρυονικής δεν έχει αναζωογονηθεί.
Το πεδίο βρίσκεται κοντά στην κρυοβιολογία, τη μελέτη της ζωής σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σε αυτό το ευρύτερο πεδίο, κάποια πράγματα ήδη λειτουργούν. Τα κύτταρα μπορούν να συντηρηθούν. Μικρά δείγματα ιστού μπορούν να ψυχθούν και να χρησιμοποιηθούν ξανά αργότερα. Ορισμένες εργαστηριακές μέθοδοι στοχεύουν επίσης στη συντήρηση οργάνων, επειδή τα όργανα για μεταμόσχευση είναι σε έλλειψη. Αυτά είναι σοβαρά επιστημονικά βήματα. Δεν σημαίνουν ότι ένα ολόκληρο άτομο μπορεί να επαναφερθεί σήμερα.
Αυτή η διαφορά έχει σημασία. Ένα κύτταρο δεν είναι ένα άτομο. Ένα δείγμα ιστού δεν είναι ένα μυαλό. Η προστασία ενός ολόκληρου σώματος είναι πολύ πιο δύσκολη επειδή είναι μεγάλο, πολύπλοκο και ευάλωτο σε βλάβες κατά τη διάρκεια της ψύξης και της αποθήκευσης. Το ερώτημα στην κρυονική δεν είναι αν το κρύο μπορεί να επιβραδύνει τις βλάβες. Μπορεί. Το ερώτημα είναι αν η μελλοντική αποκατάσταση μπορεί να επαναφέρει ό,τι χάθηκε.
Τι προσπαθεί να κάνει η διαδικασία
Η κρυονική προσπαθεί να μειώσει τις βλάβες μετά τον νομικό θάνατο και πριν από την μακροχρόνια αποθήκευση. Οι λέξεις-κλειδιά είναι αναμονή (standby), σταθεροποίηση, μεταφορά και συντήρηση.
Η αναμονή σημαίνει την παρουσία κοντά στον ασθενή όταν ο θάνατος πλησιάζει ή έχει μόλις κηρυχθεί. Η σταθεροποίηση σημαίνει την επιβράδυνση των περαιτέρω ζημιών το συντομότερο δυνατόν. Η μεταφορά σημαίνει τη μετακίνηση του ασθενούς σε εγκατάσταση συντήρησης. Η συντήρηση σημαίνει την ψύξη του σώματος ή του εγκεφάλου υπό ελεγχόμενες συνθήκες για μακροχρόνια αποθήκευση.
Αυτά τα βήματα προορίζονται να κερδίσουν χρόνο. Δεν αποτελούν θεραπεία. Δεν επανεκκινούν την καρδιά ούτε θεραπεύουν τον εγκέφαλο στο παρόν. Είναι μέρος μιας μεγάλης πλειστηρίασης για την επιστήμη του μέλλοντος.
Ο τεχνικός πυρήνας της διαδικασίας είναι η ψύξη χωρίς μεγάλες βλάβες από πάγο. Αν το νερό στους ιστούς παγώσει με τον συνηθισμένο τρόπο, οι κρύσταλλοι πάγου μπορούν να διαλύσουν τα κύτταρα. Για να μειωθεί αυτός ο κίνδυνος, η κρυονική και η κρυοβιολογία χρησιμοποιούν υαλοποίηση και κρυοπροστατευτικά.
Η υαλοποίηση σημαίνει τη μετατροπή των ιστών σε μια γυαλώδη κατάσταση αντί να τους αφήσει να παγώσουν με εύθραυστο τρόπο. Τα κρυοπροστατευτικά είναι χημικές ουσίες που βοηθούν στον περιορισμό του σχηματισμού πάγου. Με απλά λόγια, αποτελούν μέρος της προσπάθειας να μην σκιστούν οι ιστοί από τον πάγο. Φέρνουν όμως και τα δικά τους προβλήματα, καθώς οι ιστοί μπορεί να υποστούν στρες ή τραυματισμούς από τις χημικές ουσίες και από την ίδια την ψύξη.
Γι’ αυτό το πεδίο αφιερώνει τόσο πολύ χρόνο στα εμπόδια. Οι μεταβολές στη θερμοκρασία μπορεί να ραγίσουν τους ιστούς. Η απώλεια οξυγόνου πριν τη συντήρηση μπορεί να προκαλέσει ζημιά. Ορισμένες δομές επιβιώνουν καλύτερα από άλλες. Η αποκατάσταση μπορεί κάποτε να είναι δυνατή, αλλά αυτό παραμένει μια ελπίδα, όχι ένα τετελεσμένο αποτέλεσμα.
Γιατί έχουν σημασία οι κωδικοί αναφοράς
Ένας κωδικός όπως η L 0026289279 δεν είναι η ιστορία από μόνος του. Είναι μια σήμανση αρχείου, ένας δείκτης, ένας τρόπος ταυτοποίησης ενός θέματος, αρχείου ή εγγράφου σε ένα σύστημα. Στην κρυονική, τέτοιοι κωδικοί συχνά συνοδεύονται από πρακτικές ερωτήσεις: τι συντηρείται, πώς αποθηκεύεται, ποια επιστήμη υποστηρίζει τη μέθοδο και τι παραμένει αβέβαιο;
Εδώ είναι όπου η ειλικρινής γλώσσα έχει σημασία. Ένας κωδικός αναφοράς μπορεί να κάνει κάτι να φαίνεται σταθερό και τακτοποιημένο. Η κρυονική είναι τακτοποιημένη ως προς τη διαδικασία, αλλά όχι ως προς το αποτέλεσμα. Μια διαδικασία μπορεί να περιγραφεί λεπτομερώς χωρίς να αποδεικνύει τον τελικό στόχο.
Να ένα μικρό παράδειγμα. Φανταστείτε ένα άτομο που ενδιαφέρεται βαθιά για τη μελλοντική ιατρική αποκατάσταση. Διαβάζει ότι τα κύτταρα μπορούν να επιβιώσουν από την ψύξη και ότι τα όργανα μπορεί κάποια μέρα να συντηρηθούν για μεταμόσχευση. Αυτό το άτομο μπορεί να νιώσει ένα σπίθα ελπίδας. Η σωστή επόμενη σκέψη δεν είναι «Άρα η αναζωογόνηση είναι κοντά». Η σωστή επόμενη σκέψη είναι «Ποιο μέρος του σώματος μπορεί στην πραγματικότητα να προστατεύσει η τρέχουσα επιστήμη και ποιο μέρος παραμένει εκτός досяξιμου;»
Αυτή η αλλαγή στη σκέψη είναι ο πυρήνας της κριτικής κατανόησης της κρυονικής. Διαχωρίζει τη δυνατότητα από την υπόσχεση.
Τι ζητά πραγματικά αυτό το πεδίο
Η κρυονική συχνά αντιμετωπίζεται ως ερώτημα σχετικά με τον θάνατο. Είναι επίσης ένα ερώτημα σχετικά με τη μνήμη, την ταυτότητα και την ολοκληρωμένη ζωή. Αν μια μελλοντική μέθοδος μπορούσε να αποκαταστήσει ιστούς, θα επέστρεφε το ίδιο άτομο; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό με βεβαιότητα σήμερα.
Ψηφιακές έννοιες εισέρχονται σε αυτή τη συζήτηση από καιρού εις καιρόν. Οι άνθρωποι μιλούν για χαρτογραφήσεις εγκεφάλου, αρχεία ή μοντέλα AI ενός ατόμου. Αυτά μπορούν να συντηρήσουν ίχνη. Μπορεί να κρατούν φωνή, συνήθειες ή γραπτές μορφές. Αλλά ένα ψηφιακό αρχείο δεν είναι απόδειξη αποκατεστημένης συνείδησης. Μπορεί να μοιάζει με ένα άτομο χωρίς να είναι το ίδιο το άτομο.
Γι’ αυτό αισθάνομαι προσεκτικός όταν η κρυονική πωλείται με γενικευμένη γλώσσα. Το πεδίο αξίζει περισσότερο σεβασμό από την φαντασίωση, και περισσότερο υπομονή από τον εξευτελισμό. Έχει πραγματικές ρίζες σε εργαστήρια. Έχει επίσης αυστηρά όρια. Και τα δύο γεγονότα ανήκουν στο ίδιο δωμάτιο.
Ο πιο ρεαλιστικός τρόπος ανάγνωσης της κρυονικής είναι ως μια προσπάθεια διατήρησης επιλογών μετά τον θάνατο, όχι ως υπόσχεση ότι ο θάνατος έχει ηττηθεί. Το πραγματικό επιστημονικό ερώτημα είναι αν η μελλοντική αποκατάσταση μπορεί να πάει πιο μακριά από την τρέχουσα ιατρική. Το ανθρώπινο ερώτημα είναι αν ένα άτομο μπορεί να δεχτεί την αβεβαιότητα και παρόλα αυτά να κάνει μια επιλογή.
Εκεί είναι όπου ο κωδικός στη σελίδα γίνεται περισσότερος από έναν απλό κωδικό. Στέκει ως αντιπροσώπευση μιας συζήτησης για τον χρόνο, τη φροντίδα και το τι σημαίνει να ελπίζεις χωρίς να λες ψέματα στον εαυτό σου. Θυμίζει επίσης ότι η συντήρηση ξεκινά με διαδικασίες, αλλά η σημασία ξεκινά με ανθρώπους.
Ένας αναγνώστης που κατανοεί αυτό το μάθημα μπορεί πλέον να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ ψύξης, κρυοπrotection, υαλοποίησης και αναζωογόνησης. Αυτό το άτομο μπορεί επίσης να δει γιατί η κρυονική συζητείται με both seriousness and restraint (σοβαρότητα και αυτοσυγκράτηση). Βρίσκω αυτή την αυτοσυγκράτηση ειλικρινή. Αφήνει χώρο για τη δυνατότητα χωρίς να υπο pretends (υποδύεται) ότι το μέλλον έχει ήδη απαντήσει.
Το Μεγαλύτερο Ορίζοντα ξεκινά από το ίδιο σημείο, με μία καθαρή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και το τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·