Cryonics Questions and Choices
Τι υπόσχεται ακριβώς η κρυονική και τι δεν υπόσχεται;
Αυτή είναι η ερώτηση πίσω από πολλές επιστολές αναγνωστών. Είναι επίσης η ερώτηση που διατηρεί την ειλικρίνεια στην κρυονική. Ένα άτομο που την θέτει δεν είναι σκεπτικιστικό/ο. Είναι προσεκτικό/ή.
Η κρυονική ξεκινά μετά τη δηλώση της νομικής θανάτου. Δεν είναι θεραπεία για ζωντανό άτομο. Αυτό το όριο έχει σημασία. Διατηρεί το θέμα στον πραγματικό κόσμο, όπου η ιατρική, το δίκαιο, ο χρόνος και η τύχη έχουν όλα τα όριά τους.
Το πρώτο πράγμα που συχνά θέλουν να μάθουν οι αναγνώστες είναι πώς λειτουργεί η διαδικασία. Η σύντομη απάντηση είναι ότι η κρυονική προσπαθεί να μειώσει τις βλάβες μετά τη δήλωση του θανάτου. Η εργασία είναι προ-προγραμματισμένη/εστιασμένη στην αρχή. Ξεκινά με την κατάσταση αναμονής (standby), στη συνέχεια σταθεροποίηση, στη συνέχεια μεταφορά και τέλος μακροπρόθεσμη συντήρηση.
Standby σημαίνει ότι μια ομάδα και εξοπλισμός φέρνονται κοντά στο ασθενή πριν δηλωθεί ο θάνατος. Στόχος είναι να αποφευχθεί οποιαδήποτε καθυστέρηση. Μόλις ο θάνατος δηλωθεί νομικά, ο χρόνος γίνεται σκληρός. Ο εγκέφαλος αρχίζει να χάνει αυτό που χρειάζεται. Η αντίδραση πρέπει να είναι γρήγορη.
Η σταθεροποίηση είναι το επόμενο βήμα. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ψύξη του σώματος, υποστήριξη της κυκλοφορίας για λίγο χρόνο και χρήση μέτρων που σκοπεύουν να επιβραδύνουν περαιτέρω βλάβες. Ακολουθεί η μεταφορά. Το ασθενής μεταφέρεται σε εγκατάσταση συντήρησης, μερικές φορές για μεγάλη απόσταση ή ακόμη και μέσω συνοριακής διάβασης. Κάθε βήμα εξαρτάται από τον τοπικό νόμο, την τοπική ιατρική πρακτική και το εκάστοτε πλαίσιο.
Ακολουθεί ένα απλό παράδειγμα. Υποθέστε ότι ένα άτομο στην Κεντρική Ευρώπη έχει οργανώσει κρυονική με πάροχο αλλού. Όταν ο θάνατος δηλωθεί νομικά, μια τοπική ομάδα μπορεί να χρειαστεί να ξεκινήσει αμέσως την ψύξη και την υποστήριξη. Στη συνέχεια, το ασθενής μπορεί να μεταφερθεί στον χώρο συντήρησης. Αυτό φαίνεται απλό όταν λέγεται γρήγορα. Στην πραγματικότητα είναι μια αλυσίδα ανθρώπων, αδειών, χρονισμού και καιρού, όλα υπό πίεση.
Για αυτόν τον λόγο η κρυονική συχνά παρεξηγείται. Οι άνθρωποι ακούν τη λέξη και φαντάζονται ένα παγωμένο σώμα που περιμένει ένα μέλλον θαύμα. Αυτή η εικόνα δεν είναι ακριβής. Η κρυονική είναι μια προσπάθεια συντήρησης, όχι ένα γεγονός ανάστασης. Κανένα ανθρώπινο ασθενές κρυονικής δεν έχει αναβιώσει.
Αυτό το γεγονός δεν πρέπει να κρύβεται. Δεν κάνει την κρυονική άχρηστη. Αλλά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ένα σοβαρό άτομο θα έπρεπε να σκέφτεται γι’ αυτήν. Η κρυονική είναι μια ερώτηση σχετικά με τη δυνατότητα, όχι με την ασφάλεια. Ρωτά αν ένα άτομο που είναι νομικά νεκρό σήμερα μπορεί κάποτε να βοηθηθεί από εργαλεία που δεν υπάρχουν ακόμα.
Μερικοί αναγνώστες ρωτούν τότε για την επισκευή. Θέλουν να ξέρουν αν η μελλοντική επιστήμη θα μπορούσε να διορθώσει τις βλάβες που δημιουργεί ο θάνατος και η συντήρηση. Η απάντηση είναι ότι αυτό είναι ένα ανοιχτό επιστημονικό ελπίδα, όχι ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Μερικοί στοχαστές πιστεύουν ότι αν η ύλη μπορεί να χειριστεί σε μοριακό επίπεδο, τότε κατεστραμμένα κύτταρα θα μπορούσαν κάποια μέρα να επισκευαστούν. Αυτή η ιδέα είναι ελκυστική επειδή προκύπτει από τη γνωστή φυσική σε ευρεία έννοια. Ωστόσο, η έλξη δεν είναι απόδειξη. Μια πεποίθηση ότι κάτι μπορεί να είναι δυνατό δεν είναι το ίδιο με μια επίδειξη ότι λειτουργεί.
Εδώ είναι όπου η απλή ομιλία έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Είναι εύκολο να μετατρέψεις τη μελλοντική τεχνολογία σε μια ιστορία διάσωσης. Είναι πιο δύσκολο να πεις, «Δεν ξέρουμε». Αλλά αυτή η ειλικρίνεια είναι το μόνο χρήσιμο σημείο εκκίνησης. Αν η κρυονική πρόκειται να ληφθεί σοβαρά υπόψη, πρέπει να δεχτεί την αβεβαιότητα ως μέρος του δικού της επιχειρήματος.
Οι αναγνώστες ρωτούν επίσης για τον ρόλο των ψηφιακών ιδεών. Θα μπορούσε μια καταγραφή, ένα μοντέλο ή ένα αντίγραφο AI να διατηρήσει ένα άτομο; Αυτά τα εργαλεία μπορεί να διατηρήσουν ίχνη, συνηθειές, γλώσσα και μοτίβα σαν μνήμη. Μπορούν να βοηθήσουν οικογένειες να κρατήσουν ζωντανές τις ιστορίες. Αλλά δεν εγγυώνται επιβίωση, ταυτότητα ή συνείδηση. Μια ψηφιακή όμοιότητα είναι μια όμοιότητα. Δεν είναι το ίδιο με τη ζωντανή συνέχεια.
Αυτή η διάκριση είναι μικρή σε λέξεις και μεγάλη σε σημασία. Ένα άτομο δεν περιέχεται πλήρως σε ένα αρχείο. Παρόλα αυτά, η ψηφιακή συντήρηση μπορεί να έχει σημασία. Μπορεί να κρατήσει φωνή, κείμενο, στυλ και κάποιο μέρος παρουσίας. Για μερικούς ανθρώπους, αυτό είναι μια ανακούφιση. Για άλλους, είναι μόνο μια μερική απάντηση. Και οι δύο αντιδράσεις είναι λογικές.
Η κρυονική επίσης επιβάλλει μια πρακτική ερώτηση που πολλοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να αποφύγουν: Τι συμβαίνει στις ώρες γύρω από τον θάνατο; Εδώ η κατάσταση αναμονής, η σταθεροποίηση και η μεταφορά γίνονται περισσότερες από τεχνικούς όρους. Είναι η ανθρώπινη πλευρά της διαδικασίας. Εξαρτώνται από χρονισμό, συντονισμό, χαρτολογία και καθαρή επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων που ίσως δεν γνωρίζονται καλά μεταξύ τους.
Αυτός είναι ένας λόγος γιατί οι συζητήσεις για την κρυονική συχνά γίνονται πιο ήσυχα καθώς γίνονται πιο σοβαρές. Η ιδέα δεν είναι λαμπερή. Είναι διαδικαστική. Ρωτά ποιος καλείται, πότε καλείται και τι επιτρέπεται να κάνει. Ρωτά επίσης τι διασχίζει ένα σύνορο νομικά και τι όχι. Αυτές οι λεπτομέρειες διαφέρουν ανά χώρα και ανά προσωπική περίσταση.
Μερικοί αναγνώστες θέλουν μια απλή κρίση. Δεν νομίζω ότι μια απλή κρίση είναι ειλικρινής εδώ. Η κρυονική δεν είναι ούτε θεραπεία ούτε απάτη στην εύκολη έννοια αυτών των λέξεων. Είναι μια εικαστική επιλογή συντήρησης που γίνεται μπροστά στον θάνατο. Αυτό την κάνει ασυνήθιστη και αξίζει προσεκτική γλώσσα.
Το έργο του συντάκτη, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι να μεγαλοποιήσει την ελπίδα. Είναι να κρατήσει καθαρό το σχήμα της ερώτησης. Τι είναι γνωστό; Τι ελπίζεται; Τι λείπει ακόμα; Αυτές δεν είναι μαλακές ερωτήσεις. Είναι οι πραγματικές.
Ένας αναγνώστης που κατανοεί την κρυονική σήμερα μπορεί τώρα να δει όλη την αλυσίδα πιο καθαρά. Η κατάσταση αναμονής είναι νωπή έτοιμοτητα. Η σταθεροποίηση είναι έλεγχος ζημιών μετά τον νομικό θάνατο. Η μεταφορά κινεί το ασθενή σε μακροπρόθεσμη φροντίδα. Η συντήρηση στοχεύει να κρατήσει αυτό που μπορεί να κρατηθεί, ενώ η μελλοντική επισκευή παραμένει μια ελπίδα, όχι μια υπόσχεση.
Και αν αυτό αφήνει κάποια αβεβαιότητα στο δωμάτιο, θα πρέπει. Η ειλικρινής ελπίδα έχει άκρα. Αυτό είναι μέρος του τι το The Longer Horizon προσπαθεί να κρατήσει εν όψει, με μια καθαρή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική συντήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·