Cryonics Questions and Choices
Τι σημαίνει στην πραγματικότητα μια παρουσία κρυονίας στο Ηνωμένο Βασίλειο;
Για πολλούς ανθρώπους, η πρώτη ερώτηση είναι απλή. Η κρυονία είναι αποκλειστικά αμερικανική ιδέα ή έχει πραγματικό τόπο στον κόσμο στο Ηνωμένο Βασίλειο;
Αυτή η ερώτηση έχει σημασία γιατί η κρυονία δεν είναι απλώς μια θεωρία επί χάρτου. Εξαρτάται από πρακτικά ζητήματα. Εξαρτάται από ανθρώπους που μπορούν να αντιδράσουν, να μετακινήσουν έναν ασθενή, να τηρούν αρχεία και να εργάζονται μέσα από αποστάσεις και χρόνο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ζήτημα δεν είναι αν το μέλλον είναι φαντασιώδες. Το ζήτημα είναι αν το παρόν μπορεί να στηρίξει τα βήματα που κάνουν εφικτή μια πιθανότητα για το μέλλον.
Η κρυονία είναι η συντήρηση ενός προσώπου μετά τον νόμιμο θάνατο, σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, με στόχο την επιβράδυνση της φθοράς μέχρι η ιατρική να μπορέσει να κάνει περισσότερα. Δεν είναι θεραπεία για κάποιον που βρίσκεται ακόμη εν ζωή. Ξεκινά μόνο αφού ο θάνατος έχει δηλωθεί σύμφωνα με τον νόμο. Αυτό το όριο δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι το ίδιο το πλαίσιο.
Το Ηνωμένο Βασίλειο φέρνει τις δικές του πρακτικές ερωτήσεις. Οι μεταφορές μπορούν να διασχίσουν σύνορα. Οι νομικοί κανόνες ποικίλλουν. Τα θέλω της οικογένειας έχουν βάρος. Έχει σημασία και η τοπική αντίδραση. Μια ομάδα κρυονίας σε μια χώρα συχνά αφορά λιγότερο μια δραματική υπόσχεση και περισσότερο μια συνηθισμένη έτοιμη κατάσταση.
Η αθόρυβη δουλειά πίσω από την ιδέα
Η κρυονία ακούγεται μελλοντική, αλλά τα πρώτα βήματα είναι απλά και ανθρώπινα. Υπάρχει η ετοιμότητα, που σημαίνει να είσαι έτοιμος όταν συμβεί ο θάνατος. Υπάρχει η σταθεροποίηση, που σημαίνει η επιβράδυνση της φθοράς όσο το δυνατόν περισσότερο μετά τον νόμιμο θάνατο. Υπάρχει η μεταφορά, που σημαίνει τη μετακίνηση του ασθενούς σε μακροχρόνια φροντίδα. Στη συνέχεια έρχεται η συντήρηση, όπου το σώμα ή ο εγκέφαλος διατηρούνται σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία.
Κάθε βήμα υπάρχει επειδή ο χρόνος αμέσως μετά τον θάνατο είναι σημαντικός. Η φθορά ξεκινά νωρίς. Αν ο στόχος είναι να διατηρηθούν οι μελλοντικές επιλογές, τότε οι πρώτες ώρες έχουν τεράστια σημασία. Γι’ αυτό η τοπική οργάνωση είναι τόσο σοβαρή. Ένα πλάνο από μακριά είναι πιο αδύναμο από ένα κοντινό.
Ακολουθεί η σκληρή αλήθεια. Κανένας ανθρώπινος ασθενής κρυονίας δεν έχει αναζωογονηθεί. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει ορατό. Δεν είναι μια μικρή υποσημείωση. Είναι το κέντρο της ειλικρινούς συζήτησης. Η κρυονία είναι ένα στοίχημα για τη μελλοντική επιστήμη, όχι μια ολοκληρωμένη ιατρική μέθοδος.
Παρ’ όλα αυτά, η ιδέα δεν είναι κενή. Η ιατρική έχει αλλάξει πολλά πράγματα που κάποτε φαίνονταν σταθερά. Ασθένειες που κάποτε ήταν απελπιστικές είναι πλέον θεραπεύσιμες. Αυτή η ιστορία δεν αποδεικνύει ότι η κρυονία θα λειτουργήσει. Δείχνει μόνο γιατί κάποιοι άνθρωποι αρνούνται να πουν «αδύνατον» πολύ γρήγορα.
Γιατί η μεταφορά έχει τόσο μεγάλη σημασία
Η μεταφορά είναι εκεί όπου το αφηρημένο γίνεται πραγματικό. Ένα άτομο μπορεί να κηρυχτεί νεκρό σε ένα μέρος, να σταθεροποιηθεί εκεί και στη συνέχεια να μετακινηθεί για μακροχρόνια συντήρηση αλλού. Αυτή η μετακίνηση μπορεί να περιλαμβάνει μια τοπική ομάδα, έναν επαφή στην περιοχή και ένα κέντρο συντήρησης μακριά.
Αυτό είναι ένας λόγος για τον οποίο το ενδιαφέρον στο ΗΒ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα περιθωριακό στοιχείο. Η Βρετανία δεν είναι νησί στην συναισθηματική έννοια, αλλά είναι νησί στην πρακτική έννοια. Η απόσταση αλλάζει την οργάνωση. Αλλάζει τους χρόνους. Αλλάζει το κόστος. Αλλάζει το ποιος μπορεί να βοηθήσει στις πρώτες ώρες.
Ένα μικρό παράδειγμα το κάνει πιο ξεκάθαρο. Φανταστείτε ένα μέλος στη βόρεια Αγγλία. Ενεργοποιείται μια τοπική ομάδα ετοιμότητας. Μετά τον νόμιμο θάνατο, η ομάδα ξεκινά τη σταθεροποίηση. Στη συνέχεια, ο ασθενής προετοιμάζεται για μεταφορά σε ένα κέντρο συντήρησης εκτός της περιοχής, και ίσως εκτός χώρας. Κάθε μεταβίβαση πρέπει να λειτουργήσει. Αν αποτύχει ένα βήμα, το επόμενο βήμα έχει λιγότερη αξία.
Γι’ αυτό οι ομάδες κρυονίας συχνά ξοδεύουν τόσο πολύ χρόνο στην οργάνωση. Μπορεί να φαίνεται μη εντυπωσιακή. Πράγματι είναι. Αλλά το μέλλον εξαρτάται από μη εντυπωσιακή δουλειά.
Τι μπορεί να κάνει ένα τοπικό τμήμα ή ομάδα
Μια τοπική ομάδα δεν δημιουργεί εγγύηση. Κάνει κάτι πιο στενό και πιο χρήσιμο. Βοηθάει ανθρώπους να γνωριστούν, να ρωτήσουν ερωτήσεις και να καταλάβουν την πρακτική πλευρά της κρυονίας πριν από μια κρίση.
Μπορεί να χτίσει ένα δίκτυο ανθρώπων που γνωρίζονται μεταξύ τους. Μπορεί να συζητήσει την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης. Μπορεί να σκεφτεί τη μεταφορά. Μπορεί να βοηθήσει τα μέλη και τους ενδιαφερόμενους αναγνώστες να καταλάβουν τι είναι η συντήρηση και τι δεν είναι. Μπορεί επίσης να κάνει το θέμα λιγότερο μοναχικό.
Αυτό το τελευταίο σημείο έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι μερικές φορές παραδέχονται οι άνθρωποι. Η κρυονία είναι ένα τεχνικό θέμα, αλλά η απόφαση είναι προσωπική. Αγγίζει τη θνητότητα, την οικογένεια, τα χρήματα, την εμπιστοσύνη και τον φόβο μιας κατάληξης που φαίνεται υπερβολικά οριστική. Ένα τοπικό πλαίσιο μπορεί να κάνει αυτές τις ερωτήσεις ευκολότερο να αντιμετωπιστούν με καθαρό μυαλό.
Παρ’ όλα αυτά, μια τοπική ομάδα δεν είναι το ίδιο πράγμα με μια έξοδο. Δεν μπορεί να υποσχεθεί αναζωογόνηση. Δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι η ταυτότητα, η μνήμη ή η συνείδηση θα επιστρέψουν. Αυτές είναι ανοιχτές ερωτήσεις. Σοβαρές ερωτήσεις.
Πού ταιριάζουν οι ψηφιακές ιδέες και πού όχι
Ορισμένοι άνθρωποι φέρνουν στο τραπέζι ψηφιακά αντίγραφα, αρχεία ή μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης όταν μιλούν για κρυονία. Αυτές οι ιδέες έχουν θέση, αλλά περιορισμένη. Ένα ψηφιακό αρχείο μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση φωνής, γραφής, προτιμήσεων ή προσωπικής ιστορίας. Μπορεί να δώσει στα μέλη της οικογένειας ή σε μελλοντικά συστήματα μια πιο πλούσια εικόνα του ποιος ήταν κάποιος.
Αλλά ένα ψηφιακό μοντέλο δεν είναι πρόσωπο. Ένα ψηφιακό αρχείο δεν είναι συνείδηση. Ένα συντηρημένο μοτίβο δεν είναι απόδειξη επιβίωσης. Αυτά τα πράγματα μπορούν να υποστηρίξουν τη μνήμη και τη συνέχεια σε μια ευρεία έννοια. Δεν λύνουν το βαθύτερο πρόβλημα που προσπαθεί να λύσει η κρυονία.
Αυτή η διάκριση κρατά τη συζήτηση ειλικρινή. Αν ένα μελλοντικό σύστημα μπορεί να διαβάσει έναν συντηρημένο εγκέφαλο, ή να χτίσει ένα πειστικό μοντέλο από αρχεία, αυτό μπορεί να βοηθήσει με τη συνέχεια. Μπορεί επίσης να βοηθήσει με την ταυτοποίηση. Αλλά τίποτα από αυτά δεν εγγυάται αποκατεστημένη ζωή. Η απόσταση μεταξύ μιας αναπαράστασης και ενός ζωντανού ανθρώπου παραμένει μεγάλη.
Βρίσκω αυτή τη σαφήνεια υγιή. Η ελπίδα γίνεται πιο αδύναμη όταν αναγκάζεται να κουβαλάει ψευδείς ισχυρισμούς. Η ελπίδα γίνεται πιο γερά δεμένη όταν της επιτρέπεται να είναι ατελής.
Τι μας ζητάει το ερώτημα για το ΗΒ
Η βρετανική έκδοση της συζήτησης για την κρυονία δεν αφορά πραγματικά ένα τεύχος περιοδικού ή μια μοναδική περιοχή. Αφορά το αν μια σοβαρή ιδέα με βλέμμα στο μέλλον μπορεί να ριζώσει στην απλή ευρωπαϊκή ζωή. Αυτό σημαίνει πρακτικές επαφές, τοπική έτοιμη κατάσταση και την επιθυμία να μιλάς ξεκάθαρα για τα όρια.
Σημαίνει επίσης να αποδεχτείς ότι η κρυονία είναι μια επιλογή που γίνεται σε συνθήκες αβεβαιότητας. Κάποιοι άνθρωποι θα κοιτάξουν αυτή την αβεβαιότητα και θα σταματήσουν εκεί. Άλλοι θα δουν μια στενή ευκαιρία και θα αποφασίσουν ότι μια στενή ευκαιρία αξίζει ακόμα να σκεφτεί κανείς. Και οι δύο απαντήσεις είναι κατανοητές.
Αυτό που πρέπει να μείνει εκτός δωματίου είναι η φαντασίωση. Η κρυονία δεν είναι μια διάσωση από τον θάνατο σήμερα. Είναι ένα αίτημα για να διατηρηθεί η δομή αρκετά καλά ώστε η μελλοντική επιστήμη να έχει πάνω σε τι να εργαστεί. Αυτό είναι ένας πολύ μικρότερος ισχυρισμός, και πολύ πιο ειλικρινής.
Το βαθύτερο ερώτημα δεν είναι αν η ελπίδα είναι καθησυχαστική. Είναι αν η ελπίδα είναι αληθινή. Στην κρυονία, αυτό το ερώτημα έχει σημασία από την πρώτη λεπτό της ετοιμότητας μέχρι τη μακριά σιωπή της συντήρησης.
Το Μακρύτερο Ορίζοντα ζει μέσα σε αυτό το ίδιο ερώτημα, και γι’ αυτό νιώθει ότι αξίζει να αναφερθεί.
Article by Lea Varga ·