Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική φαίνεται σαν μία μεμονωμένη πράξη. Ένα άτομο ψύχεται, προστατεύεται και αποθηκεύεται. Στην πραγματικότητα, είναι ένα μακρύ αλυσίδα φροντίδας που δεν τελειώνει όταν ο ασθενής φτάσει στην κρυοαποθήκευση. Εκεί ξεκινά.
Αυτό είναι το μέρος που πολλοί άνθρωποι χάνουν. Η κρυονική δεν είναι μια αγορά μιας φοράς στην συνηθισμένη έννοια. Είναι μια συνεχιζόμενη ευθύνη που διαρκεί όσο ο ασθενής παραμένει σε συντήρηση. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ένα άτομο μπορεί να τοποθετηθεί σε αποθήκευση. Είναι αν ο ασθενής μπορεί να κρατηθεί εκεί με ασφάλεια, χρόνο με τον χρόνο, με αρκετά χρήματα, οργάνωση και πειθαρχία για να κρατήσει τη γραμμή.
Η βασική ιδέα είναι απλή. Ένας συντηρημένος ασθενής πρέπει να παραμείνει σε σταθερές συνθήκες. Το σύστημα αποθήκευσης πρέπει να παραμείνει κρύο, εποπτευόμενο και φυσικά άθικτο. Το δοχείο, τα dewars, η παροχή υγρού αζώτου και τα αρχεία όλα χρειάζονται προσοχή. Αν αυτά τα πράγματα αποτύχουν, η συντήρηση μπορεί να υποστεί ζημιά ή να χαθεί. Η κρυοαποθήκευση δεν περιποιείται μόνη της.
Αυτός είναι ο λόγος που η συντήρηση έχει τόσο μεγάλη σημασία όσο η αρχική διαδικασία. Τα πρώτα βήματα είναι δραματικά. Υπάρχει αναμονή, σταθεροποίηση, μεταφορά και η μετάβαση στην κρυογονική ψύξη. Αυτές οι στιγμές λαμβάνουν προσοχή επειδή είναι επείγουσες. Ωστόσο, το μακρύ μέσο είναι λιγότερο ορατό και εξίσου σημαντικό. Αυτό το μέσο μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες ή περισσότερο.
Η μακροπρόθεσμη φροντίδα είναι εν μέρει μηχανική. Το υγρό άζωτο εξατμίζεται και πρέπει να αντικαθίσταται. Τα επίπεδα πρέπει να ελέγχονται. Ο εξοπλισμός πρέπει να επιθεωρείται. Η τοποθεσία αποθήκευσης πρέπει να διατηρείται ασφαλή. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ποιος είναι ο ασθενής, πού φυλάσσονται τα αρχεία και ποιες διατάξεις υπάρχουν. Ένας συντηρημένος ασθενής δεν είναι ένα αντικείμενο που αφήνεται σε μια γωνία. Είναι μια συνεχής υποχρέωση.
Η χρηματοδότηση βρίσκεται μέσα σε αυτή την υποχρέωση. Μια διάταξη κρυονικής πρέπει να πληρώνει για την τρέχουσα εργασία και τη μελλοντική φροντίδα. Κάποια από αυτή τη χρηματοδότηση μπορεί να τεθεί σε εμπιστοσύνη ή μέσω άλλων οικονομικών δομών. Κάποια μπορεί να υποστηρίζει άμεσα τη φροντίδα του ασθενούς. Το ακριβές μοντέλο μπορεί να διαφέρει ανά χώρα, πάροχο και νομικό πλαίσιο. Αυτό που δεν αλλάζει είναι η βασική ανάγκη για χρήματα με την πάροδο του χρόνου.
Εδώ είναι όπου πολλοί άνθρωποι νιώθουν το σκληρό όριο του θέματος. Ένα σχέδιο κρυονικής δεν είναι μόνο μια δήλωση ελπίδας. Είναι επίσης ένας έλεγχος της διοίκησης. Το ερώτημα γίνεται: θα υπάρχουν ακόμα πόροι για να κρατήσουν τον ασθενή αποθηκευμένο όταν έχουν περάσει χρόνια και ο αρχικός ενθουσιασμός έχει εξασθενήσει; Αυτό δεν είναι ένα μικρό ζήτημα. Είναι ο πυρήνας της υπόθεσης.
Η σύγχυση συχνά προέρχεται από τη σκέψη ότι η ίδια η συντήρηση είναι το τέλος. Δεν είναι. Η συντήρηση είναι μια κατάσταση, όχι μια γραμμή τερματισμού. Κρατά τη δομή στη θέση της όσο καλύτερα μπορεί. Στη συνέχεια, το βάρος μετατοπίζεται στη συντήρηση. Ο ασθενής εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη λειτουργία του συστήματος γύρω του.
Αυτό το σύστημα μπορεί να αποτύχει με συνηθισμένους τρόπους. Τα χρήματα μπορεί να εξαντληθούν. Τα ιδρύματα μπορούν να αδυνατίσουν. Η ηγεσία μπορεί να αλλάξει. Τα αρχεία μπορεί να γίνουν ακατάστατα. Μια εγκατάσταση μπορεί να κλείσει ή να μετακινηθεί. Ακόμη και όταν η επιστήμη λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, η πρακτική πλευρά μπορεί να είναι εύθραυστη. Η κρυονική ζητά από τους ανθρώπους να σχεδιάσουν σε χρονικά διαστήματα που είναι δύσκολο να φανταστούν. Αυτό είναι ένας λόγος γιατί η οικονομική πλευρά φαίνεται τόσο βαριά.
Υπάρχει επίσης μια ανθρώπινη πλευρά σε αυτό. Η μακροπρόθεσμη συντήρηση είναι μια υπόσχεση που γίνεται σε κάποιον που δεν μπορεί πλέον να μιλήσει για τον εαυτό του. Αυτή η υπόσχεση πρέπει να χειριστεί με προσοχή. Αν ένας πάροχος δεν μπορεί να υποστηρίξει τον ασθενή, όλη η διάταξη χάνει την σημασία της. Βρίσκω αυτό το γυμνό γεγονός καθησυχαστικό. Είναι ένα πράγμα να πιστεύεις ότι η μελλοντική τεχνολογία μπορεί να βελτιωθεί. Είναι άλλο πράγμα να κρατάς έναν ασθενή ασφή αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να δώσεις σε αυτή τη μελλοντική πιθανότητα μια ευκαιρία.
Αυτός είναι ο λόγος που η φροντίδα του ασθενούς δεν σταματά στην πόρτα του καταψύκτη. Καλή πρακτική κρυονικής περιλαμβάνει τεκμηρίωση, εκθέσεις περιπτώσεων και καθαρά αρχεία του τι έγινε. Αυτά τα αρχεία βοηθούν τους μελλοντικούς φύλακες να κατανοήσουν την κατάσταση του ασθενούς και τα βήματα που έχουν ήδη ληφθεί. Το χαρτί-ιχνος έχει σημασία επειδή οι μελλοντικοί άνθρωποι θα κληρονομήσουν το βάρος της ερμηνείας καθώς και της αποθήκευσης.
Το ίδιο ισχύει για τη νομική και ηθική δομή. Η κρυονική εξαρτάται από συναίνεση, εξουσία και νόμιμη διαχείριση των λειψών. Εξαρτάται επίσης από διατάξεις που μπορούν να επιβιώσουν από τον χρόνο. Μια υπογεγραμμένη φόρμα δεν αρκεί αν η οργάνωση δεν μπορεί να παραμείνει λειτουργική. Ένας αποθηκευμένος ασθενής χρειάζεται τόσο άδεια όσο και συνέχεια.
Τα ψηφιακά εργαλεία μπορεί να βοηθήσουν με την πλευρά των αρχείων. Αρχεία ταυτότητας, σημειώσεις περιπτώσεων και λεπτομέρειες συντήρησης μπορούν να αποθηκευτούν σε περισσότερα από ένα μέρη. Αυτό μπορεί να μειώσει τη σύγχυση αργότερα. Αλλά η ψηφιακή αντιγραφή είναι μόνο υποστήριξη. Δεν αντικαθιστά την κρυοαποθήκευση, την φυσική ασφάλεια ή τη χρηματοδότηση. Ένα σαρωμένο αρχείο δεν είναι ένας συντηρημένος ασθενής. Ένα ψηφιαλό προφίλ δεν είναι μια ζωή που κρατιέται σε αναστολή.
Η πρακτική πρόκληση είναι γυμνή. Η κρυονική είναι ακριβή επειδή είναι αργή. Δεν τελειώνει. Δεν έχει ένα φυσικό σημείο διακοπής. Αυτό το κάνει διαφορετικό από πολλές άλλες υπηρεσίες στις οποίες οι άνθρωποι είναι συνηθισμένοι να αγοράζουν. Το κόστος δεν είναι μόνο για την πρώτη μέρα. Είναι για το μακρύ μέλλον μετά την οποία η πρώτη μέρα έχει πάει.
Κάποιοι αναγνώστες περιμένουν μια πιο αιχμηρή απάντηση εδώ. Θέλουν να γνωρίζουν αν η μακροπρόθεσμη φροντίδα είναι αρκετή, αν τα χρήματα μπορούν πραγματικά να εξασφαλιστούν, αν ένα σύστημα μπορεί να αντέξει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να έχει σημασία. Αυτά είναι δίκαια ερωτήματα. Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι καμία υπόσχεση δεν είναι εγγυημένη. Αυτό που η κρυονική μπορεί να προσφέρει είναι μια προσεκτικά συντηρημένη πιθανότητα, όχι ένα καθιερωμένο αποτέλεσμα.
Αυτό μπορεί να звучит ταπεινό. Είναι ταπεινό. Αλλά η ταπεινοφροσύνη είναι μέρος της σοβαρότητάς της. Αν ο ασθενής να έχει οποιαδήποτε πραγματική δυνατότητα μελλοντικής ανάρρωσης, η συντηρημένη κατάσταση πρέπει να προστατευθεί στο παρόν. Η ελπίδα χωρίς συντήρηση είναι μόνο ένα συναίσθημα. Η συντήρηση χωρίς χρηματοδότηση είναι μόνο ένα σχέδιο στο χαρτί.
Έτσι το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν η κρυονική звучει με майeuticό. Είναι αν μια μελλοντική απαίτηση μπορεί να μεταφερθεί από την σημερινή ευθύνη. Η κρυοαποθήκευση, τα αρχεία, η ασφάλεια της τοποθεσίας, η νομική δομή και τα χρήματα όλα πρέπει να συνεχίσουν να δουλεύουν μαζί. Όταν ένα μέρος αδυνατίσει, τα υπόλοιπα φέρνουν την τάση.
Αυτός είναι ο λόγος που η μακροπρόθεσμη συντήρηση δεν είναι μια λεπτομέρεια στην κρυονική. Είναι ολόκληρη τη γέφυρα. Χωρίς αυτήν, η συντήρηση είναι σύντομη. Με αυτήν, υπάρχει τουλάχιστον ένα μονοπάτι προς τα εμπρός, όσο αβέβαιη μπορεί να παραμείνει η μακριά πλευρά.
Το Μακρύτερο Ορίζοντας επιστρέφει ξανά και ξανά σε αυτή την ίδια ήσυχη ερώτηση: τι σημαίνει η ελπίδα όταν πρέπει να συντηρηθεί, να πληρωθεί και να φυλαχτεί με την πάροδο του χρόνου;
Article by Lea Varga ·