Cryonics Questions and Choices
Η κρυονική διατηρεί τη ζωή κατά τη μεταφορά και την αναμονή
Μια δύσκολη ερώτηση βρίσκεται στο επίκεντρο της μεταφοράς στην κρυονική: πώς αποφεύγετε την επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς μετά τον νομικό θάνατο, πριν ξεκινήσει η μακροπρόθεσμη συντήρηση;
Αυτή η ερώτηση έχει σημασία επειδή η κρυονική δεν ξεκινά με την αποθήκευση. Ξεκινά με τον χρόνο, τον εξοπλισμό και τα άτομα. Η περίοδος αναμονής και η μεταφορά αποτελούν τη γέφυρα μεταξύ του νομικού θανάτου και των πρώτων βημάτων συντήρησης.
Τι εξυπηρετεί η περίοδος αναμονής
Η περίοδος αναμονής σημαίνει ότι μια ομάδα είναι ήδη κοντά όταν ο ασθενής πλησιάζει στον θάνατο. Ο στόχος είναι απλός. Μείωση της καθυστέρησης. Κάθε λεπτό μετράει μόλις το σώμα δεν μπορεί πλέον να υποστηρίξει τον εαυτό του.
Σε απλά λόγια, η περίοδος αναμονής είναι προετοιμασία πριν από την νομική δήλωση θανάτου. Η ομάδα μπορεί να εξετάσει τις ιατρικές λεπτομέρειες, να παρακολουθεί για τη στιγμή που θα κηρυχθεί ο θάνατος και να είναι έτοιμη να δράσει άμεσα. Αυτή η έγκαιρη αντίδραση βοηθά στην αποφυγή περιττής θερμότητας, απώλειας οξυγόνου και βλάβης στους ιστούς.
Εδώ η κρυονική γίνεται λιγότερο σαν μια ιδέα και περισσότερο σαν μια λειτουργία. Ένα σχέδιο στο χαρτί είναι ένα πράγμα. Μια ομάδα στο πλευρό του ασθενούς με προμήθειες, ρόλους και μια σαφή ακολουθία είναι κάτι άλλο.
Τι εξυπηρετεί η μεταφορά
Η μεταφορά ξεκινά αφού έχει κηρυχθεί ο νομικός θάνατος. Σε αυτό το σημείο, ο ασθενής δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ενεργό ιατρικό περιστατικό. Εστιάζουμε στη μεγιστοποίηση της επιβράδυνσης της ζημιάς όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και στη μετακίνηση του ασθενούς στο επόμενο στάδιο συντήρησης.
Αυτό συνήθως σημαίνει ψύξη, υποστήριξη της κυκλοφορίας και βήματα που σκοπό έχουν να προστατεύσουν τους ιστούς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Σε πολλές διαδικασίες, ο στόχος είναι να διατηρηθούν ο εγκέφαλος και άλλα όργανα σε καλύτερη κατάσταση μέχρι να αρχίσει η θεραπεία με κρυοπροστατευτικά. Τα κρυοπροστατευτικά είναι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται αργότερα για τη μείωση της βλάβης από τον παγετό κατά την βαθιά ψύξη.
Η μεταφορά δεν είναι μια απλή διαδρομή από ένα μέρος σε ένα άλλο. Είναι ένας ελεγχόμενος παραδοτέος. Αν ο παραδοτέος είναι κακός, η ζημιά μπορεί να είναι χειρότερη. Αν είναι γρήγορος και προσεκτικός, ο ασθενής φτάνει σε καλύτερη κατάσταση για το επόμενο στάδιο.
Γιατί οι πρώτες ώρες έχουν τόσο μεγάλη σημασία
Η κρυονική εξαρτάται από τη συντήρηση της δομής. Αυτή είναι η βασική ιδέα. Όσο καλύτερα διατηρείται η δομή κατά τις πρώτες ώρες, τόσο περισσότερο μένει για συντήρηση αργότερα.
Αυτός είναι ο λόγος που η περίοδος αναμονής και η μεταφορά δεν είναι δευτερεύοντα θέματα. Είναι μέρος της αλυσίδας συντήρησης. Ένα καλά λειτουργικό σύστημα μακροπρόθεσμης αποθήκευσης χρειάζεται ακόμη μια καλή αρχή.
Ίσως βοηθήσει να φανταστεί κανείς ένα χάρτινο βιβλίο που έχει μείνει στη βροχή. Ένα ξηρό ράφι στο τέλος δεν αναιρεί τη ζημιά που έγινε στον δρόμο. Η πρώτη αντίδραση έχει σημασία επειδή προστατεύει αυτό που έρχεται μετά.
Ένα μικρό παράδειγμα
Φανταστείτε έναν ασθενή σε ένα μικρό νοσοκομείο πόλης μακριά από την τελική εγκατάσταση αποθήκευσης. Μια τοπική ομάδα είναι σε περίοδο αναμονής. Την στιγμή που κηρύσσεται ο νομικός θάνατος, ξεκινούν την ψύξη και την σταθεροποίηση.
Ο ασθενής συσκευάζεται στη συνέχεια για μεταφορά και μετακινείται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα στον χώρο συντήρησης. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, η ομάδα συνεχίζει να εργάζεται για να περιορίσει την πρόσθετη ζημιά. Ο σκοπός δεν είναι να αντιστραφεί ο θάνατος. Ο σκοπός είναι να διατηρηθούν οι υπόλοιπες βιολογικές πληροφορίες στην καλύτερη δυνατή κατάσταση διαθέσιμη με την τρέχουσα τεχνολογία.
Τι κάνει αυτή τη δουλειά δύσκολη
Η περίοδος αναμονής και η μεταφορά εξαρτώνται από περισσότερα από καλές προθέσεις. Απαιτούν γραπτές διαδικασίες, εκπαιδευμένα άτομα, ιατρική εποπτεία και προμήθειες που μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα. Επίσης απαιτούν συντονισμό με εξωτερικό ιατρικό προσωπικό, επειδή η κρυονική συνήθως ξεκινά σε ένα περιβάλλον που δεν σχεδιάστηκε γι’ αυτό.
Η απόσταση προσθέτει πίεση. Ο χρόνος επίσης. Ένας ασθενής σε απομακρυσμένη περιοχή μπορεί να χρειαστεί αεροπορική μεταφορά ή άλλες γρήγορες διευθετήσεις. Ένας ασθενής κοντά στην εγκατάσταση συντήρησης μπορεί ακόμη να αντιμετωπίσει καθυστερήσεις αν η επικοινωνία είναι κακή ή η ομάδα είναι ανετοικοδεμένη.
Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι οργανώσεις κρυονικής αναθεωρούν συνεχώς τα εγχειρίδια και την εκπαίδευση. Οι διαδικασίες αλλάζουν καθώς αλλάζει η εμπειρία. Η δουλειά είναι πρακτική. Ζει ή πεθαίνει βάσει λεπτομερειών.
Ποιος είναι ο ισχυρισμός και ποιος δεν είναι
Η περίοδος αναμονής και η μεταφορά μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα της συντήρησης. Μπορούν να μειώσουν τη ζημιά πριν ξεκινήσει η μακροπρόθεσμη φροντίδα. Μπορούν να κάνουν όλη τη διαδικασία πιο αξιόπιστη από ό,τι ήταν κάποτε.
Δεν αποδεικνύουν ότι είναι δυνατή η ανάσταση. Κανένας ασθενής κρυονικής δεν έχει αναζωογονηθεί. Αυτό το γεγονός ανήκει στο ανοιχτό, όχι κρυμμένο πίσω από αισιόδοξη γλώσσα.
Έτσι η ειλικρινής άποψη είναι στενή και σοβαρή. Η περίοδος αναμονής και η μεταφορά έχουν σημασία επειδή προστατεύουν την καλύτερη πιθανότητα διαθέσιμη σήμερα, όχι επειδή εγγυώνται ένα αποτέλεσμα στο μέλλον. Αυτή η διάκριση είναι το κέντρο του θέματος.
Γιατί οι ψηφιακές ιδέες μερικές φορές μπαίνουν στην εικόνα
Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται ψηφιακά αρχεία, μοντέλα εγκεφάλου ή αρχεία προσωπικότητας όταν σκέφτονται τη μελλοντική συνέχεια. Αυτές οι ιδέες μπορούν να βοηθήσουν με τη μνήμη, την ταυτότητα και την οικογενειακή ιστορία. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν να εξηγηθεί γιατί η συντήρηση έχει σημασία για κάποιους ανθρώπους.
Ωστόσο, ένα ψηφιακό αντίγραφο δεν είναι το ίδιο με ένα επιζών άτομο. Μπορεί να διατηρήσει πληροφορίες, αλλά δεν εγγυάται τη συνείδηση ή την ταυτότητα. Αυτή είναι μια δύσκολη γραμμή και πρέπει να παραμένει ορατή.
Η κρυονική βρίσκεται σε αυτόν τον ίδιο δύσκολο χώρο. Ρωτάει τι μπορεί να σωθεί τώρα, και τι μπορεί ίσως να ανακτηθεί αργότερα αν η μελλοντική ιατρική γίνει πολύ ισχυρότερη από την τρέχουσα ιατρική.
Χρήσιμο μάθημα δεν είναι ότι η συντήρηση λύνει τον θάνατο. Είναι ότι η έγκαιρη φροντίδα μπορεί να διαμορφώσει τι μένει για να εργαστεί κανείς.
Όταν σκέφτομαι την περίοδο αναμονής και τη μεταφορά, σκέφτομαι την ευθύνη στην άκρη του χρόνου. Όχι βεβαιότητα. Ευθύνη. Εκεί γίνεται η κρυονική πιο ανθρώπινη, επειδή ρωτάει τι μπορούν να κάνουν ακόμη οι προσεκτικοί άνθρωποι όταν δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Το Μεγαλύτερο Ορίζοντα επιστρέφει συχνά σε αυτόν τον τύπο ερωτήσεων, και είναι το σωστό να συνεχίζουμε να το ρωτάμε: τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα όταν το πρώτο καθήκον είναι απλώς να προστατεύσουμε αυτό που απομένει;
Article by Lea Varga ·