Cryonics Questions and Choices
Το εξώφυλλο ενός περιοδικού για την κρυονική μπορεί να φαίνεται απλό στην αρχή. Δείχνει ένα μοναδικό πεδίο ανησυχίας. Όμως το πραγματικό θέμα δεν είναι ένα πράγμα. Είναι μια αλυσίδα ερωτημάτων. Τι διατηρείται; Τι χάνεται; Τι μπορεί να γίνει τώρα και τι μπορεί μόνο να ελπίζεται αργότερα;
Γι’ αυτόν τον λόγο, ένα άρθρο-πρόχειρο (cover story) για τις επιλογές της κρυονικής έχει σημασία. Δεν υπόσχεται μια τελική απάντηση. Δείχνει τα μέρη που ένας αναγνώστης πρέπει να κρατά στο μυαλό του πριν οποιαδήποτε απόφαση αποκτήσει νόημα. Στην κρυονική, το ερώτημα δεν είναι ποτέ μόνο αν η διατήρηση είναι δυνατή. Είναι επίσης τι είδους διατήρηση εννοείται, ποια είναι τα όριά της, και πόση αβεβαιότητα μπορεί να αντιμετωπίσει ειλικρινά ένα άτομο.
Η πρώτη ερώτηση είναι τι προσπαθεί να προστατεύσει η κρυονική
Η κρυονική ξεκινά με μια πολύ απλή ιδέα. Αν ένα άτομο έχει πεθάνει σύμφωνα με τον νόμο, και αν η ιατρική σήμερα δεν μπορεί να το επαναφέρει, τότε το σώμα μπορεί να ψυχθεί με φροντίδα στη ελπίδα ότι η μελλοντική επιστήμη μπορεί να μάθει περισσότερα. Εστίαση είναι ο εγκέφαλος, επειδή η μνήμη, η προσωπικότητα και η αίσθηση του εαυτού συνδέονται με τη δομή του.
Αυτό ακούγεται τεχνικό, οπότε ας το πω πιο απλά. Ο στόχος δεν είναι να κρατήσει ένα σώμα ζεστό και σε αναμονή. Ο στόχος είναι να επιβραδύνει τη φθορά μετά τον νομικό θάνατο και να προσπαθήσει να διατηρήσει τις λεπτές λεπτομέρειες που μπορεί να έχουν σημασία αργότερα. Αυτές οι λεπτομέρειες είναι ευάλωτες. Η θερμότητα, η έλλειψη οξυγόνου και ο χρόνος όλες εργάζονται εναντίον τους.
Αυτός είναι ο λόγος που η συγγραφή για την κρυονική συχνά επιστρέφει στον εγκέφαλο. Ένα σώμα μπορεί να δει κανείς. Μια καρδιακή παλμός μπορεί να ακουστεί. Αλλά το ερώτημα πίσω από την κρυονική είναι βαθύτερο. Ποιο μέρος ενός ατόμου πρέπει να παραμείνει ώστε εκείνο το άτομο να έχει οποιαδήποτε πραγματική μελλοντική ζωή καθόλου;
Προετοιμασία, σταθεροποίηση και μεταφορά είναι το πρακτικό μέσο
Το άρθρο-πρόχειρο της κρυονικής συχνά ξεκινά μετά τον θάνατο, αλλά η πραγματική δουλειά αρχίζει πριν την μακράς διάρκειας ψυχρή αποθήκευση. Υπάρχει η προετοιμασία (standby), που σημαίνει ότι μια εκπαιδευμένη ομάδα περιμένει κοντά στο άτομο κοντά στο τέλος της ζωής όταν είναι δυνατόν. Υπάρχει η σταθεροποίηση, που σημαίνει ότι βασικά βήματα λαμβάνονται μετά τον νομικό θάνατο για να επιβραδυνθεί η φθορά. Στη συνέχεια υπάρχει η μεταφορά στο κέντρο διατήρησης.
Αυτά τα βήματα έχουν σημασία επειδή το σώμα δεν παύει. Αλλάζει γρήγορα. Μια καθυστέρηση μπορεί να σημαίνει περισσότερο τραυματισμό στον εγκέφαλο και άλλους ιστούς. Αυτό είναι ένας λόγος γιατί η κρυονική δεν είναι μια απλή ιδέα. Είναι μια αλυσίδα ενεργειών ευαίσθητων στον χρόνο.
Βρίσκω αυτό το μέρος καθημερινό/σοβαρό. Η κρυονική μερικές φορές συζητείται σαν να ήταν μια μοναδική επιλογή. Στην πραγματικότητα, είναι μια ακολουθία. Κάθε βήμα εξαρτάται από το προηγούμενό του.
Ένα μικρό παράδειγμα το κάνει ξεκάθαρο. Φανταστείτε ένα άτομο πεθαίνει μακριά από το κέντρο διατήρησης. Αν η μεταφορά καθυστερήσει, ο εγκέφαλος μπορεί να υποστεί περισσότερη ζημιά πριν ξεκινήσει η ψύξη. Αν το σώμα προετοιμαστεί νωρίτερα, περισσότερη δομή μπορεί να παραμείνει άθικτη. Η διαφορά δεν είναι μαγεία. Είναι χρόνος.
Η διατήρηση δεν είναι ανάσταση
Αυτό το σημείο χρειάζεται καθαρή γλώσσα. Η διατήρηση δεν είναι ίδια με την αποκατάσταση. Η ψύξη των ιστών μπορεί να επιβραδύνει τη σήψη. Δεν μπορεί από μόνη της να επαναφέρει ένα άτομο.
Αυτό είναι μία από τις πιο δύσκολες αλήθειες σε αυτόν τον χώρο. Κανένα ανθρώπινο ασθενές κρυονικής δεν έχει επανέλθει. Αυτό το γεγονός πρέπει να παραμένει ορατό. Δεν κάνει την κρυονική χωρίς σκοπό. Κάνει την κρυονική μη ολοκληρωμένη.
Τα ισχυρότερα επιχειρήματα της κρυονικής δεν ισχυρίζονται επιτυχία τώρα. Σημειώνουν μια πιθανότητα στο μέλλον. Λένε ότι αν αρκετές πληροφορίες στον εγκέφαλο παραμείνουν, οι μελλοντικές μέθοδοι μπορεί να κάνουν πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα. Αυτό είναι μια ελπίδα, όχι ένα αποτέλεσμα. Ένας σοβαρός αναγνώστης κρατά αυτή τη διαφορά στο μυαλό του.
Υπάρχει επίσης ένα δεύτερο όριο. Ακόμα κι αν η δομή διατηρηθεί, η δομή από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι ένα άτομο θα επιστρέψει ως ο εαυτός του. Ένας διατηρημένος εγκέφαλος δεν είναι ίδιος με ένα επανελθόν πνεύμα. Το χάσμα μεταξύ αυτών των δύο γεγονότων είναι το ολόκληρο πρόβλημα.
Γιατί οι ψηφιακές ιδέες εμφανίζονται δίπλα στην κρυονική
Οι άνθρωποι τώρα συχνά φέρνουν μπροστά ψηφιακή μνήμη, μοντέλα ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΥ ή αρχεία προσωπικότητας όταν μιλούν για την κρυονική. Αυτές οι ιδέες δεν λύνουν το πρόβλημα. Ωστόσο, το sharpen (καθαρεύουν/εντείνουν).
Ένα ψηφιακό αρχείο μπορεί να κρατήσει φωτογραφίες, λέξεις, συνήθειες και μοτίβα. Ένα σύστημα ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΥ μπορεί να μιμηθεί κάποια στυλ ομιλίας. Αλλά ένα αντίγραφο πληροφοριών δεν είναι ίδιο με ένα συνεχισμένο άτομο. Ένα μοντέλο μπορεί να ακούγεται οικείο και ακόμα να μην είναι αυτό που έζησε τη ζωή.
Αυτό έχει σημασία επειδή η κρυονική συχνά πωλείται άσχημα στη δημόσια σκέψη. Κάποιοι άνθρωποι την ακούν και φαντάζονται ένα αρχείο backup. Άλλοι φαντάζονται μια μηχανή του μέλλοντος που απλώς ξυπνά τους νεκρούς. Και οι δύο εικόνες είναι πολύ εύκολες. Κάνουν μια δύσκολη ερώτηση να φαίνεται τακτοποιημένη.
Η καλύτερη ερώτηση είναι πιο δύσκολη. Αν ο εγκέφαλος είναι η έδρα της μνήμης και του εαυτού, τότε ποιο επίπεδο διατηρημένων λεπτομερειών θα χρειαζόταν η μελλοντική επισκευή; Εκεί συναντιούνται η κρυονική, η επιστήμη του εγκεφάλου και οι ψηφιακές ιδέες. Όχι σε βεβαιότητα. Σε διερεύνηση.
Ένα εξώφυλλο περιοδικού μπορεί να κρατήσει την πραγματική ένταση
Ένα καλό εξώφυλλο κρυονικής δεν ισιώνει το θέμα. Θα πρέπει να κρατά την ένταση μεταξύ φροντίδας και αμφιβολίας. Θα πρέπει να δείξει την ανθρώπινη επιθυμία να συνεχιστεί, αλλά και το απλό γεγονός ότι η τρέχουσα επιστήμη δεν μπορεί να παραδώσει αυτή την επιθυμία με την εντολή.
Αυτό είναι που κάνει το θέμα αξίζει να διαβάζεται με υπομονή. Η κρυονική δεν είναι μόνο μια τεχνική υπηρεσία. Είναι επίσης ένα ηθικό και προσωπικό ερώτημα. Ρωτάει τι οφείλει ένα άτομο σε ένα αβέβαιο μέλλον, και πώς θα έπρεπε να φαίνεται η ελπίδα όταν η απόδειξη δεν είναι διαθέσιμη.
Οι Ευρωπαίοι αναγνώστες συχνά συναντούν αυτό το ερώτημα με επιπλέον στρώσεις. Οι νόμοι διαφέρουν ανά χώρα. Οι κανόνες μεταφοράς διαφέρουν. Οι επιλογές χρηματοδότησης διαφέρουν. Η πρακτική διαδρομή δεν είναι ποτέ η ίδια για όλους. Αυτό δεν είναι ένα λάθος στην ερώτηση. Είναι μέρος της ερώτησης.
Ένα άρθρο-πρόχειρο μπορεί να βοηθήσει εδώ μειώνοντας το θόρυβο. Μπορεί να δείξει τη σειρά των γεγονότων. Μπορεί να δείξει πού ο εγκέφαλος είναι το επίκεντρο. Μπορεί να δείξει πού τελειώνει η βεβαιότητα. Αυτός ο τύπος σαφήνειας είναι χρήσιμος επειδή κρατά την ελπίδα από το να γίνεται υπόσχεση.
Σκέφτομαι ότι αυτό είναι το ειλικρινές κέντρο της συγγραφής για την κρυονική. Όχι φαντασίωση. Όχι απόρριψη. Απλά μια προσεκτική ματιά στο τι ρωτάνε οι άνθρωποι όταν ρωτούν αν μια μελλοντική ζωή θα μπορούσε ακόμα να είναι δυνατή.
Το The Longer Horizon (Ο Μεγαλύτερος Ορίζοντας) ταιριάζει με αυτόν τον ίδιο πνεύμα. Ρωτάει μια καθαρή ερώτηση σχετικά με την κρυονική, τη μελλοντική διατήρηση και τι μπορεί να σημαίνει ειλικρινά η ελπίδα.
Article by Lea Varga ·